Ik wens de sportwereld in het nieuwe jaar toe dat ze na de Olympische Winterspelen van Sochi eens ernstig gaat nadenken over milieu, houdbaarheid en economie van het grootste sportevenement op deze aardbol. Het kan niet ongebreideld blijven doorgaan met het opjagen van de prijs van het olympische toernooi, dat ooit bedoeld was ter ontmoeting.
Nu lijkt de sport slechts een alibi voor het uitventen van de reputatie van een land. Vladimir Poetin en zijn Rusland hebben er maximaal gebruik van gemaakt. Maar had die 50 miljard dollar (50 met negen nullen) niet beter benut kunnen worden voor de inrichting van het in menig opzicht armoedige Sochi? Hoe enthousiast Maurits Hendriks van NOC*NSF ook kan worden van dit soort megalomane, zogenaamde economie (lees corruptie) stimulerende bouwactiviteiten, het is een belediging van het sociale karakter van een samenleving. Hier is sport de maatschappij niet van dienst.
We zullen in februari als rechtgeaarde chauvinisten allemaal juichen voor Sven Kramer, maar wuiven naar of buigen voor Poetin kan het aanwezige volk in Sochi beter niet doen. Het zou mooi zijn, als de verzamelde olympische hordes op de slotdag van de Winterspelen zich naar een van de protestterreinen van de stad reppen en daar van een luide klacht over de behandeling van homoseksuelen in dit land kond doen. De slotceremonie kan uit protest ook gemeden worden.
Het de mond snoeren moet in 2014, ook in Rusland, maar eens voorbij zijn. De sportwereld zou daar een groot voorbeeld in kunnen zijn. De sporthelden, zeker de internationale grootheden, durven Poetin toch niet aan te pakken. Het zou een prachtig voorbeeld zijn van een veranderende maatschappij, voor deze keer niet naar voren gebracht door een protestzanger of politiek bewogen demonstrant, maar door de zelfbewuste sportman en vrouw die nu eens niet aan zijn portemonnee, focus of volgende toernooi denkt.
John Volkers is sportredacteur bij de Volkskrant.
