22 januari 2008
Nieuws
Ooit behoorde het Nederlandse herenrolstoelbasketbalteam tot de wereldtop. Daar willen ze terug. Op Papendal trainen zestien jonge mannen nu dagelijks twee keer twee uur. Een aantal van de top-rolstoelsporters woont door de weeks zeven km verderop, in Het Dorp.
Helaas is de wet van de remmende voorsprong ook van toepassing op gehandicapte sporters. Neem nou het Nederlandse herenrolstoelbasketbalteam. In 1992 won het goud tijdens de Paralympics in Barcelona. Acht jaar later behoorden de Nederlandse rolstoelbasketballers nog steeds tot de wereldtop met een zilveren medaille tijdens de Paralympische Spelen van 2000 in Sydney. Maar nog eens acht jaar later heeft het team veel terrein verloren. “Eén keer in de week trainen is niet meer voldoende”, zegt Wim Steen, topsportcoördinator voor het rolstoelbasketbal. “Daarom hebben we een nieuwe, unieke stap gezet.”
Die stap is niet meer of minder dan een soort Bankrasmodel voor rolstoelbasketballers. “Dat mag je zo noemen”, aldus Steen. “We zijn in ieder geval begonnen met een fulltime programma op Papendal. Daar hebben we de beschikking over een centrale trainingsaccommodatie waar we iedere ochtend van half acht tot half tien en iedere middag van twee tot vier trainen.” Doel van het team onder leiding van bondscoach Gert-Jan van der Linden is terugkeer bij de wereldtop en een medaille winnen tijdens de Paralympische Spelen van 2012 in Londen.
De helft van de groep van zestien jongens woont inmiddels zeven kilometer verderop in Het Dorp, de woongemeenschap voor gehandicapten die nationale bekendheid verwierf door de televisieactie van Mies Bouwman in 1962. Anderen reizen iedere dag van huis naar Papendal. De selectiespelers spelen in het weekend nog wel voor hun eigen club. In één geval betekent dat wekelijks naar Frankrijk vliegen, want Jaap Smid speelt bij een Franse club. Als professional? “Nee, maar ze betalen graag die vliegtickets voor hem”, zegt Steen.
Over de financiering van het project wil Steen niet al te veel kwijt. “Er zit natuurlijk geld in uit de lotto/toto-gelden en van een aantal sponsors. Eerlijk gezegd is de begroting nog niet helemaal dekkend.” Dat neemt niet weg dat Steen al verder droomt. Want hoewel de dames rolstoelbasketballers nog wél tot de wereldtop horen – zij plaatsten zich wél voor Beijing – wil hij ook hen graag fulltime laten trainen.
Overigens is het mannenteam op dit moment toch in China. “We spelen tien dagen mee in het testtoernooi in de Olympische accommodatie.” Een troosttoernooi, maar het is wellicht ook bedoeld om het Olympische vuur bij de mannen voor vier jaar aan te wakkeren.
Voor het verslag van de reis naar China, klik hier
Deel dit bericht:
0 reacties
Nog geen reacties. Wees de eerste!
Voeg je reactie toe
Wij sturen jou één keer per twee weken een e-mail met de belangrijkste opinies en artikelen van Sport Knowhow XL.
