Bijeenkomsten ‘Interculturalisatie en korfbal’ voorzien in behoefte

In het kader van het project ‘Meedoen Allochtonen Jeugd door Sport’ organiseert het Korfbalverbond bij de twintig deelnemende verenigingen themabijeenkomsten over interculturalisatie. De bijeenkomsten worden geleid door projectadviseur Mamoun Loukili. Loukili is van Nederlands/Marokkaanse origine en actief korfballer bij de Utrechtse vereniging Synergo. Opmerkelijk is dat hij ook bezig is om korfbal in Marokko te introduceren.

“Bij de deelnemende verenigingen spelen op dit moment weinig allochtone jongeren”, vertelt Loukili. “Bovendien blijkt dat weinig spelers en kaderleden privé contact met allochtonen hebben. Dat betekent dat veel van hen een erg eenzijdig beeld van allochtonen hebben. Dat beeld wordt vooral door de media bepaald en blijkt over het algemeen niet erg positief.”
Het goede nieuws is echter dat de deelnemende verenigingen zich open hebben gesteld voor meer allochtone jeugdleden. Er leven echter veel vragen over de aanpak. De themabijeenkomsten zijn onder meer bedoeld om die vragen te beantwoorden.

“Dat er veel vragen leven, blijkt wel uit het feit dat alle negen bijeenkomsten die we tot nu toe hebben gehouden, enorm uitliepen”, vertelt Loukili. “Ik beantwoord vragen niet rechtstreeks, maar stimuleer de korfballers om zelf na te denken over hun vragen. Daarbij leg ik de nadruk op het feit dat mensen logischerwijs geneigd zijn om vanuit hun eigen cultuur te denken. Een belangrijk doel van de bijeenkomsten is om projectgroepleden bij de verschillende verenigingen uit te dagen om met andere ogen naar allochtonen te kijken.”

Loukili vertelt over een voorbeeld dat bij veel autochtonen de ogen werkelijk opende: “In de Nederlandse cultuur zijn het volgen van de regels en afspraken erg belangrijk. Veel Marokkanen en Turken gaan daar veel relaxter meer om. Voor hen zijn familieleden, vrienden en gastvrijheid juist erg belangrijk. Als een Nederlander om twaalf uur de deur uit moet, om een wedstrijd te spelen, dan gaat ie om 12 uur de deur uit. Maar als een Marokkaan om half twaalf visite van een oom krijgt, dan is het eigenlijk not done om dan om 12 uur de visite het huis uit te zetten en naar het korfbalveld te gaan. Dat hoort niet.”
Onvermijdelijk leidt dat tot conflicten met een team dat op een speler staat te wachten. “Dat is natuurlijk vervelend, maar de druk van familie is voor veel allochtonen een werkelijkheid die niet zomaar opzij geschoven kan worden.”
Loukili vertelt dit verhaal met begrip voor beide kanten van de zaak. Hij wil slechts begrip wederzijds begrip kweken voor de cultuurverschillen die hieraan ten grondslag liggen en daarover de dialoog stimuleren.

Veel sportverenigingen met jeugdleden met een Islamitische achtergrond blijken moeite te hebben om meisjes na hun 12e, 13e verjaardag nog als lid te behouden. Vooral in meer streng islamitische gezinnen zouden er dan bezwaren zijn tegen sporten, vooral als dat in een omgeving gebeurt waarin ook jongens sporten. Opmerkelijk is dat Loukili heeft ontdekt dat er vanuit het Islamitisch geloof eigenlijk geen bezwaren zijn. “Ik kom oorspronkelijk uit het Rifgebergte in Marokko. Dat is van oudsher een streng islamitische omgeving. Juist daar heb ik in een klein stadje op een school korfbal geïntroduceerd. Bewust heb ik eerst contact gezocht met een plaatselijke imam. Die heb ik gevraagd of er werkelijk bezwaren waren tegen sportbeoefening door jonge vrouwen. Die imam vertelde dat de vier vrouwen van de profeet Mohammed allemaal aan sport deden. Wat hem betreft was er dan ook geen enkel bezwaar.”

De clinics die Loukili in Marokko gaf, werden met groot enthousiasme ontvangen. Zelfs de burgemeester kwam kijken en bedankte Loukili voor zijn clinics. Volgens Loukili past korfbal bij uitstek in de veranderingen die in Marokko gaande zijn. “Koning Mohammed VI besteedt veel aandacht aan de rechten en de emancipatie van vrouwen. Korfbal is een perfect middel om dat te ondersteunen.”

Loukili denkt dat de introductie van korfbal in Marokko een belangrijke steun kan zijn om ook in Nederland meer allochtonen voor de sport te winnen. Hij beseft echter ook dat er nog een lange weg te gaan is, waarbij de persoonlijke benadering een belangrijke rol speelt. “Er leeft ook in Nederland nog veel onwetendheid over wat bijvoorbeeld Islamitische meisjes volgens de Koran wel of niet mogen. Veel bezwaren kunnen we weg nemen. Korfbal kun je spelen met een hoofddoek om. Nike en Puma hebben bijvoorbeeld prachtige hoofddoeken die veilig zijn bij het sporten. In het spel is er wel degelijk ook een scheiding tussen mannen en vrouwen. Mannen verdedigen mannen, vrouwen verdedigen vrouwen, dat is in de sport verweven. En als er echt grote bezwaren zijn tegen gemengd sporten, dan heeft korfbal ook nog een variant voor alleen vrouwen.” Waarmee Loukili maar wil zeggen: hoe streng allochtonen ook zijn, binnen korfbal is er wel een mouw aan te passen.