8 december 2009
Opinie
Het is inmiddels meer dan tien jaar geleden dat ik lid was van mijn voetbalvereniging, maar ik ben er toch nog steeds mee verbonden. Mijn binding met de club komt tot uiting in het blijvende contact met mensen die ik in de club en door het voetbal heb leren kennen. Met sommigen van hen werk ik, anderen zijn net als ik ouder op de basisschool waar onze kinderen naar toe gaan, weer anderen groet ik geregeld op straat in het voorbijgaan. En er zijn momenten waar, door een spontaan initiatief, we bijeenkomen voor een potje voetbal op een sportveld.
Deze contacten geven mij het gevoel ergens bij te horen, zijn deel van mijn identiteit en leveren mij bij tijd en wijle ook enig profijt op: van een verhaal over wat een goede basisschool is tot een tip over een bruikbaar nieuw boek voor mijn onderzoek. Het sociale netwerk van de club blijkt zich in de tijd en in de ruimte uit te kunnen strekken. Dit is ongetwijfeld kenmerkend voor wat wetenschappers - zoals bijvoorbeeld de Amerikaan Putnam - ‘sociaal kapitaal’ noemen dat door maatschappelijke organisaties als sportclubs ontstaat: de sociale voordelen die voorkomen uit samenbindende of overbruggende sociale verbanden.
Maar dit is volgens mij niet het hele verhaal dat over deze blijvende contacten kan worden verteld. De vraag is – althans voor mij – waarom deze contacten mij een gevoel van verbondenheid geven. Dat gaat over meer dan grote of kleine profijtjes. De relaties tussen mij en de (oud-)clubleden zijn gebaseerd op gedeelde ervaringen in de voetbalvereniging. Deze ervaringen worden iedere keer dat we bij elkaar zijn of dat we het in – wat voor situatie dan ook – over elkaar hebben verhaald en herverteld.
Verhalen over het doelpunt dat Eric eens maakte door direct na de aftrap de bal over de verbaasde keeper van de tegenpartij in het doel te schieten. Of die keer dat we op de weg naar Sparta Nijkerk met de auto verdwaalden en te laat op het veld stonden. Of dat Roel, onze rechtsbuiten, met zijn handen in zijn zij uitgebreid in het veld een dalend vliegtuig bestudeerde tot woede van de trainer.
Het zijn kleine verhalen die groter worden naarmate ze vaker worden verteld en langer zijn geleden. De passie en het plezier waarmee deze verhalen keer op keer opgedist kunnen worden, zonder te vervelen, zijn veelzeggend voor het verenigingsleven. In de sportvereniging worden alledaagse voorvalletjes omgesmeed tot betekenisvolle ervaringen met een lange levensduur. Voor mij schuilt hierin één van de belangrijkste waarden van de sportvereniging. Natuurlijk, sociaal kapitaal en maatschappelijke functie. Heel belangrijk. Maar vooral: voor veel (oud-)leden het blijvend gevoel deel uit te maken van een eigen gemeenschapje waar je je passies kunt delen met anderen.
Jeroen Vermeulen is hoofddocent/onderzoeker bij de Utrechtse School voor Bestuurs- en Organisatiewetenschappen (USBO) van de Universiteit Utrecht.
Deel dit bericht:
0 reacties
Nog geen reacties. Wees de eerste!
Voeg je reactie toe
Wij sturen jou één keer per twee weken een e-mail met de belangrijkste opinies en artikelen van Sport Knowhow XL.
