De vraag van Tim Gilissen aan Serge Rossmeisl

De vraag
Beste Serge,

Een vraag van een speler. Misschien kritisch, maar wel gefundeerd.

Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (MVO) begint door te dringen in de voetbalwereld. Een mooi voorbeeld hiervan zijn natuurlijk de sociale-maatschappelijke projecten die clubs hebben opgezet. Tijdens mijn afstudeeronderzoek heb ik geleerd dat MVO in het voetbal meer is dan dat. Een BVO heeft namelijk meer verantwoordelijkheden; één ervan is de omgang met het eigen personeel. Nu las ik vorige week in het AD dat een aantal clubs gebruik maakt van spelers die hiervoor hun WW-uitkering moeten inzetten. Als dit traject niet tot een contract leidt, rest hen daarna de bijstand! Een onwenselijke situatie, omdat ze in die zoektocht naar een andere baan juist hun WW nodig hebben. Zo bekeken kan toch eigenlijk gesteld worden dat de betreffende clubs hun positie misbruiken en tekortschieten in hun verantwoordelijkheid?

Het antwoord
Beste Tim,
 
Dank voor je vraag!
 
Laat ik beginnen met het intrappen van een open deur, namelijk dat dit maar weer eens aantoont dat je maar beter niet alles moet geloven wat in de krant staat. Het bericht in de AD was namelijk enkel gestoeld op uitspraken van de spelersvakbonden. Wij als FBO zijn niet gevraagd om een reactie (er is dus geen wederhoor toegepast). Hadden ze dat wel gedaan, dan had ik ze het volgende geantwoord.
 
De stelling dat clubs spelers hun WW-uitkering ‘laten opeten' geeft naar mijn mening een veel te eenzijdig beeld van de werkelijkheid. Immers, het doet vermoeden alsof een club een speler kan dwingen tot het aangaan van een amateurcontract en alsof het altijd de club is die de speler iets voorstelt en nooit andersom. Beide veronderstellingen zijn echter onjuist.
 
De FBO wordt in haar dagelijkse praktijk vaak geconfronteerd met soortgelijke zaken waarbij het voorstel tot het aangaan van een amateurcontract (nu juist) vanuit de speler (en dus niet vanuit de club) komt. Concreet: De speler wil graag de kans om zichzelf te bewijzen en de club is bereid hem die kans te geven. Gedurende het seizoen krijgt de speler de kans om een contract bij de club af te dwingen. Een dergelijke gang van zaken kan dan mijns inziens niet worden betiteld als ‘positiemisbruik’ zijdens de club of als het tekort schieten in haar verantwoordelijkheid. Sterker, ik zou de vraag ook om kunnen draaien. Zou een club niet tekort schieten in haar verantwoordelijkheid als zij spelers dergelijke kansen niet meer zou bieden?
 
Daarnaast wijs ik ook op het volgende. Zelfs al zou het initiatief tot een dergelijk voorstel vanuit de club komen. Anno 2012 zijn spelers (en anders wel hun begeleiders) mondig en verstandig genoeg om wel of niet akkoord te gaan met door de clubs voorgelegde contracten of voorstellen. Zelfs de arbitragecommissie van de KNVB heeft dit in meerdere uitspraken bevestigd (onder meer in de zaak Suarez/FC Groningen). Is een speler van mening dat een voorstel onredelijk is, dan staat het hem (of tegenwoordig ook haar) uiteraard volledig vrij dit voorstel af te wijzen of een ander tegenvoorstel te doen. Zo werkt het buiten de voetballerij en zo werkt het binnen de voetballerij. We moeten wat dat betreft af van de illusie dat spelers niet voor zichzelf kunnen denken of handelen. Er zijn nota bene vakbonden die spelers (gratis) kunnen inschakelen om hen adequaat bij te staan op dit gebied. Alle verantwoordelijkheid bij een club leggen gaat wat mij betreft dan ook niet (meer) op.
 
Ik hoop hiermee je vraag afdoende beantwoord te hebben.