Vergeetachtige Labyad ligt nog een jaar vast bij PSV

Op 23 mei 2012 kopte diverse landelijke media: ‘Vergeetachtige Labyad ligt nog een jaar vast bij PSV’. Dit terwijl Zakaria Labyad enkele maanden geleden al een akkoord met Sporting Portugal bereikt had. Toch is hij nu - tegen zijn zin - gehouden aan een jaarcontract bij PSV? Hoe kan dat?

Profvoetballers zijn op basis van een spelerscontract - een arbeidsovereenkomst - in dienst bij een voetbalclub. Het betreft een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd (voor een of meerdere seizoenen), welke eindigt op 30 juni van enig jaar. De wet bepaalt dat een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in principe van rechtswege eindigt na verloop van de tussen partijen overeengekomen periode. Voor de beëindiging van een dergelijk contract is dus geen opzegging nodig. Van deze bepaling kan worden afgeweken. En dit is het geval in de CAO voor contractspelers betaald voetbal Nederland (de ‘cao’), welke van toepassing is op de arbeidsrelatie tussen clubs en spelers in het betaald voetbal.

In de CAO is bepaald dat alleen de eerste arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd tussen speler en club automatisch eindigt na verloop van de periode waarvoor deze is aangegaan. De verlengde overeenkomst voor bepaalde tijd - zoals in het geval van Labyad en PSV - eindigt echter na een mededeling hiertoe van de speler of van de club. De speler dient deze mededeling - per aangetekende brief - te doen uiterlijk op 15 mei van het jaar waarin de arbeidsovereenkomst afloopt. Indien de mededeling niet tijdig is gedaan, wordt de overeenkomst van rechtswege voortgezet voor de duur van een jaar. Labyad had dus uiterlijk op 15 mei 2012 per aangetekende brief aan PSV moeten mededelen dat hij de overeenkomst niet wenste te verlengen. Hij heeft dit blijkbaar nagelaten en in Eindhoven zijn ze in hun nopjes: de arbeidsovereenkomst tussen Labyad en PSV is automatisch met één jaar verlengd.

Labyad zou kunnen proberen om zijn (ongewenste) jaarcontract tussentijds te laten ontbinden. Onder meer de gebroeders De Boer, Samaras, Suarez en Dost zijn hem hierin voorgegaan. Uit deze zaken volgt dat het uitgangspunt is dat overeenkomsten dienen te worden nagekomen. Alleen indien sprake is van zeer bijzondere omstandigheden, kan tussentijds een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd worden ontbonden, al dan niet onder toekenning van een vergoeding. Die bijzondere omstandigheden zijn onder meer de vraag of partijen al dan niet hebben beoogd een voorziening te treffen over de (on)mogelijkheid van een tussentijdse beëindiging, of er sprake is van een onherstelbaar verstoorde arbeidsrelatie, of er sprake is van zowel een aanmerkelijke sportieve als financiële positieverbetering, de lengte van de tussen partijen gesloten overeenkomst, de leeftijd van de speler, of de overeenkomst recent is gesloten of verlengd, alsmede het tijdstip waarop en met ingang waarvan de ontbinding wordt verlangd.

Labyad zal in een dergelijk geval mogelijk stellen dat de verhouding tussen partijen - en in het bijzonder met de door hem als ‘conciërge’ aangeduide technisch manager Marcel Brandts - onherstelbaar verstoord is geraakt. Opvallend is wel dat de hierboven genoemde voetballers allemaal nul op het rekest kregen van de arbitragecommissie van de KNVB. Overigens hebben zij daarna - Bas Dost uitgezonderd - uiteindelijk wel de overstap naar de door hen gewenste club (Barcelona, Manchester City respectievelijk Ajax) gemaakt.

Het lijkt er dan ook op dat het grote afkoopspel (Marcel Brandts: ‘wij willen met Sporting onderhandelen, het is aan hen’) kan beginnen.