Go with Golazo
Sportknowhowxl
Home
Opinie
Problemen in de topsport een algemeen probleem

Problemen in de topsport, een algemeen probleem

14 juni 2016

Opinie

door: Henk Kraaijenhof

De topsport maakt turbulente tijden door, sla de (web)pagina's er maar op na:

  • matchfixing;
  • corruptie;
  • belastingontduiking;
  • witwassen;
  • fraude;
  • teruglopende interesse van publiek en sponsoren;
  • het Zika-virus in Rio en de impact van de rest van de problemen in Brazilië;
  • Rusland mogelijk verbannen van de Spelen;
  • problemen in Kenia;
  • dopinglaboratoria die niet betrouwbaar zijn en gesloten worden;
  • transgenderproblematiek in de atletiek, enz.

Maar waar is het eigenlijk mis gegaan?
Afgelopen jaren heb ik veel nagedacht over deze problematiek. De oplossing ligt niet bij reageren op de symptomen van het probleem, maar begint bij het uitzoeken waardoor het probleem is ontstaan.

"Vroeger waren internationale bonden voornamelijk in dienst van een gezamenlijk belang, namelijk de sport"

Concluderend ben ik tot de conclusie gekomen dat er ergens een cultuurbreuk is gekomen, niet alleen in de sport, maar ook in het dagelijkse leven. Vroeger - niet toen alle dingen beter waren, maar sommige dingen in ieder geval wel - waren internationale bonden voornamelijk in dienst van een gezamenlijk belang, namelijk de sport. Bestuurders en leden, trainers en sporters werkten samen om de sport op een hoger plan te brengen. Niet dat er nooit een conflict was, maar het gezamenlijke doel was sterker.

Vermoeidheidsbreuk
Ook in de gewone wereld werkten het openbaar ministerie en advocaten samen om de samenleving te verbeteren; banken en verzekeringen waren dienstbaar aan hun klanten. Maar heel onzichtbaar is een vermoeidheidsbreuk ontstaan, niet van de ene dag op de andere, maar langzamerhand en het is moeilijk om op een tijdslijn aan te geven wanneer dat precies gebeurde.

De FIFA was er om de belangen van het voetbal te vertegenwoordigen en niet voor de financiële eigenbelangen van een klein groep criminele bestuurders, hetzelfde geldt voor de IAAF. Betrokken partijen die vroeger een gezamenlijk doel nastreefden, streven nu voornamelijk nog hun eigen doel na, niet meer mét de andere partij, maar juist ten koste van de andere partij. Of in ieder geval met weinig of geen gevoel dat die andere partij nog van enig belang is voor het gezamenlijk succes.

"Geschonden vertrouwen is niet terug te winnen met holle retoriek, goed klinkende slogans, spindokters of eindeloze reclamespots"

Geen wonder dat het grote publiek zijn vertrouwen heeft verloren, of aan het verliezen is in grote organisaties en de politiek. Beslissingen worden doorgedrukt of genomen over de hoofden van degenen wiens belang men vroeger behartigde. Tot op zekere hoogte werd dat nog getolereerd ook. Maar geschonden vertrouwen is niet terug te winnen met holle retoriek, goed klinkende slogans, spindokters of eindeloze reclamespots. Vertrouwen is alleen te herwinnen door een structurele herbezinning op de oorspronkelijke doelen en dat moet blijken door realistische daadkracht.

Het tij keren
De keuze is aan de huidige generatie sporters en andere werkers in de sport. Men kan ook wachten tot de bom barst en dan piepen en klagen over de gevolgen ervan, of men kan nu actief een standpunt innemen en laten zien dat je nog ergens voor staat. Wellicht is het tij nog te keren.

Helaas ontwaar ik de laatste jaren een mentaliteit van passiviteit, desinteresse en misplaatste verlammende politieke correctheid. Ledenvergaderingen worden niet meer bezocht, solidariteit met collega’s is ver te zoeken. Men durft nergens meer een duidelijk standpunt over in te nemen.

"Men kan een probleem nooit laten oplossen door degenen die het probleem veroorzaken"

De topsport wordt nu actief bestuurd en gestuurd door marketeers, beleidsmakers, advocaten en politici. De gevolgen van hun beleid tekenen zich nu dan ook af. Men kan echter een probleem nooit laten oplossen door degenen die het probleem veroorzaken. Vaak is er de reflexmatige roep om de oprichting van 'taskforces'. Maar in die plichtmatige 'taskforces' vinden we immers vaak dezelfde mensen of mensen uit dezelfde groep die het probleem in eerste instantie veroorzaken!

Maar misschien schuilt er wijsheid in wat onze grootouders zeiden: 'wie niet horen wil moet maar voelen'. Een voorbeeld hiervan is uit eigen koker: een collega-trainer die mijn standpunt op het gebied van doping altijd overdreven en onrealistisch vond. Tot de dag dat hij mij in paniek belde, omdat één van zijn eigen sporters een positieve dopingtest had en hij met die Kafka-eske situatie te maken kreeg. Op dat moment begon mijn standpunt een stuk realistischer te worden.

Henk Kraaijenhof is performance consultant bij zijn eigen bedrijf Vortx. Eerder was hij was atletiekcoach van o.a. Nelli Fiere-Cooman, Merlene Ottey, Troy Douglas en Letitia Vriesde. Verder was hij consultant van de Engelse rugbybond, coördinator van de krachttraining van het Nederlands herenhockeyteam, conditietrainer van o.a. tennisser John van Lottum en tennisster Mary Pierce, consultant bij voetbalclub Juventus en bondstrainer van de KNAU bij de heren, dames en junioren. Kraaijenhof is ook één van de oprichters van NLcoach, de belangenbehartiger van trainers en coaches. Voor blogs van zijn hand op zijn eigen site zie hier.

Deel dit bericht:

0 reacties

Nog geen reacties. Wees de eerste!

Voeg je reactie toe

Meer over:

Blijf op de hoogte

Wij sturen jou één keer per week een e-mail met de 
belangrijkste opinies en artikelen van Sport Knowhow XL.