5 vragen aan Cees Juffermans, directeur Nationaal Fonds voor de Sport

Cees Juffermans is per 1 maart jl. directeur van het Nationaal Fonds voor de Sport. De voormalig shorttracker stond eerder aan roer van de Invictus Games en krijgt in zijn nieuwe rol opnieuw de kans om een organisatie die actief is op het gebied van sport met een maatschappelijke inslag neer te zetten en te laten groeien. Eind 2022 publiceerde Sport Knowhow XL al over het nieuwe Nationaal Fonds voor de Sport. Nu is het tijd om kennis te maken met de pas aangestelde directeur ervan.

door: Emilie Maclaine Pont | 14 maart 2023

1. Is de baan als directeur van het Nationaal Fonds voor de Sport jou op het lijf geschreven?
“Als kind kreeg ik van mijn ouders de kans om verschillende sporten te doen, zoals voetbal, schaken en schaatsen. Dat laatste bleek ik niet alleen heel leuk te vinden, maar ook nog eens goed te kunnen. Dit mondde uiteindelijk uit in een topsportcarrière waarvoor ik de hele wereld over mocht reizen. Ik nam deel aan NK’s, EK’s, World Cups en de Olympische Spelen. Iedere dag ging ik naar bed met de droom om olympisch kampioen te worden. Tot mijn schaatspensioen, toen ik dertig jaar was, gaf mij dat enorm veel plezier en drive.”

“Steeds meer realiseerde ik dat niet iedereen het voorrecht heeft of had om een dergelijk pad te bewandelen. Natuurlijk hoeft ook niet iedereen op topniveau te sporten, maar ik vind wel dat iedereen de kans moet krijgen om te bewegen. Dat is nu niet het geval. Sporten draagt bij aan je welzijn, maakt je weerbaarder en zorgt voor meer sociale cohesie, door alle lagen van de maatschappij heen.”

“In mijn maatschappelijke loopbaan richtte ik mij tot dusverre vooral op de commerciële kanten van sport. Zo was ik bij de Staatsloterij, nu de Nederlandse Loterij, verantwoordelijk voor de sponsoring. In mijn functie bij de Invictus Games was een van mijn voornaamste taken om het project gefinancierd te krijgen. Tegelijkertijd zijn de Invictus Games een grootschalig evenement met een maatschappelijke waarde, die de kracht van sport zichtbaar maakt.”

“Toen ik hoorde over het Nationaal Fonds voor de Sport raakte ik direct enthousiast. Als nieuwe organisatie moet het fonds nog body krijgen. In feite is het een start-up die nog flink kan groeien. Ik zie de ambities van het fonds en de mogelijkheden om écht impact te maken. Mijn achtergrond als topsporter, hoe ik de afgelopen jaren actief ben geweest in de sportwereld, de kansen die ik zie om maatschappelijk gezien verschil te maken met dit fonds en mijn diepe overtuiging dat sport verbindt, komen in deze baan perfect samen.”

2. Wat wil jij bereiken in je nieuwe functie?
“Het fonds is nog maar een aantal maanden geleden officieel opgericht. Dat betekent dat we enerzijds de organisatie nog helemaal mogen vormgeven en inrichten, zo goed en slim mogelijk. De middelen die we genereren besteden we zo goed en doeltreffend mogelijk aan allerlei projecten met als gemene deler het mogelijk maken van sport voor iedereen. Naar dat fondswervende deel kijk ik enorm uit, juist omdat we de middelen nodig hebben om maatschappelijke waarde te creëren.”

“Ik denk dat we met het fonds echt een slag kunnen maken als het gaat om kansengelijkheid. Sport is van onschatbare waarde. Het bewustzijn van die maatschappelijke waarde van sport groeit. Ik zie het als een fantastische uitdaging om te zorgen dat we iedereen daar onderdeel van kunnen maken en ben ervan overtuigd dat we met het fonds een bijdrage kunnen leveren.”

3. Wat heeft topsport jou gebracht en hoe verliep jouw overgang naar een maatschappelijke loopbaan?
“Topsport heeft mij zoveel meer gebracht dan medailles. Ik leerde al jong zelfstandig te zijn en met tegenslagen om te gaan. Ik heb een netwerk opgebouwd en de hele wereld gezien. Ook al ben ik meer dan tien jaar geen profschaatser meer: mensen hebben het nog steeds over mijn prestaties. Natuurlijk was het toen mooi om prijzen te winnen, maar eigenlijk doen die bekers er nu niet meer toe. Die andere zaken die topsport mij hebben gebracht, zijn mij veel meer waard.”

“In mijn tijd als topsporter was ik tweehonderd dagen per jaar in het buitenland. Sporten stond op nummer één, twee, drie en vier. Ik leefde mijn droom en hoefde er niets voor te laten. Toen ik begon met een opleiding aan de Johan Cruyff Academy woonde ik in Frankrijk. Dat was niet ideaal, maar ik vond het wel belangrijk om mij ook op dat aspect te ontwikkelen, al kon ik op dat moment leven van de sport. Uiteindelijk haalde ik mijn diploma. Dat duurde wat langer dan normaal en ging met de nodige hobbels gepaard, maar ik ben toch blij dat ik heb doorgezet.”

“Dat nam niet weg dat ik zoekende was toen ik begon met werken. Het voelde alsof ik mijn identiteit was verloren, nadat ik met topsport was gestopt. Ik ging niet meer naar bed met een droom en wist niet goed wie ik was en wat ik kon. Ik had het geluk dat mijn werkgever, de Staatsloterij, mij de ruimte gaf om mezelf te ontdekken, fouten te maken en mij een groeipad bood. Dat in combinatie met er zelf flink de schouders onder zetten, maakt dat ik daar verschillende mooie functies heb mogen bekleden, waaronder die van sponsormanager."

“Daarbij heb ik tijdens die baan kansen gekregen om binnen de sport actief te blijven, achter de schermen weliswaar. Als voorzitter van de atletencommissie van de KNSB leerde ik onder meer welke positie atleten binnen de bond hebben en hoe het kiezen van bestuursleden werkt. In mijn rol als toernooidirecteur van de World Cup shorttrack in Dordrecht vormde ik juist het gezicht naar buiten. Stuk voor stuk leerzame ervaringen die ik nooit had opgedaan als ik niet zelf ooit als zesjarige met schaatsen was begonnen.”

4. Hoe verklaar je het succes van de huidige generatie Nederlandse shorttrackers?
“Shorttrack was in mijn ogen al jarenlang een sleeping giant. Nederland is een schaatsland, maar tot min of meer het moment dat ik stopte met shorttrack in 2006, was dat nog een ondergeschoven kindje. Eigenlijk is pas sindsdien serieus naar de shorttracksport gekeken in Nederland.”

“In de afgelopen jaren is er hard gewerkt aan het structureel bouwen aan de sport. De profs gingen op consequente basis trainen in Heerenveen en er kwam een gericht plan om het shorttrack te professionaliseren. Het potentieel zat er altijd al in, maar komt er sindsdien ook echt uit met gewonnen EK’s, WK’s, olympische medailles en uitverkozen sportmannen en sportvrouwen van het jaar. Daar geniet ik met volle teugen van. Ik betreur het dan ook niet dat ik niet tot deze generatie shorttrackers behoor. Wat ik heb meegemaakt, was fantastisch. Daar pluk ik nog dagelijks de vruchten van.”

“Het succes van nu bevestigt mijn gedachte dat succes maakbaar is. Een hoopvol gegeven, ook als je kijkt naar wat we met het Nationaal Fonds voor de Sport willen bereiken. Als we de samenwerking opzoeken om met elkaar zoveel mogelijk middelen binnen te halen en nuttig te besteden, is de kans op het maken van impact simpelweg groter. Net als topsport is een fonds als dit complex, maar als we het terugbrengen naar waar we het voor doen, weet ik zeker dat we verschil maken.”

5. Hoe kan het dat het Nationaal Fonds voor de Sport er nog niet was?
“Ik denk omdat het belang van sport en bewegen voor iedereen nog onvoldoende onderkend was. Daarbij komt dat het onderzoek Klinkende Munt nieuwe inzichten heeft opgeleverd, waaronder de kans die de filantropiemarkt biedt voor sport. Door covid zat er bovendien wat vertraging in de start van het fonds. Gelukkig is die periode voorbij en kunnen we nu gaan bouwen en groeien.”

“Tijdens mijn eerste werkdagen heb ik, naast de nodige kennismakingspraatjes, nog meer ontdekt wat het fonds inhoudt en waar de behoefte aan een fonds als dit vandaan komt. Ieder domein waarin we actief zijn, van armoede tot sporten met een beperking of een chronische ziekte en van ouderen tot een positief en veilig sportklimaat, heeft zijn eigen uitdagingen. We betrekken ook andere voormalig topsporters die mogelijk hun sportfonds willen onderbrengen bij ons. Ik kan niet wachten om daadwerkelijk met het wervende gedeelte aan de slag te gaan en vervolgens met elkaar zoveel mogelijk projecten te ondersteunen.”