7 februari 2023
Opinie
‘Wat vond jij ervan?’ Het was vrijdagochtend 27 januari en twaalf uur eerder had het ploeterende Ajax trainer Alfred Schreuder aan de kant geschoven. Ik had naar de wedstrijd Ajax-FC Volendam (1-1) gekeken, maar was vanwege vroege verplichtingen meteen daarna naar bed gegaan. Pas ’s ochtends in de trein van Utrecht naar Amsterdam las ik dat Schreuder meteen na de wedstrijd was ontslagen.
‘Het was tenenkrommend’, zei een collega, nog voordat ik had kunnen uitleggen dat ik alleen het nieuws had meegekregen en de verklaring van Ajax niet had gelezen, noch de interviews met Edwin van der Sar had gezien. Zo ging het die dag wel vaker met de collega’s en studenten op de HvA, van wie velen inmiddels weten dat ik een verleden heb bij het Nederlands elftal. Zij vonden de toelichting en het optreden van Van der Sar Ajax-onwaardig en wilden graag weten hoe ik er als ‘insider’ naar had gekeken.
Ik leerde de huidige directeur van Ajax kennen als tweede keeper van Jong Oranje. Hij was onderweg om eerste keeper bij de Amsterdammers te worden, maar moest Stanley Menzo nog voor zich dulden. In Jong Oranje was Edwin Zoetebier nog de betere keeper in de ogen van bondscoach Nol de Ruiter. Uitgerekend Zoetebier verslikte zich in slotfase van de beslissende wedstrijd tegen Australië in een lage voorzet, waardoor Jong Oranje de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona misliep. Van der Sar schikte zich in zijn tijdelijke lot als reservekeeper en kwam later bovendrijven als een degelijke en betrouwbare doelman zonder opsmuk. Hij had als scholier in de zomer bollen gepeld en liep niet naast zijn schoenen.
Toen het Nederlands elftal op 2 april 1997 een kwalificatiewedstrijd tegen Turkije verloor (1-0) was bondscoach Guus Hiddink woest. Vijf minuten voor het einde van de wedstrijd had de net 21-jarige Clarence Seedorf een strafschop over het doel gejaagd, nadat de aangewezen nemer Wim Jonk voor de eer had bedankt en aanvoerder Frank de Boer te lang had geaarzeld met het aanwijzen van een vervanger. Daarover was Hiddink niet te spreken. Iedereen zweeg na afloop in de muisstille kleedkamer. Toen Van der Sar als eerste iets wilde zeggen, gooide Hiddink woedend een koffiekopje tegen de muur kapot.
Die mondige Van der Sar kan als directeur van Ajax maar niet de juiste woorden en toon vinden om de boodschappen van de club te verpakken. Daarbij oogt hij ongemakkelijk en die combinatie van factoren maakt dat hij niet de solide indruk maakt die hij als keeper juist wél maakte. De ongelukkige grijns, het gebrek aan empathie en het gebruik van stopwoorden (‘eigenlijk’ en ‘inderdaad’ springen eruit) maken hem niet de door de media en het publiek gekoesterde vader van de club. Sterker nog, veel Ajax-volgers uit mijn kring geneerden zich twee weken geleden voor het optreden van ‘hun’ algemeen directeur.
Ajax had in het verleden illustere spreekbuizen die zeer oorspronkelijk en herkenbaar waren en nooit van hun lijn afweken. Rinus Michels hield onder alle omstandigheden vast aan zijn afgemeten Amsterdams, waarin hij in een olijke bui wel eens een grapje verstopte. De Bul of De Generaal, zoals zijn meest bekende bijnamen luidden, klonk altijd zoals je van hem verwachtte. Nog meer gold dat voor Johan Cruijff, die zich zonder ademhalen vergaloppeerde in volzinnen die net zo mooi als onbegrijpelijk waren. Niet voor niets verscheen in 2020 het boek Cruijffiaans van de hand van hoogleraar Rob Siekmann, een pil van 450 bladzijden over het gedachtengoed, de uitspraken en de voetbalvisie van Nummer 14. Net als voor Michels geldt voor Cruijff dat cabaretiers en imitators zich de afgelopen decennia hebben ingespannen de perfectie kopie neer te zetten. Acteur Maarten Spanjer bleek een goede Michels en radioverslaggever René van den Berg een niet van echt te onderscheiden Cruijff.
Zolang er nog geen pogingen worden ondernomen de taal van Van der Sar te onderzoeken en artiesten zich niet wagen aan een nabootsing van Van der Sar, moet hij vooral op zoek naar de beste versie van zichzelf. De tot algemeen directeur opgeklommen keeper moet de managerstaal overboord gooien en in zijn beste Voorhouts het woord voeren, authentiek tot in zijn haarvaten en zichzelf een verspreking of een hapering gunnend. Dan zal kijkend en luisterend Nederland hem omarmen alsof hij zojuist een beslissende penalty heeft gestopt.
Deel dit bericht:
0 reacties
Nog geen reacties. Wees de eerste!
Voeg je reactie toe
Wij sturen jou één keer per twee weken een e-mail met de belangrijkste opinies en artikelen van Sport Knowhow XL.
