Wat doen de Nederlandse olympiërs in Londen op Twitter?

‘Social media tijdens #OS2012 Ook hier geldt: bereid je voor! Info en regels bij Olympic Sessions voor London-gangers’, twitterde Maurits Hendriks (@FortAltCit) op 16 maart. De Chef de Mission van de Nederlandse ploeg in Londen wil zijn sporters bewust maken van de bedreigingen en de kansen die sociale media tijdens de Spelen bieden, maar NOC*NSF laat de atleten volledig vrij in hun keuze om al dan niet gebruik te maken van Twitter, Facebook of andere kanalen. Johan Kenkhuis (@johankenkhuis) is nauw betrokken bij de voorbereidingssessies van de Olympische Ploeg. “De Spelen in London worden de eerste echte Social Media Games”, aldus de oud-zwemmer, die in Sydney en Athene deelnam aan de Spelen.

Onder de titel London Calling, The Olympic Sessions organiseert NOC*NSF drie grote bijeenkomsten voor sporters die kans maken op kwalificatie of zich al gekwalificeerd hebben voor Londen. De drie sessies staan achtereenvolgens in het teken van Dromen, Denken en Doen. De eerste bijeenkomst was in oktober 2011 in het Nieuwe De La Mar theater in Amsterdam. Daar deden de komende olympiërs inspiratie op aan de hand van illustere voorgangers als Bas van de Goor, Pieter van den Hoogenband, Leontien van Moorsel, Ellen van Langen en Arnold Vanderlijde. De derde sessie is begin juli, als de olympische ploeg compleet is. Zo dicht op de Spelen is het motto logischerwijs Doen. Afgelopen maand was de tweede sessie. Onder de noemer Denken spraken de atleten in de studio van De Wereld Draait Door over diverse onderwerpen, zoals de omgang met sociale media. Onder anderen Erben Wennemars (@erbenwennemars) sprak er vanuit zijn eigen ervaringen en social media-expert Gijsbregt Brouwer (@gijsbregt) gaf ook uitleg.

NOC*NSF verbiedt niets
“In Beijing en Vancouver was nog niet of nauwelijks sprake van sociale media”, vertelt Kenkhuis. “Social media hebben de communicatie van de sporters met het publiek behoorlijk veranderd.” NOC*NSF legt de verantwoordelijkheid voor het gebruik van sociale media bij de sporters zelf. Hendriks: “Wij gaan als NOC*NSF helemaal niks verbieden op dit vlak. Dat is ook nooit onze bedoeling geweest. Het enige dat wij wel aan onze sporters meegeven, is dat ze zich terdege bewust moeten zijn van de impact van social media tijdens de spelen. We proberen de sporters daarover te laten nadenken.”

IOC stelt regels
In tegenstelling tot NOC*NSF vaardigt het Internationaal Olympisch Comité IOC wel richtlijnen uit voor sporters. “Het IOC is zich zeer bewust van de invloed van de social media en stimuleert het gebruik door deelnemers zelfs. Maar het gebruik is wel gebonden aan regels. De rechten van de sponsors maar ook van de media zijn heel goed gewaarborgd”, vertelt Hendriks. “Je mag sociale media niet commercieel gebruiken, maar ook niet om voor iets anders dan privé gebruik verslaglegging te doen. Die regels vertellen we natuurlijk ook aan onze olympische ploeg. Ik verwacht dat het IOC daar wel redelijk scherp in zal controleren. De ultieme maatregel bij overtreding is dat je accreditatie wordt afgenomen. Dan is het einde Spelen. Dat zal zeker niet dagelijks gebeuren, maar ik wil toch wel dat ze het weten.”

Gevaren
Ook Kenkhuis verwacht niet dat het met de Nederlandse sporters zo’n vaart zal lopen, maar er zijn nog andere gevaren. “Social media kunnen afleiden. Vroeger kwam je automatisch in een soort focus als je op trainingskamp ging. Dan was je min of meer afgesloten van de buitenwacht, dus de focus was er automatisch. Tegenwoordig is elke sporter een soort persoonlijk persbureautje. De sporter kan zelf op alle plekken communiceren met zijn publiek. De hele wereld zit virtueel in het Olympisch dorp. Iedere sporter moet zijn eigen afweging maken. De hockeydames hebben bijvoorbeeld met zijn allen afgesproken dat zij allemaal stoppen met twitteren op het moment dat zij op het vliegtuig naar Londen stappen. De Spelen vergroten alles wat je normaal in het dagelijks leven doet. De een kan daar beter mee omgaan dan de ander. Neem iemand als Ranomi Kromowidjojo, die doet het erg goed. Maar niet alle sporters zijn communicatief even sterk.”

‘Suck on that f—gots’
“Sport is emotie en sporters kunnen vanuit die emotie wel eens iets roepen dat anders wordt geïnterpreteerd dan zij het hadden bedoeld”, vertelt Kenkhuis, die als voorbeeld Stephanie Rice noemt. De Australische moest in 2010 diep door het stof toen het hele land over haar heen viel vanwege een tweet over een zege van de Australische rugbyers op Zuid-Afrika. ‘Suck on that f—gots. Probs the best game I've ever seen!! Well done boys’, was de boodschap die zij de wereld inzond. “Vijf dagen later zat ze huilend op een persconferentie om haar excuses aan te bieden”, aldus Kenkhuis. “Als zoiets op de Olympische Spelen gebeurt, kun je wel inpakken. Dat kost zoveel energie.”