Een oplossing voor de ijsbaansoap?

Mijn complimenten voor de grondige en inhoudsvolle bijdrage van Willem de Boer over de procedure rondom de realisatie van een nieuwe topsportlocatie voor het schaatsen, wiens analyse ik voor het overgrote deel kan delen. En ofschoon het citaat van een ver familielid/ex-bankier, waarschijnlijk niet exclusief van hem zal zijn ('wie betaalt, bepaalt'), is dat natuurlijk wel de kern van de zaak. Het uitstel van de beslissing door de KNSB tot augustus biedt nu overigens ook kansen om nog een ander belangrijk citaat naar voren te halen, namelijk de zogenaamde eerste wet van Cruijff: 'Elk nadeel heb z’n voordeel'.

Want waar gaat de strijd nu eigenlijk over? Niet zozeer om de bouw van een 400 meter ijsbaan naar de nieuwste en modernste maatstaven van deze tijd, want die gaat er sowieso komen, in elk geval al in Heerenveen. Maar ook in Almere (regio Midden) en Zoetermeer (Zuid Holland) zou een nieuwe 400 meter baan een goede zaak zijn, zolang de economische levensvatbaarheid daarvan ook is aangetoond vanuit de demografische behoefte van de miljoenen schaatsliefhebbers in de nabije omgeving (als dat namelijk niet het geval is, zou men er niet eens aan moeten beginnen).

Zoals ook Geert Slot (NOC*NSF) in een reactie op de column van Willem de Boer aangeeft, gaat het dus louter om 'de kers op de taart', te weten: het Nationale Trainingscentrum voor de Topsporters plus een paar internationale wedstrijden, ofwel één EK, of WK (all round, sprint of afstanden) plus één World Cup, die de KNSB eigenlijk al niet eens meer wilde hebben (?!). Daarnaast worden de NK’s dan nog een beetje verdeeld over meerdere banen elders in het land en mogelijk organiseert iemand nog een mooi ‘schaatsgala’ aan het eind van elk seizoen. Deze paar wedstrijden zijn weliswaar niet onbelangrijke krenten in de pap, maar geen enkele ijsbaan (óók Thialf niet) kan het alleen daarvan hebben.

Als de stofwolken straks wat zijn weggetrokken, duikt er in deze adempauze misschien wel een heel aardig ‘Poldermodel’ aan de horizon op:

1) Almere bouwt geen twee, maar slechts één baan, die het karakter krijgt van een multifunctioneel evenementencomplex met dezelfde economische impact die reeds was beoogd voor de ontwikkelingen op vastgoedgebied in Almere Poort (want daar is het de private Amerikaanse investeerders (AEG) ook feitelijk om te doen). Als typische 'Events & Entertainment Group' hebben zij ook veel meer verstand van evenementen, dan van schaatsen. Deze baan zou ook tribunes krijgen (een capaciteit van tien à vijftienduizend lijkt mij meer dan genoeg) en Almere krijgt zijn 400 meter baan voor de regio Midden. En Nederland krijgt er zo zelfs een tweede wedstrijdwaardige baan bij. Aan de andere kant bespaart Almere zich een nationaal topsport trainingscentrum, want dat zou dan in Heerenveen blijven. Natuurlijk worden de beide ijsbanen voor een deel ook elkaars concurrent, maar dat zou toch al het geval zijn en hoeft ook economisch helemaal niet zo ongezond te zijn.

2) Heerenveen bouwt als enige twee banen, waaronder een speciale topsport-trainingsbaan (dat waren ze toch al van plan). Daarmee blijft ook de combinatie met het huidige CTO (Sportstad Heerenveen) en het Innosportlab optimaal en blijft het karakter van het nationale schaatsmekka behouden (met alle sfeer, historie en andere emoties van dien). Het enige waarop Thialf een beetje zou moeten inleveren is de helft van de (tot nu toe exclusieve) internationale schaatskalender (wat meestal neerkomt op één weekend per jaar), die dan om het jaar ook in Almere kan plaatsvinden. Bij een WK/EK in Thialf, krijgt Almere een World Cup en het andere jaar andersom. Dit vergt natuurlijk een lichte aanpassing in de exploitatiebegroting, maar Thialf’s bestaan zou toch niet afhankelijk moeten zijn van één topweekend meer of minder. Terwijl de status van ‘schaatsmekka’ met een supersnelle baan en een modern topsporttrainingscentrum - in combinatie met nog altijd zeer regelmatig een paar grote internationale wedstrijden - Thialf daarnaast juist alle kansen biedt op (betaald) gebruik door bijvoorbeeld de vele trainende internationale ploegen, inclusief sponsoring, etc.

3) Zoetermeer zou zich dan kunnen concentreren op het belang van een 400 meter baan voor de gehele regio Zuid-Holland (breedtesport), met de nadruk op duurzaamheid en innovatie, conform hun originele plan. Ook hier kan men een tweede baan gevoeglijk weglaten en het al bestaande Silverdome een tweede levensfase bieden, door middel van een aanpassing/uitbreiding naar een 400 meter baan. Met name kunnen zij zich juist de 'erbij verzonnen' toeters en bellen op het gebied van evenementen besparen, want zo vlakbij Ahoy, de Nieuwe Kuip en het World Forum in Den Haag was dat toch al een zéér risicovolle, zo niet kansloze insteek. In plaats daarvan kan men zich volledig gaan concentreren op alle aanvullende ontwikkelingen rondom dit TranSportium, want de ijsbaan is slechts een deel van een veel integraler plan. Tevens zou het goed zijn om over deze breedtesport/themabaan goede afspraken te maken en steun te verwerven van Rotterdam (eigen plannen?), Den Haag (wat te doen met wegkwijnende Uithof ?) en de provincie, zoals Enschede dat bijvoorbeeld gedaan heeft met Almelo en Hengelo (inclusief financiële bijdragen van meerdere bedrijven en overheden tezamen).

De gehele schaatswereld in Nederland (zowel top als breedte) zou er waanzinnig op vooruit gaan, met twee nieuwe ijsbanen plus een topsportbaan en dat voor misschien wel minder dan de helft van alle bedragen – 60, 80, 180 en 200 miljoen – die er tot nu toe al door de lucht gevlogen zijn. Kortom: een interessante ‘win-win-win’ voor alle partijen?