6 februari 2024
Opinie
Jos de Feyter: keeper met baard. Jan Vedder: mooi linkerbeen. Jan de Graaf: nooit op zondag. Soms vraag ik me af waarom volkomen overbodige kennis zo lang in mijn hoofd blijft zitten. Bovenstaande namen en karakteristieken kwamen bij me boven toen in december het wonder van IJsselmeervogels weer in het nieuws kwam. Dat had alles te maken met de prestaties van amateurclubs tegen profs in de tweede ronde van het toernooi om de KNVB Beker.
Lastig kind
HHC Hardenberg trok zich uit de eigen modder omhoog om AZ tot de laatste snik te pijnigen, Quick Boys legde De Graafschap over de knie en dwong vervolgens AZ tot strafschoppen. Spakenburg maakte het Excelsior bijzonder lastig en USV Hercules zorgde voor de grootste stunt door Ajax als een lastig kind opzij te schuiven. Die prestaties noopten de ijverige en naar nostalgie hunkerende media tot het uit de archieven halen van het verhaal van de Rooien. Op 13 maart 1975 werden de amateurs uit Bunschoten-Spakenburg landelijke voetbalhelden door in de kwartfinale van het toernooi om de KNVB beker AZ na een strafschoppenserie te verslaan. Vanaf die dag zitten de namen van De Feyter, Vedder en De Graaf in mijn hoofd.
Wedstrijden van amateurclubs tegen profs in het bekertoernooi zorgen met regelmaat voor verhalen als een jongensboek. Helaas levert de uitkomst van de loting ook verkramping op bij organiserende partijen en verantwoordelijke instanties. Waar Engelse clubs van het derde of vierde niveau in eigen huis een ploeg uit de Premiership ontvangen om er een mooi feest van te maken, bepalen in Nederland de lichtmeters en de lokale driehoek (burgemeester, politie en justitie) vaak waar een wedstrijd wordt gespeeld.
Galgenwaard
USV Hercules (beperkte accommodatie en matige lichtinstallatie) kon voor de wedstrijd tegen Ajax uitwijken naar de Galgenwaard, waarmee meteen de nodige beperkingen om de hoek kwamen kijken. Eén tribune voor supporters van de thuisploeg en een klein deel van het reguliere uitvak voor bezoekende fans. Zodoende werd een unieke bekerwedstrijd afgewerkt in stadion dat driekwart leeg was.
Gesteund door familie, vrienden, buren en andere bekenden versloeg de derde divisionist op 21 december het kwakkelende Ajax met 3-2. Niet eens onterecht. Ajax modderde zoals het al maanden ploeterde en Hercules steeg ver boven zichzelf uit. Ex-straatgenoot Tim Pieters, die ooit met een halfgevuld mondje melktanden in gezelschap van zijn vader en broertje bij ons aanbelde om met mijn kinderen voetbalplaatjes te ruilen, werd op slag een nationale bekendheid. Het vervolg tegen SC Cambuur was opnieuw een spektakel, maar de Friezen trokken aan het langste eind.
Er zijn talloze overeenkomsten en verschillen te benoemen tussen 1975 en 2024. De wedstrijd tussen AZ en IJsselmeervogels was destijds niet live op televisie. Sterker nog, het duel werd op donderdagmiddag afgewerkt, omdat een dag eerder samenviel met de Biddag voor Gewas en Arbeid. Voetballen op die dag stuitte het bestuur van IJsselmeervogels tegen de borst. Na de overwinning gingen echter alle remmen los. Spelers verschenen op televisie, ze maakten een door Peter Koelewijn geschreven singletje en aan het eind van het jaar werden de mannen gekozen tot Sportploeg van het Jaar.
De spelers van Hercules waren een paar weken lang te horen en te zien in alle lokale, regionale media. In Utrecht ging het gesprek bij de kapper, in de supermarkt en bij de sportschool dagenlang over de wedstrijd tegen Ajax en de moeilijk te verteren uitschakeling tegen SC Cambuur. Over tien, twintig en dertig jaar zijn er in het hele land nog mensen die zich de namen van keeper Pepijn Vonk, toxicoloog Nathan Bijl en schutter Tim Pieters herinneren, als onderdeel van de Canon van het Nederlandse bekervoetbal.
Deel dit bericht:
0 reacties
Nog geen reacties. Wees de eerste!
Voeg je reactie toe
Wij sturen jou één keer per twee weken een e-mail met de belangrijkste opinies en artikelen van Sport Knowhow XL.
