Een boycot treft vooral het voetbal zelf

In de aanloop naar het WK klinkt opnieuw de roep om een boycot. Die roep is begrijpelijk. De wereld is onrustig, de FIFA onder voorzitter Gianni Infantino heeft de afgelopen jaren weinig gedaan om het vertrouwen te versterken en de politieke situatie rondom het toernooi is allesbehalve eenvoudig. Zo reageerde het kabinet onlangs nog op een petitie waarin werd opgeroepen tot een boycot van het WK voetbal en werd opnieuw gewezen op de maatschappelijke en politieke dilemma’s rondom deelname aan het toernooi. Toch meen ik dat een boycot het verkeerde antwoord is.

28 mei 2026

Opinie

Natuurlijk maak ik me ook zorgen over Trump. De wereld valt van de ene verbazing in de andere met die man. En ja, natuurlijk probeert Trump mooie sier te maken met het WK, des te schandaliger omdat hij – net als de meeste Amerikanen – niets met voetbal heeft. Hij misbruikt te sport, maar met een boycot raak je niet hem, maar het voetbal. Natuurlijk kun je ter plekke statements maken, maar zorg ervoor dat je de politiek uit het stadion houdt.

"Sport brengt landen, supporters en culturen samen op een manier die politiek vaak niet lukt"

Frank van den Wall Bake

Wie het WK boycot, schaadt in de eerste plaats het voetbal zelf, de spelers, de ploegen, en iedereen die jarenlang heeft toegewerkt naar dit toernooi. We moeten begrijpen dat voetbal juist in tijden van politieke spanningen een verbindende maatschappelijke rol kan spelen. Sport brengt landen, supporters en culturen samen op een manier die politiek vaak niet lukt. Juist daarom is het voetbal groter dan de geopolitiek eromheen: niet omdat politieke kwesties onbelangrijk zouden zijn, maar omdat sport één van de weinige plekken blijft waar ontmoeting, verbinding en nationale trots samenkomen, ook wanneer de wereld onder spanning staat.

Voor sponsors geldt dat spanningsveld in het bijzonder. Wie zich aan het voetbal verbindt, verbindt zich aan een toernooi in zijn geheel, in goede tijden en minder goede tijden. Geloofwaardige sponsoring verdraagt die spanning en veronderstelt het vermogen om in moeilijke omstandigheden het eigen standpunt helder te verwoorden.

Over reputatierisico's gesproken: die zijn reëel, maar ze liggen anders dan vaak wordt gedacht. Een sponsor die zijn betrokkenheid bij het voetbal openlijk beargumenteert, die zegt geen voorstander te zijn van oorlog of politieke willekeur maar tegelijkertijd vasthoudt aan zijn commitment aan het spel, zal merken dat het publiek dat begrijpt en waardeert. Het voetbal steunen wij door dik en dun en wij steunen Nederland. Dat is een boodschap die weerklank vindt, juist omdat zij eerlijk is.

"De kracht van een spel dat mensen verbindt, dwars door alle politieke onrust heen, verdient meer dan stilzwijgen"

Frank van den Wall Bake

Wie zijn of haar boodschap echter niet uitspreekt en zich beperkt tot zichtbaarheid zonder standpunt, loopt wel degelijk reputatierisico. Sponsoring zonder stem wekt de indruk van sympathie kopen. Het verschil zit hem niet in de aanwezigheid bij het toernooi, maar in de bereidheid om uit te leggen waarom. Wie dat goed doet, maakt van een schijnbaar nadeel een voordeel. Wie die boodschap niet uitdraagt en stilzwijgend afhaakt, laat een vacuüm achter dat een concurrent graag vult.

Het voetbal heeft in de loop der jaren veel tegenslagen doorstaan en is er telkens sterker uitgekomen. De kracht van een spel dat mensen verbindt, dwars door alle politieke onrust heen, verdient meer dan stilzwijgen.

Frank van den Wall Bake is partner bij IVRM Reputatie en initiatiefnemer van Het Nationale Sportdebat, dat op 6 oktober voor de tweede keer wordt georganiseerd.

Blijf op de hoogte

Wij sturen jou één keer per week een e-mail met de  belangrijkste opinies en artikelen van Sport Knowhow XL.

Een boycot treft vooral het voetbal zelf

Meer over:

Blijf op de hoogte