De vraag van Roger van Boxtel aan Erik de Winter

De vraag van... Roger van Boxtel, voorzitter Raad van Bestuur van Menzis 
Aan... Erik de Winter, directeur Gehandicaptensport Nederland (voorheen NebasNsg)

De vraag
Bewegen en sport is voor mensen met een beperking misschien nog wel belangrijker dan voor valide mensen. Wat is nodig om in Nederland een gezonde sportcultuur te ontwikkelen voor jeugdigen met een beperking?

Het antwoord
Inderdaad is het juist voor mensen met een beperking of handicap extra belangrijk om te bewegen en te sporten. Niet alleen om fysiek fit te worden overigens, maar juist ook vanwege alle sociaal maatschappelijke effecten. Mentaal sterker in je schoenen staan. Sport kan mensen met een handicap helpen om uit de ‘zorg’ of het ‘verzorgende’ circuit te komen. Dankzij sport verken je weer je mogelijkheden en probeer je grenzen te verleggen, in plaats van je te focussen op de beperkingen. We zeggen bij Gehandicaptensport Nederland vaak: ‘Denk in mogelijkheden niet in beperkingen’. Sport is wat ons betreft dus niet alleen een doel op zich, maar juist ook een mooi middel om op een positieve manier je weg te vinden in de maatschappij en om meer zelfvertrouwen en gevoel van eigenwaarde te krijgen. Dit laatste geldt in het bijzonder voor mensen met een verstandelijke handicap. Bij deze groep speelt de obesitasproblematiek enerzijds, anderzijds is er vaak sprake van betutteling en het ‘klein houden’. Terwijl je bijvoorbeeld bij de Special Olympics ziet dat deze sporters enorm uit hun schulp kruipen, veel meer zelfstandig kunnen dan hun omgeving denkt en genieten van alle positieve aandacht.
 
Het sportaanbod dichtbij brengen en integratie binnen de reguliere sportstructuren
Vooral voor jeugdigen met een handicap is het erg belangrijk om de sport heel dicht bij het kind te brengen. Dit betekent het liefst - aanvullend op de gymnastieklessen - ook sportlessen op school en vervolgens doorstromen naar de lokale sportvereniging. Scholen in het speciaal onderwijs hebben - net als speciale sportclubs voor kinderen met een handicap - een regionale functie. De kinderen wonen daarom vaak ver van school en van de speciale sportvereniging en zijn met het reizen al veel tijd kwijt. Ouders zien dan de reistijd van en naar een sportvereniging als een obstakel en te belastend op hun vaak al zeer intensieve begeleiding van hun kind. Het zou toch heerlijk zijn als er dan vlakbij gesport kan worden. Wij geloven in een actief aanbod op scholen voor speciaal onderwijs, opgezet in samenwerking met het onderwijs en lokale sportverenigingen. Zo zal uiteindelijk het sportaanbod op school als zogenaamde ‘toeleidingsmethodiek’ dienen naar de sportvereniging. Ons motto hierbij is ‘Normaal wat normaal kan en speciaal wat speciaal moet’. Het succes van een dergelijke aanpak wordt nu reeds bewezen in het project ‘Special Heroes’ in de regio Groot Gelre. Een project uitgevoerd door LVC3 (Landelijke Vereniging Cluster 3) en NebasNsg en gefinancierd door de Alliantie School en Sport, Fonds Gehandicaptensport en Menzis. En dan blijkt dat integratie van de gehandicaptensport binnen de reguliere sportkaders prima werkt en een aanwinst is voor de sporter met een handicap en de reguliere sportvereniging. Ook op bestuurlijk niveau verloopt de integratie voorspoedig; ruim dertig sportbonden met hun verenigingen de verantwoordelijkheid voor de organisatie van hun tak van sport voor kinderen met een handicap van ons overgenomen. Dit is uniek in de wereld!
 
Financiering
Last but not least - we kunnen er niet omheen - er is natuurlijk veel geld voor nodig om kinderen met een handicap aan het sporten te krijgen. Waarom? Voor deze doelgroep is specifieke ondersteuning aan bonden en verenigingen noodzakelijk. Denk hierbij aan aanpassingen van accommodaties, specifiek materiaal en bovenal de extra benodigde deskundige begeleiding, opleidingen, speciaal vervoer en financiële steun voor het organiseren van aansprekende sportevenementen. Er wordt natuurlijk al wel geld gestoken door sponsors in de gehandicaptensport, maar dit gaat toch vooral nog richting de topsport. Om de jeugd te bereiken is er juist ook geld nodig voor de breedtesport en toeleidingsmethodieken. Overigens begint topsportbeleid ook bij de jeugd natuurlijk, er is voldoende aanwas van ‘onderaf’ nodig om tot een goede selectie van topsporters te komen.
 
Positieve ontwikkelingen
We zien het laatste jaar wel heel positieve ontwikkelingen ten aanzien van de gehandicaptensport in Nederland in het algemeen. Het ministerie van VWS heeft de gehandicaptensport inmiddels stevig op de agenda staan, maar ook het bedrijfsleven speelt hierbij een grote rol. Wij promoten - samen met Fonds Gehandicaptensport – het Maatschappelijk Betrokken Ondernemen, dat is ondernemen met hoofd en hart. Dat doen we door middel van de 1% FairShare regeling. 1% van alle geregistreerde sporters bij bonden zijn gehandicapten. Met de 1% FairShare regeling vraagt Fonds Gehandicaptensport aan alle sportsponsors van Nederland om 1% extra te investeren in de gehandicaptensport om zo de achterstandspositie in te kunnen gaan halen. Deze regeling heeft al grote namen in de sponsorwereld voor zich weten te winnen. Gelukkig komt nu ook de media over de brug, er is steeds meer ruimte en aandacht voor gehandicaptensport. Dit laatste is tenslotte ook weer belangrijk voor de jeugd. Via de media zijn zij gemakkelijker te bereiken en door mooie voorbeelden te laten zien, zet je iets neer wat hen kan inspireren om te gaan sporten.
 
Volgende keer de vraag van Erik de Winter aan Jan Driessen, directeur communicatie Aegon:
Aegon is al vele jaren een trouwe partner in de (schaats)sport, en toont ook haar maatschappelijke betrokkenheid door het ondersteunen van vele maatschappelijke goede doelen, waaronder de gehandicaptensport. In het Amerikaanse bedrijfsleven is dit volstrekt gebruikelijk, maar waarom in Nederland nog niet. Wat heeft Aegon doen besluiten de gehandicaptensport wel te gaan ondersteunen en wat is hiervan de financiële en maatschappelijke winst voor Aegon?