Maatschappelijk verantwoord handelen in de sport?

Als lid van tennisvereniging SLTC Sittard zag ik dat een aantal jongeren steeds met veel enthousiasme en betrokkenheid meewerkten aan verschillende activiteiten op en rondom de baan. Toen ik onlangs lid werd van de technische commissie van de vereniging vroeg ik mij af of wij die jongeren onze waardering voor hun inzet kunnen tonen op een andere manier dan het geven van een aantal consumptiebonnen, een boeken- of bioscoopbon en de warme handdruk van de voorzitter.

Wij willen onze jeugdleden die werkzaam zijn als vrijwilliger prijzen voor hun initiatief, hun betrokkenheid, hun bijdrage aan de vereniging en uitvoering van clubactiviteiten op de baan en daarbuiten, hun planningsvaardigheden, hun zelfdiscipline. Wij dachten aan een certificaat of een licentie, die op je curriculum vitae doorslaggevend kan zijn bij sollicitaties of in een EVC-procedure. Die je laat opvallen, je uniek maakt.

Als onderwijskundige werkte ik mee aan de kwalificatiestructuur sport van het ministerie van Sport en voor het ministerie van Onderwijs aan de leerwegen VMBO en de kwalificatiestructuur van het MBO. Met de kennis die ik daarmee heb opgebouwd acht ik het niveau 3 van de kwalificatiestructuur Sport (de KSS 3) te duur, te omvangrijk en te langdurig om naast je VMBO-T, of -G of HAVO/VWO te doen.  Deze bestaande opleiding vind ik om die reden dus niet geschikt om onze jeugdleden die vrijwilligerswerk doen te binden. Daarom wilde ik met hulp van anderen nagaan of wij onze jeugdleden een nader te ontwikkelen opleiding op het niveau 1 of 2 van de kwalificatiestructuur Sport (de KSS 1 en 2) kunnen aanbieden om zich te kwalificeren of certificeren, naast hun werk of studie. 

Het bestuur van SLTC Sittard is enthousiast over mijn plan, want het past in de visie, de missie en de ambities van de vereniging. Toen ik contact opnam met de KNLTB, gaf Astrid Cikot - secretaresse Beroepsopleidingen KNLTB - mij te kennen dat de bond geen sportspelleidersopleidingen kent. Maar als de oudere jeugd een gelicenseerde trainer helpt bij een training met de kleintjes bij bal- en slagvaardigheidoefeningen e.d. is dat prima. Volgens haar mag dat echter nooit zelfstandig gebeuren, dus altijd onder supervisie met die trainer samen. Frank van Fraayenhoven, manager Beroepsopleidingen KNLTB maakt duidelijk dat de KNLTB weliswaar niet op niveau 2 opleidt maar wel een van de weinige bonden is waar sprake is van 'Beroepsopleidingen'. De tennissport kent namelijk het grootste aantal leraren en trainers dat beroepsmatig functioneert. Voor Van Fraayenhoven gaat de KSS uit van de (beroeps)praktijk. Hij vindt dat je in die beroepspraktijk autonoom en zelfstandig moet kunnen functioneren met alle denkbare doelgroepen (leeftijden, motieven en niveaus). De KNLTB koos er dan ook voor om geen civiel effect te koppelen aan een opleiding op niveau 2. De forse investering voor een opleiding op niveau 3 kan volgens hem binnen een maand worden terug verdiend. En VMBO-ers kunnen volgens hem die pittige opleiding met een beetje hulp met plannen en enige zelfdiscipline zeker halen. Met andere woorden: de KNLTB wil formeel niet meewerken aan de uitvoering van onze plannen. Dus gaan wij zelfstandig aan de slag. Wij weten waar wij voor willen staan, wij willen het verschil maken.

Momenteel zitten wij nog midden in de gedachteontwikkeling met onze lokale kwalificatiestructuur, maar de koers is steeds duidelijker. Als de beroepsgroep tennisleraren en de KNLTB moeite hebben met onze visie, missie en ambities is dat jammer. Volgens ons leggen wij een prachtig fundament voor een nog hogere kwaliteit en niveau van het technisch kader, groter volume aan kader en een hoger presteren van Nederlandse (top)spelers. Is de tennisbond te ver van de club, van het werkveld in de alledaagse werkelijkheid gaan staan? Passen wij als vrijwilligers en vrijwilligersorganisatie nog wel in het denken en doen van de bedrijfsmatig werkende sportorganisaties en sportprofessionals? Kunnen wij hen nog bijbenen?

Wij vinden het jammer dat de KNLTB zich formeel opstelt. Voor ons rest dan ook maar één ding, en dat gaan wij goed doen: het zelf opleiden van onze jeugdleden naar een KSS 1 en 2, met een eigen, SLTC Sittard certificering. Wij zoeken de samenwerking met andere tennisverenigingen en de MBO- en HBO-sportopleidingen in Sittard-Geleen. Wij gaan daarbij zeker gebruik maken van social media, open source, de cloud en blended learning.

Wij leveren straks stageplaatsen voor de Maatschappelijke Stage van VO-leerlingen, zo is het plan. En we gaan met Ecsplore, leerbedrijf Sprint en de kinderopvang-organisatie MIK tennisinstuiven introductielessen, sport- en spelactiviteiten houden in de zomervakantie, de tweede helft van het zomerseizoen en de winter. Nogmaals, het gaat ons erom jongeren in onze gemeente te binden en te boeien, aan sport, aan tennis, met onze actieve jeugdleden. Daar ligt onze maatschappelijke verantwoordelijkheid. Let wel, wij tornen niet aan de professionaliteit en kwaliteit van de KNLTB-licenties en licentiehouders, maar wij hebben andere belangen, een eigen perspectief. Wij blijven in alle gevallen af van sportspecifieke, technische vak- en bewegingsvaardigheden. Wij willen meer, bijvoorbeeld ook aandacht voor mentale begeleiding van al onze leden door onze huidige en toekomstige trainers.

Zodra wij nog beter weten wat wij exact gaan doen, nemen wij contact op met de andere tennisverenigingen in Sittard-Geleen. Om samen aan de slag te gaan voor de jongeren in onze gemeente. Daarnaast zoeken wij contact met anderen om dit lokale tennisinitiatief - ook in andere takken van sport, op andere plaatsen in de provincie en in het land - succesvol te ontwikkelen en uit te voeren. Op weg naar een landelijk netwerk, een ‘community’ van verenigingen en clubs die iets willen doen voor hun jeugdleden? Met Facebook en LinkedIn als medium?