BezinningOmringd door verhuisdozen neem ik dit jaar oud en nieuw wel heel erg letterlijk. Een veilige thuishaven verruilen voor een nieuw toevluchtsoord heeft ook iets melancholisch, maar ik heb mij voorgenomen om alleen dat mee te nemen wat van waarde is en onnodige ballast weg te doen of achter me te laten.
In de donkere decembermaand nam de roeibond afscheid van medewerkers die zich jarenlang hebben ingezet voor de roeisport waardoor we bij de roeibond dit jaar oud en nieuw ook letterlijk namen. We hebben onze bondsorganisatie afgepeld tot een kernploeg en we zijn nog druk bezig om ons te hergroeperen, terwijl het stof nog maar net is neergedaald.
Sportief inspireren en presterenMet een WK Roeien in eigen land (24 tot en met 31 augustus op de Bosbaan in Amsterdam) en de oplevering van een verbouwd Olympisch Trainingscentrum is er in 2014 meer dan genoeg te doen. En dat allemaal terwijl de winkel 24/7 open blijft. Allemaal prachtige initiatieven die gericht zijn op presteren, de roeisport onder de aandacht brengen en nog beter te worden, zo niet de allerbeste zijn want daar gaat het toch om? Of gaat het ook om andere dingen die veel wezenlijker zijn? De kleine dingen die het verschil maken?
Kleine dingen die een groot verschil makenDe laatste maanden heb ik veel avonduren op de Bosbaan doorgebracht waarbij ook ruimte was voor mooie gesprekken over zaken die niet over meer, beter of anders gaan, maar gewoon over de menselijke motieven en waarden van het leven en de persoonlijke omstandigheden waarin we met elkaar het verschil proberen te maken. Ik koester die spaarzame momenten. Het gaat over zoveel meer dan beter of de beste zijn waardoor de rest soms vanzelf lijkt te gaan! Het gaat over incasseren van verlies, veerkracht, de euforie van het winnen met op de achtergrond de verdraagzaamheid en tolerantie. Allemaal met begrip en respect voor de ander. Het voelt als een grote roeifamilie van gelijkgezinden die allemaal één doel voor ogen heeft ‘meer, beter en harder roeien‘ ofwel succesvol zijn met medailleresultaten tijdens de Olympische Spelen in Rio en de roeisport groter en toegankelijker maken. Onze stip aan de horizon is er eentje waarbij oud ineens alweer heel ver achter ons ligt en we volop aan de slag zijn in het nieuwe jaar.
Hoop, geloof en liefde en meer dan datMijn nieuwjaarswens heeft niets groots in zich. Het is meer dat ik van harte hoop dat we af en toe blijven stilstaan bij dat wat er werkelijk toe doet of van waarde is. En zo wens ik eenieder, naast ‘geloof, hoop en liefde’ ook toe dat er in 2014 genoeg kleine dingen in ieders leven zullen zijn die het grote verschil blijven maken.
Monica Visser is sinds medio april 2012 directeur van de Koninklijke Nederlandse Roei Bond (KNBR). Eerder was zij gedurende bijna vijftien jaar directeur van Sportservice Flevoland.
