Sluiten nieuwe sporthallen voldoende aan bij de toekomstige vraag naar beweegruimte?

Economisch perspectief of …
Met een sporthal kun je politiek scoren. En als die hal dan ook nog gerealiseerd wordt op goedkope grond aan de rand van een stad of bij een sportpark, dan levert dat al snel positieve stemmen op. Maar deze economische motieven staan vaak haaks op maatschappelijke ontwikkelingen. Bij de afweging om aan sport te gaan doen (of te blijven doen) spelen toegankelijkheid en bereikbaarheid een grote rol. Zodra een accommodatie uit de wijk verdwijnt, wordt de drempel hoger om aan sport te gaan doen. Terwijl we juist sportdeelname willen stimuleren en jong en oud in beweging willen krijgen. Dat vraagt om beleidsafstemming tussen ‘sportzaken’, ‘sociale zaken’ en ‘vastgoed’.

Sporthal of beweegaccommodatie?
Bij een sporthal heeft iedereen een beeld. Dat maakt het lastig om er anders naar te kijken. Door deze ruimte een beweegaccommodatie te noemen wordt dat eenvoudiger. Dan ontstaan er meer kansen om door te dringen tot de kern: waarom bouwen we een accommodatie (functie) en wat en wie moet er gefaciliteerd worden (gebruik). Dan blijkt een sporthal één van de mogelijkheden. Maar is het niet altijd dé oplossing.

Keuze voor de toekomst
Wie zijn de toekomstige gebruikers, hoe verhouden zich dag- en avondgebruik? Welk percentage van de tijd is (sporthal)hoogte écht nodig? Welke groepen maken nu gebruik van de beweegruimte maar zouden met een veel kleinere ruimte toe kunnen? Welke extra verhuurmogelijkheden ontstaan er als er een variatie aan ruimten is, zowel qua afmeting als verlichting en verwarming? Want heeft een judoclub een zaalhoogte nodig van 5 meter of meer? Heeft de groep voor weerbaarheidstraining een sporthaldeel aan ruimte nodig? En zou de ouderengymvereniging (een groeiende doelgroep!) de temperatuur niet liever iets hoger hebben? Een greep uit de vele vragen die in het voortraject beantwoord moeten worden om tot weloverwogen beslissingen te komen. Vragen die ook antwoord geven of een sporthal wel aansluit bij het lokale sport- en beweeggedrag van inwoners.

Hogere investering, lagere exploitatie
Door het gebouw af te stemmen op verwacht en gewenst toekomstig gebruik, zou de investering wel eens hoger uit kunnen vallen. In plaats van één sporthal, zou er bijvoorbeeld een sportzaal kunnen ontstaan met een aantal kleinere nevenruimten voor aerobic, tai chi, zelfverdediging, enz. De jaarlijkse exploitatielasten zouden echter wel eens gunstiger kunnen zijn, omdat de ruimten veel beter aansluiten bij de wensen van de huurders. Maar ook omdat twee kleinere en lagere beweegruimten op elkaar het verhuurbare oppervlak verdubbelen! Door de variatie in ruimten kunnen er ook gedifferentieerde huurbedragen gevraagd worden. Dat maakt sporten wellicht goedkoper en daarmee toegankelijker voor een bredere groep. Nog afgezien van het feit dat door een gevarieerdere ruimteverdeling er mogelijkheden zijn om de accommodatie toch in de wijk te laten.

De ideale accommodatie
Laten we duidelijk zijn. Bovenstaande uiteenzetting wil niet zeggen dat er géén sporthal meer moet komen. Wat we er wel mee willen zeggen: Dé ideale accommodatie bestaat niet. Elke lokale situatie vraagt weer om andere keuzes. Maar om tot een goede beslissing te komen is het raadzaam meer aspecten in de afweging te betrekken dan alleen het financiële. Het sport- en beweegaanbod, de sportbehoefte en de wensen voor verschillende beweegruimten moeten een minstens zo belangrijke rol spelen in de keuze van een gemeente.

Reageren?
Wilt u reageren op dit artikel? Neem dan contact op met Nijha, telefoon 0573-288 511 of e-mail naar info@nijha.nl