Méér sport, meer dán sport

door: Feike Tibben

Net als veel andere sporten en sportbonden hebben ook wij als roeisport/roeibond de uitdaging om een aantrekkelijk sportaanbod te leveren aan een grote diversiteit aan sporters. De roeisport was in Nederland vanouds vooral groot als studentensport en vooral bekend om aansprekende successen op de Olympische Spelen. Een beeld dat nog steeds bij veel mensen hangt: ‘Roeien... dat is toch vooral een studentensport, en vooral in de grote steden...’ Nog steeds hebben we een heel stevige studentenpopulatie, maar de afgelopen tientallen jaren is de sport verbreed. Sinds de jaren zestig/zeventig wordt de sport steeds meer populair onder oudere sporters: veertigers, vijftigers, zestigers en ouder. Op dit moment is bijna 67% van onze sporters boven de veertig jaar.

Zo’n veranderde sportpopulatie kan niet zonder gevolgen blijven. Er is meer veranderd dan alleen aantallen. Waren het vroeger vooral veel ex-studentenroeiers die op latere leeftijd hun oude liefde weer oppakten en doorbouwden op oude ervaringen van competitie en kameraadschap, de masterroeiers die vandaag de dag instappen hebben vaak juist géén roei-ervaring. Ze worden getrokken door het water, of ‘gewoon een nieuwe sport’ of door… ja, door wat eigenlijk…?

Eerlijk gezegd wisten wij dat ook niet zo goed. In navolging van veel andere sporten hebben we seniorencompetities uitgeschreven, hebben we leeftijdsklassen geïntroduceerd en huldigen we de 40+, 50+, 60+ enzovoorts -kampioenen. En hoewel ik niets af wil doen aan het pleidooi van Michel Wienese en Huub Stammes in een recente column op Sport Knowhow XL voor een meer professionele aanpak en meer support en aandacht voor de oudere wedstrijdsporter hoort ook hierbij de vraag wie je hiermee bedient. Hoe groot is die groep oudere kampioenschapssporters? En wat wil die andere groep oudere sporters, de groep die niet per se sport om zich te meten met anderen of om te winnen?

Ook dat wisten we niet goed. Niet hoe groot de groep was, niet wat ze wilden. Het werd tijd dat we dat in beeld brachten. Afgelopen maanden heeft een groep onderzoekende roeiers tientallen interviews afgenomen om een beeld te krijgen wat sporters die niet per se gefocust zijn op wedstrijden roeien eigenlijk willen. De resultaten van het onderzoek zijn recent gepubliceerd en bieden verrassende inzichten. De recreatieve roeiers als niet-wedstrijdsporter ziet de uitdaging in het nieuwe en wil uitgedaagd worden door beter leren roeien, ergens anders roeien, leren varen in andere boten. Hij/zij wil bijvoorbeeld best een wedstrijd meedoen, maar alleen af en toe, als ervaring, bijvoorbeeld om de spanning van een wedstrijd te voelen, niet om een heel prestatiegericht programma te doen. De ploeg is belangrijk. Net als bij wedstrijdsporters. Maar anders dan bij wedstrijdsporters ligt de nadruk op gezelligheid, elkaar leren kennen, er voor elkaar zijn. De recreatieve sporter zoekt kortom beweging, uitdaging en verbinding.

Er ligt een mooie opgave voor ons. Citius, Altius, Fortius is niet genoeg. Naast de prestatiesporter moeten we als moderne bond ook de rustige sporter, de culturele sporter, de stijlsporter, de avontuurlijke sporter en de gezelligheidssporter bedienen. Eigenlijk wel een heel gave opgave.

Feike Tibben is lid van het bestuur van de Koninklijke Nederlandse Roeibond. Hij heeft de portefeuille Roei-organisaties. In deze portefeuille ligt de focus op opleidingen, vrijwilligersmanagement en samenwerkingen. In het dagelijks leven is Tibben zelfstandig interimmanager.