De vraag van Richard Krajicek aan Evert-Jan Hulshof

De vraag
De KNLTB heeft een inschatting gemaakt van het totaal tennissers in Nederland. Die raming kwam uit op 1,1 miljoen. Het aantal leden van de KNLTB neemt de laatste jaren af en bedraagt nu rond de 650.000. Stel nu dat het percentage tennissende niet-KNLTB-leden verder blijft toenemen, vind je dat dan een goede of slechte zaak voor de tennissport en/of de sport in het algemeen?

Het antwoord
Dank voor je vraag Richard.

Mijn antwoord zou kort door de bocht zijn: ik word blij als meer mensen een leven lang intensief tennissen/sporten. Uiteraard mogen tennissers/sporters zelf bepalen of ze dat binnen een vereniging of buiten verenigingsverband doen, of ze kiezen voor consumentisme of deelnemen aan een ledenorganisatie. Maar persoonlijk vind ik het voor de ontwikkeling van de tennissport in Nederland beter als (nog) meer tennissers in verenigingsverband zouden tennissen. Dit omdat een vereniging bij uitstek het middel is om mensen te binden en (langer) te behouden voor de tennissport.

Tennisverenigingen zijn er niet alleen vo´o´r de leden, ze worden ook do´o´r diezelfde leden gerund. Zij bepalen bijvoorbeeld zelf het beleid en kiezen uit hun midden bestuurders. Hiermee ontstaat er een andere binding met de sport, waarbij leden bovendien de mogelijkheid hebben om bijvoorbeeld te participeren in commissies en zelf evenementen te organiseren. Daarnaast moet de kracht van de sociale binding binnen verenigingen niet worden onderschat. Mensen vinden het vaak prettig om ergens bij te horen.

Verenigingen zijn bovendien niet primair geïnteresseerd in financiële opbrengsten, maar in sportbeoefening. Dat komt - als het goed is - de kwaliteit van het aanbod ten goede. En de kosten voor de individuele tennisser kunnen zo laag mogelijk worden gehouden. En dat heeft vervolgens een gunstig effect op de participatie.

Ik besef dat ik een eenzijdige voorstelling van zaken geef, maar dat doe ik graag om tegenwicht te bieden aan degenen die slechts de nadelen van verenigingen benadrukken zoals behoudzucht, interne gerichtheid en het gebrek aan vernieuwing. Mijn standpunt is ook zeker geen pleidooi tegen consumentisme of om tennisverenigingen tussen de 'coniferen' te positioneren!

Integendeel, het is juist van het grootste belang dat verenigingen (beter) de behoeften van hun leden voorop stellen en bijvoorbeeld nieuwe/andere bedieningsconcepten ontwikkelen en verder flexibiliseren.

Op dit moment hebben bijvoorbeeld al 620 tennisverenigingen een door de KNLTB aangeboden elektronisch afhangbord. Leden kunnen via het elektronisch afhangbord eenvoudig een baan afhangen (reserveren) bij hun tennisvereniging. Rommelen met speeltijden en een slechte baanbezetting ondanks de drukte, behoren daarmee tot het verleden. Met dat KNLTB-afhangbord kan ook gebruik gemaakt worden van allerlei extra diensten, bijvoorbeeld de bardienstplanner, managementrapportages voor het bestuur en een verenigingswebsite. Binnen het afhangbordsysteem is het ook mogelijk om afhangen via internet (dus vanuit thuis of het werk in plaats van ter plekke op de vereniging) te activeren. Tennisverenigingen zijn vaak huiverig om deze optie in te stellen, maar vaak wil (een deel van) de leden wel graag de mogelijkheid om via internet af te hangen. Verenigingen kunnen eventueel instellen hoe vaak een lid per week via internet maximaal mag afhangen.

De KNLTB staat voor het vergroten van de betekenis van tennis in de Nederlandse samenleving. Verenigingen zijn voor ons de belangrijkste lokale aanbieders van tennis en zoals hiervoor betoogd... Méér dan dat. Het vraagt overigens grote inspanningen van verenigingen om te voldoen aan bijvoorbeeld de toegenomen sportieve eisen van de leden zoals het hele jaar leveren van een open, gevarieerd en flexibel tennisaanbod. De dienstverlening en de programma's (zoals tennis non-stop) van de KNLTB zijn er daarom primair op gericht om tennisverenigingen hierbij te ondersteunen en op allerlei manieren te versterken, waarbij uiteraard de behoefte van de tennissers steeds centraal staat.