De vraag van… André de Jeu, directeur van Vereniging Sport en Gemeenten
Aan… Huib van Olden, wethouder sociale zaken en sport in 's-Hertogenbosch
De vraagNet als alle andere gemeenten in Nederland zal ook 's-Hertogenbosch te maken hebben met bezuinigingen. Hoe maakt u als wethouder sport de juiste afwegingen tussen de noodzaak tot bezuinigen en het realiseren van ambities?
Het antwoord
Uiteraard heeft ook 's-Hertogenbosch te maken met de gevolgen van de economische crises. Hoewel we het als stad relatief nog goed doen, merken ook wij de gevolgen. De afgelopen jaren hebben we al forse bezuinigingen doorgevoerd. We hebben tijdig gereageerd en dat maakt dat we de komende twee jaar geen extra bezuinigingen hoeven door te voeren. De ontwikkeling van de economie zal echter bepalen hoe fors er in de jaren daarna nog bezuinigd zal moeten worden in 's-Hertogenbosch.
In de reeds doorgevoerde bezuinigingen van de afgelopen jaren zijn sport en cultuur redelijk ontzien, maar hebben wel hun aandeel geleverd. De bezuinigingen op sport hebben de franjes er wel afgehaald, maar er is bewust gekozen om niet te tornen aan kwaliteit van de bestaande basissportvoorzieningen. Er is ook geen concessie gedaan aan de ambities zoals verwoord in de sportvisie 'de sportieve kracht van de stad'. Wel zijn er enkele nieuwe investeringen uitgesteld of soberder uitgevoerd, is er een topsportbudget gesneuveld en hebben we gezocht naar nieuwe inkomsten.
De kerngedachte achter onze sportvisie is heel eenvoudig. We streven naar ontmoetingsplekken (sportpunten) in de stad waar bewoners uitgenodigd worden elkaar te ontmoeten en samen te sporten en te bewegen. Dat betekent dat we de (openbare) ruimte sportief inrichten en dat er in iedere wijk een gedifferentieerd sport- en beweegaanbod is. Dat doen we als gemeente niet alleen, maar samen met een groot aantal partners. Een ambitie die we niet als gemeente voor ons zelf geformuleerd hebben, maar een visie die we met velen delen, zoals de sportverenigingen, het onderwijs, maatschappelijke organisaties, gezondheidsorganisaties, zorginstellingen, bedrijven. Een gezamenlijke ambitie waar we ook gezamenlijk aan werken.
Onze ambities gaan dus verder, ook nu het financieel moeilijker is, dan het zo goed mogelijk op orde houden van de bestaande sportvoorzieningen. Ook nu er minder geld is, streven we naar verbetering van het sportklimaat in de stad. En dat lukt ons. Dat lukt omdat het een ambitie is die we met velen delen. Juist nu de rol van de overheid als financier minder is, doen we een groter beroep op onze samenwerkingspartners en onze gezamenlijke creativiteit. We dagen anderen uit om in gezond gedrag en in sport te investeren.
Juist door meer samenwerking kunnen we ambities realiseren zonder dat dat de gemeente meer geld kost. Ruimte maken voor initiatieven van derden, een open nieuwsgierige houding, en inspelen op nieuwe ideeën en oplossingen van anderen. Dat vraagt wel van ons dat we ook zeggenschap uit handen durven te geven en ook zoeken naar het mogelijk maken van niet-alledaagse initiatieven. Deze werkwijze heeft ons de afgelopen jaren aardige resultaten opgeleverd, een zeer goede relatie met het werkveld en zal ons ook in de toekomst moeten helpen om ambities te blijven waar maken.
Enkele voorbeeldenIn het kerndorp Engelen kwamen de voetbalclub en de school met het idee om samen met het jeugdwerk en de kindervang een jeugd- en kindcluster te maken op hun sportcomplex. Het delen van kantine, velden en andere voorzieningen zou het goedkoper en beter moeten kunnen maken. Door budgetten te bundelen is het gelukt. Nu is er een prachtige dorpsvoorziening, een ontmoetingsplek voor de hele gemeenschap. Een mooi praktijkvoorbeeld dat precies weergeeft wat de sportvisie beoogt.
Verder hebben we een netwerk gebouwd van lokale bedrijven (sportsupport) die bereid zijn om ieder jaar minimaal tachtig uur van hun expertise aan de sport te beschikking te stellen. Verenigingen kunnen gratis hulp en advies krijgen van deskundigen op velerlei terreinen. Dit varieert van een bouwadvies tot het maken van een website. Jaarlijks vertegenwoordigt dit een waarde in natura ter grootte van ongeveer 200.000 euro. Geld dat niet op de sportbegroting staat, maar wel jaarlijks geïnvesteerd wordt in de sport door het lokale bedrijfsleven.
En in de dorpsgemeenschap Rosmalen is een Sportalliantie ontstaan: een samenwerkingsverband van mensen uit wijkraden, sport en het onderwijs. Samen zijn ze erin geslaagd om het aantal sport- en speelplekken in dit stadsdeel enorm te vergroten. De gemeente had een basisbedrag beschikbaar, maar door slim schakelen is iedere beschikbare euro in waarde verdubbeld of soms zelf verdrievoudigd. NISB heeft dit initiatief ook ondersteund in het kader van beweegvriendelijke omgeving.
Als laatste voorbeeld noem ik het project
'Citytrainers'. Een Citytrainer is een jongere die in korte tijd is opgeleid om als vrijwilliger te assisteren bij de organisatie van sportactiviteiten. De cursus is ontwikkeld samen met bedrijven uit het eigen netwerk (sportsupport ) en wordt uitgerold in samenwerking met het onderwijsveld. Een opzet die erin resulteert dat we het aantal sportactiviteiten in de wijk hebben kunnen verdubbelen voor hetzelfde budget.
Dit zijn maar vier voorbeelden van de vele die er in onze stad te vinden zijn. Het geeft aan hoe wij omgaan met de spanning tussen ambitie en bezuinigingen. De basis is het delen van een gezamenlijke visie en voor de rest is het creatief omgaan met de energie die er in de stad is en samen hard werken om ideeën om te zetten in concrete resultaten. Zo geven wij uitwerking aan de 'sportieve kracht van de stad' in 's-Hertogenbosch.
Volgende keer de vraag van Huib van Olden aan Gert-Jan Pruijn, voorzitter van de Koninklijke HFC:Veiligheid rondom de velden vind ik heel belangrijk. Wangedrag door ouders langs de lijnen kán gewoon niet meer, vind ik. Maar hoe organiseer je dat? Wie neemt daarin de lead? Hoe kunnen verenigingen mogelijk wangedrag van ouders meteen in de kiem smoren? Wat zijn jouw opvattingen daarover en ervaringen daarmee als voorzitter van de Koninklijke HFC?
