Sportlobbyisten!

Op woensdag 9 juni 2010 mag de stemgerechtigde Nederlander weer gaan stemmen. Er dienen 150 nieuwe leden voor een nieuwe Tweede Kamer der Staten-Generaal te worden gekozen. Op zich niet vreemd in een land waar kabinetten regelmatig de volle regeringsperiode niet volmaken.

Het duurde even tot het ‘Ministerie van Sport’ weer ter sprake kwam. Deze keer moest er een 1 april-grap aan te pas komen om dit ‘Ministerie’ onder het stof vandaan te halen. In dit land zijn er echt mensen die denken dat zo'n ‘Ministerie’ er dient te komen. Het blijft gelukkig in de meeste gevallen bij denken. Een ‘Ministerie van Sport’ is een ‘waan-van-de-dag’ idee. Veelal een ‘speeltje’ óf ‘opleuk vraag’ voor een niet verder denkende (sport)verslaggever op bezoek bij een politiek partijcongres.

Zo hoorde ik op de radio een verslaggever de vraag aan Richard Krajicek stellen of hij de nieuwe minister van sport namens de VVD wordt in het volgende kabinet. Er kwam een verstandig politiek antwoord uit Richard's mond, dat dit niet in deze tijd van bezuinigingen en plannen voor inkrimping van ministeries dit niet voor de hand lag. Wel liet Richard en-passant fijntjes weten dat de VVD de enige partij is die in het partijprogramma - waaraan hij had meegeschreven - tweehonderd miljoen euro extra voor de sport had opgenomen. ‘Pffft’, dacht ik. In het midden werd gelaten waaraan deze tweehonderd miljoen euro extra moet worden besteed.

Zit Nederland op een Ministerie van Sport te wachten? Neen! We hebben toch óók geen Partij voor de Sport! Oók al eens in de jaren 70 geopperd. Oude wijn in nieuwe zakken dus.

In een bureaulade trof ik een eenvoudige papieren sticker aan: ‘SPORTREAL - spieren willen welles wat’. Ik moest even diep in mijn gedachten graven. Ik kwam uit in 1976. In dat jaar werd op Koninginnedag 30 april aan de Amsterdamse Jan van Galenstraat op het honkbalveld van de Pirates het zeer vereenvoudigde honk- en softballspel ‘Peanutbal’ geïntroduceerd. De op 31 oktober 1974 geboren Rob Cordemans leerde het spel ‘Peanutbal’ in Dordrecht spelen. Hij debuteerde in 1995 als werper van Neptunus in het Nederlands honkbalteam.

De actie ‘SPORTREAL’ was bedacht ten kantore van de toen nog zelfstandige Nederlandse Sport Federatie (NSF) aan de Van Karnebeekstraat nabij het Vredespaleis in Den Haag. Eén van de drijvende krachten achter deze actie was wijlen sportcollega én later NSF-voorlichter Herman Belinfante. Voor intimi ‘Bel’.
Herman wist met de actie ‘SPORTREAL’ via de Shell-bezinestations/-shops plastic sportpakketten met o.a. ‘scoops’ (óók handig om een kuil te graven) aan de gewone man/vrouw te brengen. Ja, de gewone man/vrouw oftewel de latere ‘Trimmer’ met als doel deze naar de sportvereniging te leiden. Maar Herman deed meer. Als voorlichter stapte hij op de fiets of in de auto om naar het ‘Binnenhof’ of het Ministerie in Rijswijk te rijden. Praten met Kamerleden, (sport)ambtenaren, de staatssecretaris of de minister. Zo'n functie heet lobbyist. Een man buiten beeld mét een verhaal. De fusie tussen NOC én NSF in 1993 kwam vooral bij Herman hard aan. Den Haag en het Arnhemse Papendal was voor zijn (lobby)werk een onoverbrugbare afstand (112 km met de auto of twee uur met het openbaar vervoer).

De sport moet terug naar de basis om te beginnen bij de schooljeugd. Minimaal drie uur sport per week op school. De BSO's (Buiten Schoolse Opvang) in de sportkantine én op het sportveld. Oók veel sport in het voortgezet onderwijs. Het is de georganiseerde sport de laatste tientallen jaren door de vingers gegleden.

We zijn ons veel te veel bezig gaan houden met de olympische gedachte: Oranje Boven en bij de Top Tien van de Wereld. De breedtesport bestaat nog wel, maar krijgt nauwelijks aandacht. Waar is de directeur Breedtesport bij NOC*NSF gebleven? Waarom komen de sportbonden de laatste tijd in het geweer tegen het NOC*NSF? Teveel aandacht voor de Topsport! Teveel geld naar de Topsport! Teveel mensen achter het regiebureau! Natuurlijk heb je topsport nodig als uithangbord, maar nog meer aandacht aan de onderkant. Daar moeten de talenten vandaan komen. Eerst zaaien, dan oogsten!

Dus NOC*NSF óf Beste André: zet twee/drie lobbyisten ‘met sport in de aderen’ in een dependance van de organisatie in een kantoor in Den Haag rond het Binnenhof. Ga Kamerleden, (sport)ambtenaren, staatssecretarissen en ministers met ‘sport bewerken’. Je bespaart er één ministerie en een nutteloos departement mee uit.