Willen we die Spelen eigenlijk wel?

Het lijkt erop dat Nederland langzaam enthousiast wordt bij het idee om de Olympische Spelen 2028 te gaan organiseren. Bijna elke sportbond organiseert een groot internationaal evenement of wil dat de komende jaren gaan doen. Studenten storten zich op ontwerpwedstrijden en bedenken creatieve plannen als de Dutch Watergames. Steden en dorpen die onderdelen willen organiseren buitelen over elkaar heen. Almere wil het Olympisch dorp bouwen. De Linkedin-groep Olympisch Plan heeft binnen de kortste keren 1565 leden uit alle geledingen van de maatschappij en dat duidt op brede steun.

En dan lees je in de Volkskrant van 26 januari dat de Olympische ambities van 2028 nu al een financieel twistpunt vormen. De NOS heeft aan de bel getrokken omdat er onvoldoende geld is voor de verplichte beeldregistraties van de vele EK’s en WK’s die worden georganiseerd. Tot 2012 moet er zes miljoen bij anders bestaat de kans dat toernooien als het WK turnen (2010), de WK wielrennen (2011) en de WK tafeltennis (2011) niet doorgaan, spreekt de chef van Studio Sport dreigend.

Heel Nederland moet op Olympisch niveau komen. Ook op mediagebied. Toch maar eens kijken wat in het Olympisch Plan 2028 verstaan wordt onder een Olympisch niveau op mediagebied. Dat is schrikken. Veel meer dan dat we in Nederland met zijn allen meer naar sport moeten gaan kijken staat er niet in. En dat terwijl in het achterliggende expertrapport Nederlandse sport naar Olympisch niveau heel concreet staat wat er op mediagebied nodig is. Er moet een broadcastingfonds komen met voldoende middelen en expertise om aanvragen van sportbonden voor internationale evenementen te kunnen beoordelen en eventueel te honoreren.

Niets hierover is terug te vinden in het Olympisch Plan 2028. De sportbonden en de NOS hebben hierover meteen bij het verschijnen van het Olympisch Plan in mei 2009 al aan de bel getrokken. En onlangs heeft de NOS een concreet plan voor een mediafonds uitgebracht. In 2016 wil de regering beslissen of we ons kandidaat stellen voor de Olympische Spelen. De tijd tot 2016 is blijkbaar nodig om ervoor te zorgen dat in ons - het Nederlandse volk - het Olympisch vuur gaat branden. Hierbij lijkt te worden vergeten dat je sommige dingen wel kunt uitstellen, maar andere niet. Mij lijkt het verstandig om op zo kort mogelijke termijn een stad aan te wijzen, maar daar kun je over twisten.

Maar als je pas na 2016 grootschalige evenementen gaat organiseren ben je te laat. Dat moet de komende jaren gebeuren en dan moet uiteraard voldaan worden aan de eisen voor beeldregistratie. Als onverhoopt het WK turnen of het WK tafeltennis vanwege het ontbreken van beelden niet georganiseerd kan worden is het meteen einde oefening voor alle Nederlandse olympische ambities. Dat kunnen we ons niet veroorloven, dus op het laatste moment zal het geld wel uit allerlei potjes bijeen gesprokkeld worden. Maar opnieuw wordt duidelijk dat regie in het Olympisch plan ontbreekt. Wat echt nodig is om al die enthousiaste bonden en organisatiecomités de ruimte te geven om Nederland met EK’s en WK’s op de internationale sportkaart te zetten, moet nu geregeld worden. Daar hoort dat mediafonds bij. Als we dat niet kunnen regelen kun je de vraag stellen of we die Olympische Spelen met zijn allen eigenlijk wel willen.

Een andere vraag is of dat geld aan de NOS beschikbaar gesteld moet worden. De chef van Studio Sport liet zich pas nog zeer negatief uit over het WK tafeltennis. “Voor de Nederlandse kijkers zijn misschien de finales interessant en de prestaties van de Nederlanders, maar we staan wel met zeven camera’s rond drie tafels omdat die Chinezen alles rechtstreeks willen uitzenden. Ik snap wel dat er hogere doelen zijn, maar je moet keuzes maken”. Ik stel me zo voor dat op basis van wederkerigheid die verplichte beeldregistratie ook geldt voor de wereldbeker schaatsen. En dat Chinese cameramensen in Harbin dan blauwbekkend beelden te staan te maken van een sport die ze nauwelijks kennen, op een ijsbaan met drie man publiek, omdat één omroep aan de andere kant van de wereld zonodig alle ritten van elke afstand van het begin tot het einde wil uitzenden, ook al gaat het om krabbelaars die zich pas net zonder stoel over het ijs kunnen bewegen. En dat vanuit het misplaatste idee dat de Nederlandse kijker daarop zit te wachten, terwijl dat in werkelijkheid slechts geldt voor een halve provincie en een gebreide trui in Hilversum. Een beetje meer respect voor de nationale sport van een land met een vijfde van de wereldbevolking zou de chef sieren.

Als het fonds er komt moet het onafhankelijk beheerd worden en moet de registratie van sportevenementen concurrerend worden aanbesteed. En dat gaat verder dan een strijd tussen de publieke en de commerciële omroep. We weten dat je Belgen moet inhuren als je rijdende camera’s nodig hebt. Het lijkt me sterk dat de Chinezen niet op een fantastische manier pingpong in beeld kunnen brengen. Dat moet je in ieder geval onderzoeken en dan kiezen voor de beste prijs− kwaliteitsverhouding.

Sjak Rutten werkt als adviseur/projectleider bij Sardes, een adviesbureau dat vooral actief is op de terreinen onderwijs, welzijn en jeugdbeleid.