De vraag van Vera Pauw aan Clémence Ross

De vraag
Terwijl de sport steeds meer als middel wordt gebruikt, gaat het er nog steeds om dat er resultaten worden geboekt (wereldkampioen worden; bij de beste tien landen van de wereld komen, etc.). Uiteindelijk gaat het om winst en verlies van het topteam/de topatleet, daar komen sponsoren op af, daar identificeren mensen zich mee. Hoe kijkt u hiertegen aan? Hoe kunnen de verantwoordelijke mensen voor de ontwikkeling van de sport binnen de bonden hun keuzes maken, zodat de sportieve uitgangspunten leidend blijven in plaats van allerlei weliswaar goed bedoelde maatschappelijke doelen?

Het antwoord
De waarde van sport ligt enerzijds in het leveren van (top)sportprestaties en anderzijds heeft het beoefenen van sport maatschappelijke meerwaarde. Beiden zijn wat mij betreft belangrijk en stevig met elkaar verbonden. Dat wordt mooi uitgedrukt in woord en daad door ‘Voetbal heeft meer dan twee doelen’, een initiatief van de KNVB. Naast de wil om grote prijzen te winnen is het ook belangrijk om jeugd door voetbal op een positieve manier in hun wijk bezig te houden. Ook Cruijff en Krajicek hebben die overtuiging. Sterker nog: sport is commercieel helemaal niet interessant wanneer maatschappelijke waarden met voeten getreden worden. In Duitsland is geen sponsor meer te vinden voor de wielersport door dopingschandalen. Door alleen nadruk te leggen op topprestaties zou het lijken alsof deelname aan verenigingssport of niet-georganiseerde sport slecht tot doel heeft om sportprestaties te leveren.

Dat gaat voorbij aan het feit dat de meeste mensen daar anders over denken. Ze vinden het sociale contact, het recreatieve aspect van sport belangrijker. Gelukkig maar, want anders zouden weinig mensen nog lid zijn van een sportclub. Talent is immers niet aan iedereen gegeven! Veel mensen vinden sporten gewoon leuk en ze willen graag actief en gezond blijven. Die manier van sport beleven is zeker van zoveel waarde als het bedrijven van topsport. En zonder waarden als fair play, leren omgaan met winnen en verliezen, investeren in fysieke en geestelijke gezondheid, verwordt topsport tot een kale medaillemachine waarbij talent louter ingezet wordt voor commerciële doeleinden of nationale eer. Maatschappelijke doelen zijn meer dan ‘goed bedoeld’, ze vormen de basis voor een gezond sportklimaat. Bonden zouden samenhangend beleid moeten maken op het ontwikkelen van zowel deze brede basis als ook op de ontwikkeling van talent en topsport. Niet ad hoc maatschappelijke waarden projectmatig oppakken, maar duurzaam inbedden in hun activiteiten. Natuurlijk vanuit een duidelijke visie op het (maatschappelijke) belang van hun sport. Het gebeurt helaas nogal eens dat er eerst geld wordt binnengesleept en dán pas nagedacht wordt over een goede besteding ervan. Investeren in sport is duurzaam investeren in zowel de intrinsieke waarden als in de extrinsieke. Daar wordt de sport - maar ook de maatschappij in zijn - geheel beter van."

Volgende keer de vraag van Clémence Ross aan Roger van Boxtel, voorzitter Raad van Bestuur van Menzis
Welke ontwikkelingen maken dat Menzis zich verbindt aan de sport en een actieve leefstijl? Wat zijn de kansen en bedreigingen voor een succesvol partnerschap?