De vraag van Maurice Steijn aan Edwin Coret

De vraag van… Maurice Steijn, voetbaltrainer en ex-voetballer
Aan… Edwin Coret, fysiotherapeut ADO Den Haag

De vraag
Kun je aangeven wat het met een voetbalploeg doet om gedurende een seizoen over te stappen van natuurgras naar kunstgras, waarbij er ook sprake is van een fysieke verhuizing, d.w.z. van het Zuiderpark (natuurgras) naar het Forepark (kunstgras)?

Het antwoord
Het antwoord op deze vraag past niet op een A4'tje. Sterker nog, je kunt deze vraag vanuit allerlei oogpunten beantwoorden, en op deze manier een polemiek starten waarbij alle wetenschappen rond de voetballerij over elkaar heen zullen vallen. Ik denk hierbij aan de diverse fysieke en mentale componenten.

Het unieke aan de situatie waarin ADO Den Haag zich tijdens het seizoen 2013-'14 bevond bleek uit het feit dat de in de vraag genoemde verhuizing tijdens het seizoen plaatsvond. Er was geen wetenschappelijke onderbouwing te vinden over wat onze spelers op fysiek gebied te wachten stond. We hebben daarom geïnformeerd bij collega's die al op kunstgras speelden hoe hun spelers op het kunstgras reageerden wanneer ze van een 'grasclub' af kwamen. Ook hier bleek geen eenduidigheid. Er bleek geen verhoogd blessurerisico (wat bevestigd werd in het TNO-onderzoek over blessures binnen het betaalde voetbal). Maar de verschillende trainers hadden allen wel een eigen interpretatie van hoe om te gaan met de verschillende ondergronden.

Binnen de staf van ADO besloten we om er blanco in te gaan staan en het trainingsprogramma van het gras over te hevelen naar kunstgras. Dit proces monitorden we met vragenlijstjes en het nog nauwkeuriger bij houden van kleine pijntjes. Daarnaast lieten we onze sportchiropractor extra controles doen. Fysiek gezien werd de overgang goed verteerd.

Dit hele proces werd twee maanden lang nog lastiger omdat er een overgangsfase was waarin er getraind werd in het Kyocera Stadion, maar de voorbereiding op deze training vond plaats in het Zuiderpark (o.m. vanwege de aldaar aanwezige krachttrainingsruimte). Er moest dus ook gependeld worden met allerlei consequenties voor de trainingsinhoud en fysieke staat van onze spelers. De mentale component wil ik zeker niet buiten beschouwing laten maar het gaat te ver om er hier diep op in te gaan.

Een (in mijn ogen) leuke anekdote uit die tijd is de volgende. Onze hoofdtrainer (Maurice Steijn) en ik (als manager medische zaken) werden uitgenodigd om met onze directeur (Piet Jansen) kennis te maken met de leverancier van het kunstgras. Hij liet ons diverse kunstgrasvelden zien maar er viel voor dit lopende seizoen helaas niets te kiezen, vanwege de al aangelegde fundering. Maurice vroeg wat zijn ervaring was met een overgang naar kunstgras. Ach zei hij, als je wint klaagt er niemand. Tegen wie spelen jullie dan? Dit bleek koploper Twente te zijn. Daar schrok hij een beetje van. Nou, als ADO van Twente wint leg ik in jullie tuin een mooi stuk kunstgras, haha. De echte ADO-supporters herinneren zich deze wedstrijd nog wel (mooie goal van Mike van Duinen). Volgens de laatste berichten is het kunstgras onderweg... (-:

Volgende keer de vraag van Edwin Coret aan Helen Lejeune (ex-tophockeyster, coach/trainer en landelijk manager HockeyAcademie ABNAmro/Eiffel):
De laatste jaren heeft er een nieuw beroep in de topsport zijn intrede gedaan; de 'performance coach' is stilaan een begrip aan het worden. Wat doet zij/hij en waar zit haar/zijn meerwaarde voor een topsportorganisatie?