Reactie Gerard Dielessen op open brief Jan Raateland

Naast deze snelle en concrete verbeteringen in de samenwerking zijn er meer fundamentele veranderingen noodzakelijk om ervoor te zorgen dat we gezamenlijk - NOC*NSF en haar leden - de grote bijdrage van de sport aan de Nederlandse samenleving vanuit onze rollen kunnen blijven versterken. Juist om ten dienste van de verenigingen te zijn. 

Ik zou niet beter dan u kunnen verwoorden dat sportverenigingen het fundament vormen van de sport in Nederland. De unieke fijnmazige verenigingsstructuur in Nederland is inderdaad wereldwijd een unicum en zeker ook een van de voorwaarden om als Nederland wereldprestaties te leveren in heel veel sporten. En dat de sportvereniging op een bijzonder goede manier tegemoet komt aan de natuurlijke behoefte om van spel en het spelen zelf te genieten, is de basis van het hun bestaan.

Terecht brengt u de discussie ter tafel over de rol die NOC*NSF en de bonden zouden moeten of kunnen spelen bij het verbinden van de verschillende organisaties die allemaal actief zijn in de sport. Het zal u niet verbazen dat die discussie ook stevig gevoerd wordt door onze leden onderling. Willen wij vanuit de bonden leidend zijn en vanuit onze grote ervaring en betekenis een voortrekkersrol nemen, of beschouwen we ons zelf slechts als één van verschillende partijen in het zo diverse en steeds maar groeiende sportlandschap. Daar gaat het in onze gesprekken nu inderdaad over, met altijd het belang van onze sterke Nederlandse sportcultuur vooral bestaande uit een fantastisch en wijdverspreid stelsel van sportverenigingen voorop.

En mogelijk komen we er op uit dat we inderdaad helpen een nieuw overlegplatform op te richten waarin alle sportorganisaties verenigd zijn.

Uw opmerking over topsport frappeert mij. De nu 1,5 jaar geleden gekozen voorzitter meldde met grote instemming van de leden dat zij graag onze aandacht voor juist de sportdeelname en alles wat er aan lokale sportactiviteiten gebeurt in evenwicht zou willen brengen met de aandacht voor topsport. Niet door de energie op topsport te verlagen. In tegendeel, juist door daar onverminderd mee door te gaan en tegelijk het ‘sportdeelnamebeen’ bij te trekken. Uit de rondgang, door anderen dan NOC*NSF gedaan, onder de leden bleek dat zij inderdaad van mening waren dat het nu tijd is voor het formuleren van een gezamenlijke agenda en visie ter versterking van sportparticipatie.

Ten slotte, fijn dat u ons erop wijst dat het altijd moet gaan over wat voor alle sporters in Nederland, van welk niveau ook, en voor de sportverenigingen het beste is. Het gaat er uiteindelijk om dat zij er beter en sterker van worden. Soms moet je echter ook even onder je eigen motorkap kijken om te bezien of je werkwijze en wat je doet nog wel up-to-date is. Ondanks alle actuele perikelen en vooral gericht op het bereiken van een waar we in geloven, een beter Nederland met behulp van sport.

Bij een vereniging, want ook wij behoren tot het waardevolle erfgoed van de Nederlandse bestuurscultuur, doe je die reflectie vooral door goed naar je leden te luisteren en hen met elkaar het gesprek over hun vereniging aan te laten gaan, met inbreng van alle zijden daaromheen. Dit democratische proces neem ik in ieder geval buitengewoon serieus. Ik zou u willen vragen, gun ons daar even de tijd voor.

Met vriendelijke groet,

Gerard Dielessen,
algemeen directeur NOC*NSF