Waarom studeert Gijs Hardeman ‘Sport, Management & Ondernemen’ aan de Hogeschool van Amsterdam?

1. Waarom heb je gekozen voor een sportgerelateerde managementopleiding?
“Mijn hele leven ben ik al met sport bezig. Ik heb als kind gevoetbald, geschaatst, getennist, gegolft en vooral gehockeyd. Ik kom ook uit een echte sportfamilie en iedereen verwachtte ook eigenlijk van mij dat ik een sportopleiding zou gaan doen. De verbazing was dan ook groot toen ik koos voor een andere liefde: kunst & design. De opleiding op de kunstacademie heeft mij enorm geholpen in mijn creatieve ontwikkeling, maar gaf uiteindelijk niet de voldoening die ik gehoopt had. Na een jaar reizen heb ik selectie gedaan bij de Hogere Hotelschool Den Haag, een Gastronomische Universiteit in Italië en SM&O (Sport, Management & Ondernemen) in Amsterdam. Ik werd bij alle drie de opleidingen aangenomen. Ondanks dat de Hotelschool internationaal hoog staat aangeschreven en de Universiteit in Italië een fantastisch (maar overigens ook onbetaalbaar) avontuur zou zijn had ik het beste gevoel bij sportmanagement vanwege de persoonlijke sfeer en sportieve uitstraling van de opleiding.”

2. Waarom zou je deze opleiding/studie aanraden bij aankomende studenten? Welke toegevoegde waarde heeft deze opleiding/studie?
“De opleiding biedt heel veel ruimte aan de studenten om hun eigen pad te kiezen. Je kan je eigen weg uitstippelen en daarmee voor jou geschikte stages binnenhalen. Daarnaast zit de opleiding in hetzelfde gebouw als de ALO en Voeding en heerst er een goede sfeer. Heel veel studenten gaan met elkaar om en er worden veel gezamenlijke reizen georganiseerd zoals wintersportreizen en outdoorweken (verplicht in het eerste jaar). Daarnaast wordt er aan het begin van elk jaar een introductieweek georganiseerd die zijn weerga niet kent. Onvergelijkbaar met andere opleidingen binnen de HvA hebben wij een week die eigenlijk betstaat uit 19 opeenvolgende evenementen, feesten en gezelligheid waarbij iedereen bivakkeert op het sportterrein naast de school.”

3. Welk onderdeel mis je ofwel: wat zou volgens jou aan je opleiding toegevoegd mogen worden?
“Qua opleiding zijn dat slechts kleine dingetjes. Maar qua cultuur heb ik wel een suggestie. Sinds 2005 zitten wij in een fantastisch nieuw gebouw wat eigenlijk direct te klein was vanwege de groei van de drie opleidingen die er gehuisvest zijn (SM&O, ALO & Voeding). Momenteel wordt er een nieuwe vleugel aangebouwd om dit op te vangen. Wat mij direct opviel in het nieuwe gebouw was de fotokunst aan de muren. Mooie bewogen shots van het oude gebouw waarin deze net wel, of net niet te herkennen is. En heel veel Olympische sporters. Maar geen sporters van onze eigen opleidingen en dat terwijl wij Olympiërs hebben (gehad), wereldkampioenen, sporters uit Jong Oranje en zelfs een student hebben die in de begeleiding zit van beachvolleyballers die naar Beijing gaan. Die zou ik graag zien op foto’s, daar zou ik over lezen terwijl ik door de school loop. Shirtjes en medailles aan de muur. Het gebouw als levend museum van de cultuur en studenten die het heeft voortgebracht.”

4. Waar hoop je later na je studie te kunnen gaan werken, welk soort baan ambieer je?
“Ook al biedt een vaste baan zekerheden, ik hoop mezelf te kunnen gaan onderhouden met verschillende sportgerelateerde zaken. Momenteel ben ik bezig met twee medestudenten een bedrijf op te richten dat zich richt op creatieve sportevenementen. Ik heb ideeën voor de ontwikkeling van een – in Nederland nog onbekende sport – ‘meegenomen’ van mijn stage in Nieuw Zeeland en ben bezig die uit te werken. Daarnaast zijn er nog twee evenementen die we gaan organiseren en liggen er nog tien concepten op de plank. Verder probeer ik zoveel mogelijk te schrijven als freelancer. Ik heb een column in het magazine van de Hogeschool van Amsterdam en ik loop nu stage op de sportredactie en salesafdeling van het gratis dagblad Sp!ts. Wel hoop ik terug te komen bij SM&O, maar dan als parttime docent. Het begeleiden van eerstejaars studenten bij hun (creatieve) proces naar een evenement toe lijkt mij een zeer mooie uitdaging.”

5. Wat zou er volgens jou in de Nederlandse top- of breedtesport geheel anders geregeld of georganiseerd moeten worden en waarom? Hoe zou je het aanpakken?
“Mijn idee over wat er georganiseerd kan worden is grensverleggend en past volledig in het beeld van een verenigd Europa.

Als hockeyinternational van de Nederlandse Antillen heb ik het privilege gehad om afgelopen zomer mee te doen op de Pan Am Games in Rio de Janeiro. Dat is een Olympisch Toernooi (na de OS het grootste sportevenement ter wereld) waar alle landen uit Zuid-, Midden- en Noord-Amerika aan meedoen. In het Olympisch dorp sliepen de 6000 atleten, coaches en trainers van 43 verschillende landen en de openingsceremonie in het Maracanã Stadion trok 80.000 bezoekers.

Binnenlopen in het Maracanã-stadion tijdens de openingsceremonie

Hoe zou dit zijn in Europa? De Europese Spelen als Olympisch Kwalificatie Toernooi voor de echte Spelen het jaar er op. Vervangend voor alle ‘losse EK’s’ van dat jaar. Ook kunnen sporten die in delen van Europa wel populair zijn, maar niet groot genoeg zijn op wereldniveau hier wel een kans krijgen.

Het zal lastig zijn dit in één keer te regelen, maar er kan gestart worden met het samenvoegen van verschillende sporten. Het EK Atletiek (meteen een heleboel sporten en een stadion voor de ceremonies) samengevoegd met bv de EK’s hockey, zwemmen, wildwatersporten (kajakken, raften), turnen en basketbal. En daarbij een paar kleine sporten die blij zullen zijn dat de organisatie aan een overkoepelend orgaan wordt overgegeven vanwege de financiële druk. Elke editie komen er meer sporten bij totdat het een volledig programma heeft. Europa is dan een evenement rijker is waar men voor warm kan lopen.

Olympisch dorp in Rio de Janeiro

Voor steden waar de ES plaatsvinden is het een uitgelezen kans zich te profileren. En om te laten zien dat zij in staat zijn een evenement van deze omvang te organiseren. Amsterdam bijvoorbeeld, als visitekaartje voor 2028.”