25 april 2023
Opinie
door: Huub Stammes
Eind maart-begin april ben ik samen met mijn partner Renée naar het WK indoor Atletiek Masters in Torun (Polen) geweest. Ik als fan en Renée als deelneemster. Nu heb ik in mijn leven al heel veel (internationale) evenementen bezocht en deelgenomen, deze was echt bijzonder. Ik heb mij een week verbaasd, verwonderd, mijn ogen uitgekeken over de sportieve prestaties. Daarnaast vele gesprekken gevoerd op de tribune om mij te informeren over allerlei facetten van dit toernooi. Dat heeft onderstaand verhaal opgeleverd.
Eerst wat getallen om te laten zien hoe groot dit evenement was. 4.500 deelnemers uit maar liefst 83 landen en van alle continenten. Van 35 tot bijna 100 jaar. Het totale toernooi duurde 7 dagen, waarbij de eerste series standaard om 08.00 uur starten en de laatste atleten tot ca 21.00 uur actief waren. Voor veel deelnemers zijn deze internationale wedstrijden een reünie. Er zijn olympische medaillewinnaars bij die hun sport nog steeds heel leuk vinden om te doen. En ook vele nieuwkomers en noem het zij-instromers in de diverse leeftijdscategorieën. Opgeteld een mooie mix van bijzondere sportieve mensen. De organisatie in Torun was werkelijk voortreffelijk. Minutieus, draaiend als tierelier, gastvrij, behulpzaam en hartelijk voor de deelnemers en het publiek. Een zeer ervaren team dat erg hard heeft gewerkt voor iedereen.
Prestaties Nederlanders
De 65 Nederlandse deelnemers hebben prima gepresteerd op dit WK. Twaalfde in het landenklassement met elf maal goud, negen maal zilver en twaalf maal brons. Winnaar werd thuisland Polen, voor Duitsland, USA, Groot-Brittannië en Italië. Naast het wedstrijdelement was het bovenal gezellig met elkaar op de tribunes, elkaar helpen, aanmoedigen, soms troosten en met gezellige avonden in de restaurants die spontaan met elkaar werden georganiseerd.
Het evenement is voor velen verslavend om aan deel te nemen. De onderlinge en vooral internationale contacten zijn enorm waardevol. Sportieve vriendschappen zijn er of worden volop gemaakt. Bij het afscheid nemen hoorden we steeds: 'tot in Italië bij het EK in september'.
De economische kant van dit toernooi
Met 4.500 deelnemers en 2.500 'meereizenden' waren er in totaal 7.000 personen uit 83 landen vanuit alle continenten aanwezig.
Al met al schat ik de omzet voor de organisatie op ca € 1 miljoen.
De kosten voor de organisatie bestaan uit: huur hal; inhuur jury incl. reis- en verblijfkosten; organisatiekosten; website en app, fee internationale bond, etc, etc. De gemeente Torun staat garant voor eventuele tekorten, gezien de positieve economische impact voor hun stad. Waar bestaat die impact uit?
Snel opgeteld kom ik op de achterkant van deze sigarendoos aan een economische impact van minimaal zo'n € 8 a 9 miljoen. Het leven is gemiddeld in Polen zo'n 30% goedkoper dan in Nederland. In ons land zou de economische waarde van zo'n evenement dan ruim boven de € 10 uitkomen.
In Nederland zien we dat de belangstelling van stakeholders zoals de sportbonden en de overheid (gemeentelijk, provinciaal en landelijk) voor internationale wedstrijden in eigen land hoofdzakelijk de elite of neo’s en een enkele keer de junioren betreft. Daar wordt wel volop subsidie voor gegeven. In bovenstaande ruwe berekening kan je zien dat een evenement als dit een mooi economisch resultaat oplevert voor de sport, een stad, een provincie en tot het hele land aan toe.
Door het Nederlandse subsidiestelsel en gebrek aan kennis en belangstelling (onbekend maakt onbemind) worden er in Nederland dit soort evenementen helaas niet georganiseerd voor de Masters. Terwijl we dat natuurlijk wel heel goed kunnen. We laten stevige kansen liggen die wel door de Noord-, Oost- en Zuid-Europese landen worden opgepakt.
Sportief
Veel hoogtepunten. Uiteraard de wereldrecords. John Wright (GBR) liep bij de Heren60 een wereldrecord op de 400 meter in 55.56 seconden. Hij verpulverde zijn tegenstanders met deze bizar snelle tijd. Wat een atleet! Indrukwekkend om mee te maken. Ander hoogtepunt was de strijd van 90+ ers op de 400 meter. Nou denk je misschien dat deze mannen hooguit wat kunnen wandelen op die leeftijd. Vooroordeel!
De Japanner Hiroo Tanake vertrok als een tierelier en iedereen dacht dat hij goud zou winnen, want halverwege lag hij zo'n 25 meter voor op de tweede loper, de Australiër David Carr. Nu is de 400 meter een vervelende afstand. Ik heb deze ooit gelopen in mijn atletiekcarrière als junior B en dat was geen onverdeeld genoegen. De muur van melkzuur kwam mij op zo'n 300 meter knalhard tegemoet. Mijn benen verstijfden als gekken en met twee knalharde staken kwam ik over de finish gestrompeld in precies één minuut. Daarna was ik voorgoed genezen van de 400 meter. Terug naar de race van de 90'ers. Ik heb geen idee hoe de melkzuurgrenzen bij 90-plussers werken. Maar het leek wel identiek aan mijn ervaring op de 400 meter. Tanake verstijfde geheel na anderhalve ronde en Carr bleef in zijn ritme en overstak Tanake in de laatste meters. Op de tribune is het ook genieten van dit soort sportdrama's.
Snelwandelen heb ik altijd een wat aparte en onnatuurlijke beweging gevonden. Voor de oudere masters is het daarentegen een uitkomst als je niet meer (goed) kan hardlopen. Op de snelwandelonderdelen waren bij de wat oudere Masters echt veel deelnemers. Hier liggen nieuwe kansen voor de Atletiekunie!
Over kansen gesproken. Zo sprak ik Michel die op zijn 62e was begonnen met polsstokhoogspringen. En dat is geen makkelijk onderdeel van de atletieksport. Michel vond vooral de uitdaging om iets nieuws te leren zo mooi en daarmee bezig te zijn. En het lukt hem ook. Natuurlijk gaat het niet zo gemakkelijk meer, maar met wat doorzettingsvermogen en hulp van een trainer gaat Michel nog steeds vooruit. Hij boekt progressie en dat daagt hem uit.
Het andere uiterste is Cees die zijn 66e medaille ophaalde bij een loopnummer. Cees loopt inmiddels bij de 70’ers en is al jaren wereldtop en meervoudig wereldrecordhouder. In Nederland heeft hij geen tegenstand meer en dan zijn deze mondiale kampioenschappen zijn feestje. Ook Rietje (80+) werd voor de zoveelste maal wereldkampioen. Nu bij het hoogspringen. 82 jaar en dan met een snelle aanloop 1.13 meter hoogspringen. Probeer het maar!
Zo nerveus als iedereen voor de start was, zo complimenteus is iedereen naar elkaar na de wedstrijd. Alle deelnemers worden toegejuicht en krijgen veel respect van elkaar van de winnaar tot de laatste. Iedereen weet wat ervoor nodig is om te (blijven) sporten. De grote glimlach van het sportplezier, herkenning en vriendschap is overal aanwezig.
Atletiekunie?
Hoe wordt dit toernooi door de Atletiekunie gedragen? Op de website is geen aankondiging te vinden van dit WK of andere internationale Masterwedstrijden.
Wel bestaan er vanuit de bond duidelijk omkaderde ideeën over de tenues die deelnemers aan internationale Masterwedstrijden dragen. De aanleiding daarvoor is dat er een internationale verplichting is om in nationaal tenue aan dit soort wedstrijden deel te nemen. De Atletiekunie biedt de masters een kledingpakket aan dat bestaat uit (on)gebruikte kleding van senioren. Masters moeten het wel zelf betalen. Dat vinden zij geen probleem, maar moeten tot hun verbazing wel een contract ondertekenen waarbij de Atletiekunie eist dat deze kleding alléén bij een EK of WK wordt gedragen. Masters voelen zich daardoor veel te serieus genomen.
Verder kan de jury van de Atletiekunie in mijn ogen het een en ander leren van de toepassing van regels bij internationale Masterwedstrijden. Veel deelnemers vinden de regels bij Masterkampioenschappen op de baan in Nederland lijken op een klantonvriendelijke militaire operatie. In Torun gold de regel zoveel mogelijk 'in de geest van', in plaats 'naar de letter van regel' handelen. Dat geeft ruimte voor zowel organisatie als deelnemer en veel meer begrip en plezier.
Na afloop van het WK in Torun zag ik op de website van de Atletiekunie uiteindelijk drie korte berichtjes met alleen de medaillewinnaars, geen interviews of andere wetenswaardigheden. Hiermee doet de Atletiekunie de Masters veel te kort vind ik. Woorden vol van inclusief sporten in de Nederlandse sportwereld, maar dat geldt nog niet voor de oudere jongeren. Masters moeten niet zo nodig, maar ze willen graag. Er is werk aan de winkel.
Lering
Wat is atletiek een mooie sport voor het hele leven. Zoveel onderdelen, zo breed motorisch gevormd. Daar heb je je gehele leven profijt van. Van jong tot oud. Natuurlijk raakt het lichaam in verval als je ouder wordt, maar in Torun heb ik vooral vitale en blije sporters gezien, die enorm genieten van hun sportbeleving. Wat een voorbeelden voor andere jonge ouderen. Iedereen heeft een bepaald talent. Zoek uit wat jouw aanleg is en ga er mee aan de slag, en mijn overtuiging is dat het altijd levensplezier oplevert. Je bent nooit te oud, zag ik van dichtbij. Hooguit ben je wat later begonnen.
En als tip voor de beleidsmakers: kijk eens bij alle sporten naar de Masters. Er liggen daar heel veel kansen op zowel het blijven sporten als de specifieke evenementen voor hen. Bij Masters zijn velen wedstrijdgericht, maar er worden te weinig wedstrijden specifiek voor hen georganiseerd. En daar worden echt kansen voor open doel gemist en niet alleen in atletiek.
Nederland kan een groot evenement als dit uiteraard ook prima organiseren en heeft veel te bieden op sportief en economisch terrein en ook als voorbeeldrol voor andere oudere jongeren. Welke sportbond durft dit aan?
Renée
En voor de nieuwsgierigen onder ons die willen weten hoe mijn partner Renée het heeft gedaan: zij maakte haar debuut op het WK als 55-jarige. Renée heeft aan vier onderdelen deelgenomen: 8 km veldloop, 800 meter, 1500 meter en 4x200 meter estafette. Zij behaalde respectievelijk een 11e, 11e, 9e en 10e plaats. Zij is enorm tevreden met haar resultaten en dat was ook de doelstelling. Terugkijkend is het een week geworden die we nooit hadden willen missen. En direct inspirerend voor de toekomst.
Huub Stammes is onder meer oud-directeur van de KNWU, KNSB, NWB en JBN.
Hij is sportief actief geweest als voetballer (pupillen), turnen (pupillen), tennis (junioren), atletiek (junioren), triathlon (internationaal, Europees kampioen), schaatsen (masters en 2x Elfstedentocht), wielrennen (amateurs en masters). Hij heeft meer dan 500.000 km sportend afgelegd en heeft bijna alle cols in de Alpen en Pyreneeën op de fiets bedwongen. Verder was hij bestuurlijk actief bij AV Hera (secretaris), de NTB (lid van de PR-commissie, hoofdbestuur (topsport) en ledenraad) en als voorzitter van WV Eemland.
Deel dit bericht:
0 reacties
Nog geen reacties. Wees de eerste!
Voeg je reactie toe
Wij sturen jou één keer per twee weken een e-mail met de belangrijkste opinies en artikelen van Sport Knowhow XL.
