Jan Kossen

Tijdens de verbouwing blijft de winkel open...

Dat gevoel hadden wij bij de KNZB het afgelopen jaar. Onze technisch directeur zwemmen ging naar Australië, onze waterpolobondcoach ging terug naar Italië. Het zet je voor uitdagingen die je niet gepland had. Uitdagingen die je wel op moet lossen, niet in plaats van maar naast je gewone werk.

De winkel blijft gewoon open. De sportwinkel kent in deze tijden bijzondere uitdagingen. De wat traag weer op gang komende Nederlandse economie gaat niet aan de sport voorbij. Sponsoren staan niet in de rij. Leden heroverwegen hun lidmaatschap. Argumenten om het kostenpatroon flink terug te draaien.

Maar dat gaat nu net niet. Om leden te behouden moet je je werk eigenlijk beter doen dan daarvoor. Als je sportief prestatief wil blijven moet je nieuw topkader zoeken, als je sponsoren aan je wil binden moet je attractief en vernieuwend zijn. Gelijktijdig verandert de maatschappij harder dan je je voor kunt stellen. 'Crisis vernieuwt', zei Adjiedj Bakas eens, en zo is het. Niet blijven doen wat je deed maar doen wat nodig is om aansluiting niet te verliezen.

Medio december huldigden wij de Sportman, Sportvrouw, Sportploeg, Paralympische sporter, Sportcoach en Sporttalent van het jaar. Als trouwe bezoeker krijg ik na de eerste minuten van de televisie-uitzending wat sms'jes van collegae, vrienden en familie; 'waar zit je', is veelal de vraag. En ’wanneer ben je in beeld’, ‘welke prijs mag jij uitreiken’... De antwoorden: ‘Helemaal achteraan op het balkon tussen de andere voorzitters en directeuren van Sportbonden'... ’Nee, in beeld zal ik niet komen’...’Nee, prijzen reik ik al genoeg uit op onze eigen evenementen’...

Je mijmert wat weg. Trots op de prestatie van die Nederlandse sporters, maar bedenkt ook: hoe komt het toch dat al die prachtige sporters op de eerste rijen hun prestaties zo goed hebben kunnen doen... Dat komt vanwege hun uitstekende voorbereiding. Een voorbereiding waarbinnen een grote groep medewerkers van sportbonden (bij benadering zo’n 3.500) hun werk hebben gedaan. Mensen die betaald worden om dagelijks op een bondsbureau te werken. Dagelijks betekent niet van 9 tot 5, maar letterlijk dagelijks, meebewegen in de dynamiek van de sport, avonden, weekenden en het woord compensatie nemen ze daarbij niet zo nauw. Net zo gepassioneerd als onze topsporters. Meer dan anderen geïnteresseerd in het resultaat van die topsporters en bovenal trots op dat resultaat. Het is ook een beetje van hun. Letterlijk 24 uur per dag inzetbaar, 7 dagen in de week.

Tijdens de verbouwing blijft de winkel open... De dynamiek van de Sportbonden is aan deze mensen niet voorbij gegaan. Meer dan ooit hebben er dit jaar, vanwege krimp, hun baan verloren. Voor hun achterblijvende collegae betekende dat het zelfde blijven doen met minder mensen. Het levert wel eens een kreun op maar we hebben geen stakingen of werkonderbrekingen gehad. Nee erger nog, er was zelfs vaak begrip voor de pijnlijke maatregelen die genomen moesten worden. Daarnaast beseft iedereen dat wat er ook gebeurt, die sporter zo goed mogelijk voorbereid op zijn evenement moet komen. Dat de verenigingen in deze lastige tijden die extra ondersteuning nodig hebben en dat daarnaast gezocht moest worden naar nieuwe mogelijkheden. ‘Transitie’ noemen we dat in de sport.

Ik ben blij en trots dat ik naast mijn werk bij de KNZB ook een rol mag vervullen in de totstandkoming van de CAO sport. Dat is mijn manier om wat extra’s te doen voor al die 3.500 medewerkers. Zorgen voor goede arbeidsvoorwaarden. Arbeidsvoorwaarden die passen bij de sport en de mensen die er werken, arbeidsvoorwaarden die een vorm van erkenning zijn voor hun bijzondere inzet. Arbeidsvoorwaarden die ondanks de crisis sterk vernieuwen.

Een prijs voor de beste bondsmedewerker op het Sportgala zullen we niet snel zien. Daar zoeken zij niet naar en dat hoeft ook niet. Ik zou echter wensen dat ze volgend jaar de prijzen uit mogen reiken! Want in de lange keten van prestaties vormen deze mensen een onmisbare schakel.

Ik wens voor hun dat de stabiliteit weer snel terug komt. Ik wens voor hun dat de vernieuwing hen nieuwe kansen geeft en ik wens voor hun dat de omstandigheden waarin en de voorwaarden waaronder zij hun werk doen net zo hoogwaardig zijn als de geweldige prestatie van als die kampioenen die we in 2014 hadden.

2015! Het jaar van de Bondsmedewerkers!

Jan N. Kossen is algemeen directeur KNZB, voorzitter overleg CAO sport en voorzitter Samen Presteren, arbeidsmarktfonds voor de sport.