14 mei 2024
Opinie
Wat worden de grootste uitdagingen voor sportverenigingen voor de komende vier jaar en wat geven jullie daarom mee aan een nieuwe Tweede Kamer en Kabinet cq bewindspersoon?
Bedankt voor de vraag Mohammed, een uitdaging op zich deze te beantwoorden! Ik zou kunnen antwoorden met een top vijf van grootste vraagstukken voor verenigingen zoals terugloop ledenaantal, verduurzaming, verhoging contributie, tekort aan vrijwilligers etc. Maar het echte probleem zit daaronder. De grootste uitdaging voor sportverenigingen is namelijk dat zij (weer) serieus genomen worden door de overheid en actief meepraten, meebepalen en meebeslissen bij het ontwikkelen van beleid. Als dat lukt, dan zijn vrijwel alle oplossingen voor uitdagingen bij sportverenigingen binnen handbereik. Laat het me uitleggen.
Marktdenken
De grootste bedreiging voor een sportvereniging is dat we ze als vanzelfsprekend zijn gaan vinden, dat we ze door marktdenken zijn gaan zien als bedrijven die hun eigen broek moeten ophouden. De kloof tussen sportvereniging en overheid is de afgelopen jaren (ongemerkt) groter geworden. Wethouders zijn op veel plekken onbereikbaar geworden voor sportverenigingen. Subsidies, adviseurs, servicelijsten zijn top down als ondersteuning aangeboden, terwijl schouder aan schouder ondersteuning nodig is. Zie het politieke landschap, veel burgers voelen zich niet gehoord, ook veel sportverenigingen ervaren deze afstand.
En dat is jammer, want sportverenigingen en de overheid streven dezelfde doelen na. Ze zouden met elkaar intensief, structureel, onlosmakelijk verbonden moeten (willen) zijn.
Samen optrekken
In de kern is een sportvereniging een groep mensen die samen sport organiseren in hun directe leefomgeving. Dit kan niet zonder intensieve samenwerking met de (vooral lokale) overheid. Sportverenigingen en lokale overheid zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, omdat verenigingen samenlevingsvormen zijn op vaste fysieke plekken in dorpen en steden.
Bij het versterken van sportverenigingen gaat het niet altijd om meer geld, maar om meer tijd en energie in elkaar steken. Samen optrekken, op zoek gaan naar meer effectiviteit, naar de meerwaarde van samenwerken en proberen elkaar minder te belasten.
Sport als middel
Sportverenigingen zijn de afgelopen vijftien jaar instrumenten geworden. Een instrument om meer mensen te laten bewegen, gezonde voeding te bevorderen, moeilijk opvoedbare kinderen op te vangen, eenzaamheid tegen te gaan, buurthuisfuncties op te pakken, mensen aan een baan te helpen etc. Sportverenigingen zijn ondergesneeuwd geraakt onder programma’s, subsidies, projecten en adviseurs met andere belangrijke maatschappelijke ambities.
Maar in plaats van dat het hun fundament, kerntaak versterkt, zijn veel sportverenigingen eerder overbelast en verward geraakt. Waarvoor zijn sportverenigingen eigenlijk op aarde? Om maatschappelijke problemen van onze samenleving (mede)op te lossen? Of zijn sportverenigingen in de kern al de oplossing voor een gezonde, veilige en sociale samenleving?
Vrijwilligers
Voor geld komen vrijwilligers niet naar de sportvereniging, dus wat drijft ze om samen vrijwillig sport te organiseren? De manier waarop wij in Nederland met een miljoen vrijwilligers sport organiseren is uniek en waardevol. De wereld is jaloers op Nederland en wij lijken het niet te koesteren. Het is bijzonder dat mensen zich vrijwillig inzetten voor hun omgeving, dat moeten we waarderen en stimuleren met elkaar. Mijn overtuiging is dat een diepgeworteld verantwoordelijkheidsgevoel voor een mooie leefomgeving ervoor zorgt dat mensen zich vrijwillig inzetten voor hun sportvereniging.
Het geeft mensen een fijn en gerust gevoel als (klein)kinderen naar een veilige plek in de buurt kunnen. Het is fijn om met je vrienden en andere gelijkgestemden je eigen vereniging vorm te geven. Sportverenigingen zijn tweede huiskamers, waar mensen samenkomen. Vrijwilligers moet je als overheid omarmen en waar nodig faciliteren. Het gaat erom dat we betrokken mensen in hun eigen omgeving de ruimte en middelen geven om (op niet bedrijfsmatige wijze) zich te kunnen verenigen. De meeste vrijwillige sportverenigingsbestuurders zijn verstandige en integere mensen die goede bedoelingen hebben. Daar hoef je niet wantrouwend tegen te zijn. Investeer in de relatie met deze mensen en je zult zien dat wijken en straten weer opbloeien. Een relatie onderhouden gaat niet vanzelf. Het vraagt om hard werken van beide kanten. Haal de zakelijkheid eruit en breng weer wat liefde terug in de relatie zou ik zeggen.
Oproep
Kortom, er wordt door beleidsmakers te veel over sportverenigingen gesproken en besloten in plaats van met hen samengewerkt. Het wordt tijd dat sportverenigingen met hun vuist op tafel slaan en hun taak, functie en verantwoordelijkheid binnen de samenleving opeisen. Ik wil daarom de overheid en de sportverenigingen oproepen hun relatie te herzien en deze opnieuw vorm te geven. Hoe dat moet Mohammed, daar heb ik nog eens zevenhonderd woorden voor nodig. Dus die vraag leg ik graag voor aan Gert-Jan Lammens van Rotterdam Sportsupport!
Deel dit bericht:
0 reacties
Nog geen reacties. Wees de eerste!
Voeg je reactie toe
Wij sturen jou één keer per twee weken een e-mail met de belangrijkste opinies en artikelen van Sport Knowhow XL.
