22 juni 2021
Opinie
Je zou het een vorm van heimwee kunnen noemen. Ik mag graag even op Papendal sport opsnuiven en op de atletiekbaan verschijnen om een kijkje te nemen bij de toppers uit de Nederlandse atletiekwereld. Natuurlijk na zeker te hebben gesteld dat er ook werkelijk een plukje van de nationale top aanwezig is en met de stilzwijgende afspraak om niet te hinderen. Het gaat me om bij te blijven. Wie zijn die trainers die de atletiek in Nederland laten opbloeien. Wie laten Femke Bol razendsnel lopen en hebben van estafetteteams medaillekandidaten gemaakt? Ik ken ze helemaal niet en dat zit me dan in de weg. Bram Peters en Laurent Meuwly, dat zijn al weer andere namen dan Bennema en Vetter. Dus is er maar één antwoord mogelijk: in de actiestand. Naar Papendal.
Wat me daar boeit zijn de trainingsvormen maar meer nog de band die je ziet en voelt tussen trainer en sporter. Het hoort onmiskenbaar bij een individuele sport die atletiek is. Papendal is nu al zo’n vijftig jaar het trainingscentrum en alleen al door de omgeving zeer aangenaam maar ik geniet het meest van wat ik daar tussen de bomen denk te herkennen. Topsport. De binding tussen kleine groepjes, soms zelf één op één met die merkwaardige drive om alsmaar beter te worden of te maken.
Naast vanzelfsprekend voetbal was atletiek de sport die me als journalist en televisieman bekoorde, maar nooit zonder allround kennis van zo veel mogelijk andere sporten. Dus is het niet verwonderlijk dat de trammelant in turnland niet zonder mijn interesse passeert. De verbeten jacht op aangeklaagde trainers die gaande is, met name die op vader Wevers, is er toch een van heel bijzondere aard.
Oppervlakkig zou je denken dat hij mogelijk tot 2007 een verkeerde opvatting over topturnen had. Daarna komt een periode in Twente, die eind 2013 met ontslag wordt beëindigd. Hij zou een groot verschil van mening hebben gehad met het bestuur van Top Turnen Oost, dat toen nog uit twee leden bestond. Een hoog opgelopen verschil van mening over de werkwijze voor wat professioneel handelen bij topsport turnen inhield.
De KNGU sloot daarna zonder tijdverlies met hem een overeenkomst als bondscoach waardoor hij zijn werk in Heerenveen kon voortzetten. Vijf jaar later was hij trainer van een turnster die bij de Olympische Spelen een gouden medaille in Rio haalde en bij de sluitingsceremonie de Nederlandse vlaggendraagster was. Zelf werd hij uitgeroepen tot sportcoach van het jaar. Vorige week hoorde hij na een kort geding dat hij over een werkovereenkomst beschikte die het leiden tot en op de vloer bij de Spelen in Tokyo inhield. Tot ergernis van zijn werkgever, de KNGU, die nu ruim een jaar verwoed aan het zoeken is los te komen van een verleden met schandalige handelingen en psychologisch leed bij turnsters.
Bij de groep van negen die zondag 26 juni om vier plaatsen en twee reserveplaatsen bij de Olympische Spelen in Tokyo zal strijden behoren er veel die, zoals zijn tweeling, Wevers als persoonlijke trainer beschouwen. Het komt over als een Gordiaanse knoop. Hoeveel tijd is er nog om de bijzondere band zoals ik die uit de atletiekwereld denk te kennen, tussen trainer en topsporter, te erkennen. De uitslag hoort in het voordeel van de sporter van nu uit te vallen. Alleen een misdaad die dan toch wel razend snel door het Instituut Sport Rechtspraak moet worden gevonden kan anders doen besluiten.
Theo Reitsma
Deel dit bericht:
0 reacties
Nog geen reacties. Wees de eerste!
Voeg je reactie toe
Wij sturen jou één keer per twee weken een e-mail met de belangrijkste opinies en artikelen van Sport Knowhow XL.
