Sportdeelname meisjes belangrijker dan discussie over hoofddoekje

‘Sportschool open voor vrouw met hoofddoek’ kopte de Volkskrant onlangs: minister Van der Laan van Integratie heeft er geen doekjes om gewonden bij beantwoording van vragen van de Partij voor de Vrijheid. De PVV vindt dat sportscholen het recht hebben om sporters met hoofddoek te weigeren. De minister – en ook staatssecretaris Bussemaker – oordelen dat het in algemene zin wenselijk is dat vrouwen met een hoofddoek in sportscholen terecht kunnen, zolang de veiligheid niet in het geding is.

Bijzonder is dat de PVV de vraag heeft gesteld vanuit de insteek dat sporten met hoofddoek niet bijdraagt aan integratie in de Nederlandse samenleving. Bij het Nederlands Instituut voor Sport en Bewegen merken we elke dag weer hoe veel achterstand allochtone meisjes en vrouwen nog hebben in hun sportdeelname. En ook ondervinden we dat juist door sportdeelname meisjes en vrouwen buiten de deur komen, hun horizon verbreden en daardoor juist beter integreren.

Via het programma Meedoen betrekken we zoveel mogelijk allochtone jongeren in elf grote steden bij het sportaanbod, samen met negen sportbonden. Door beter aan te sluiten bij hun wensen en leefstijl, sluit het aanbod beter aan en haken ze minder snel af. In het afgelopen jaar zijn een kleine 6.000 allochtone jongeren lid geworden van een club via Meedoen. Op deze wijze ontstaan nieuwe sporten binnen de georganiseerde sport, zoals panna, trickz, bollywooddansen, beachsoccer en streetbasketball.

Opvallend gegeven: hoewel het aantal sportende allochtone jongeren groeit, blijven de meisjes flink in de minderheid bij de jongens (1.700 versus 4.100). De meiden die wel gaan sporten, kiezen via de Meedoen-clubs in meerderheid voor activiteiten van de KNKF, de bond waarin veel fitnesscentra zijn vertegenwoordigd.

Het al dan niet dragen van een hoofddoek is voor zover bij ons bekend helemaal geen ‘issue’ in deze en andere sportclubs. Het is veel interessanter om te onderzoeken hoe een omslag kan plaatsvinden waardoor ook allochtone meisjes gaan én blijven sporten en zo midden in de maatschappij functioneren en hun gezondheid op peil houden. De KNVB en de gemeente Amsterdam hebben bijvoorbeeld samen een projectleider meisjesvoetbal aangesteld die er met de voetbalclubs voor moet zorgen dat meer allochtone meisjes gaan voetballen. De voortekenen zijn gunstig: voetbal is erg populair onder de Amsterdamse meiden!

Sommige grote fitnessketens hanteren nog wel een verbod op het dragen van een hoofddeksel, of dat nu een pet, bandana of hoofddoek is. Recent heeft NISB samen met de fitnessbranche een actie opgezet om juist inactieve mensen in beweging te krijgen. Daarbij merkten we dat steeds meer fitnesscentra zich bewust worden van hun maatschappelijke rol in de wijk en niet meer de krachthonken van weleer zijn. Een fitnesscentrum anno 2009 wil juist open staan voor alle doelgroepen en kijkt naar mogelijkheden om drempels te slechten. Waarom zou je dan zelf een drempel opwerpen? Is een hoofddoek dan een veiligheidsrisico bij fitness? Zeker niet als je in groepslessen werkt, misschien bij het werken op de fitness-apparatuur. Maar als dat al het geval mocht zijn, zijn er tegenwoordig hippe sporthoofddoeken die ook dat probleem oplossen.

Zo lang slechts een derde van de jongeren voldoende beweegt (een uur per dag) en allochtone meisjes in meerderheid thuis op de bank zitten, lijkt ons de discussie over hoofddoeken in fitnesscentra een ‘vormfoutje’: laten we ons liever op de inhoud concentreren. Nú investeren in het beter stimuleren van bewegen van kinderen en jongeren – allochtoon of autochtoon - is straks een gezondere Nederlandse samenleving oogsten.

Clémence Ross is vanaf 1 april 2007 directeur van NISB, Nederlands Instituut voor Sport en Bewegen. Ook is zij is de eerste voorzitter van de Stichting Eredivisie Vrouwen die in 2007 is opgericht. Eerder was zij staatssecretaris sport in de periode 2002-2006 , zowel in het eerste als het tweede kabinet Balkenende.