De vraag van Marcel Beerthuizen aan Kees Jansma

De vraag van… Marcel Beerthuizen, directeur van bigplans en auteur van het onlangs verschenen 'Show me the money' (over de zoektocht naar geld en sponsors voor sportieve en culturele organisaties)
Aan… Kees Jansma, voorzitter van het Jeugdsportfonds

De vraag
Beste Kees, ik stel je deze vraag in jouw rol als voorzitter van het Jeugdsportfonds Nederland. Het gaat goed met het Jeugdsportfonds en dat is eigenlijk een veeg teken. Want één op de negen kinderen in Nederland groeit op in een situatie van armoede. Wat moet er gebeuren om ervoor te zorgen dat de 30.000 kinderen die nu worden gesteund worden vergroot tot de 150.000 kinderen die graag willen sporten bij een vereniging maar dat niet kunnen, omdat hun ouders het niet kunnen betalen?

Het antwoord
Ligt het aan mij, mijn leeftijd en incasseringsvermogen, dat het kijken naar de dagelijkse nieuwsprogramma's van NOS en RTL tot een noodzakelijke kwelling wordt? Er is te veel en van alles en zelden is het goed, zo ongeveer vergaat het mij. Komt dat omdat er meer nieuwsvoorziening is of komt het doordat de wereld nog complexer en nog meer onaangenaam en nog meer onacceptabel wordt? En leidt de optelsom van alles uiteindelijk tot afstompen en afwenden?

Ik denk dat een tikkie te merken als het gaat om het Jeugdsportfonds, waarvan ik voorzitter mag zijn. Het gaat goed met het nationale fonds, er is best wel geld. Het lijkt wel of partijen dat geld vlot storten en het aan óns overlaten wat er mee te doen… Het lijkt wel of het wáárom er minder toe doet. Eén op de negen kinderen in Nederland leeft onder de armoedegrens, een belachelijk feit. Dat - als je dat met anderen deelt - dikwijls leidt tot onbegrip en ook ongeloof. Dat bestaat niet in Nederland, dat bestaat alleen in de wereld om ons heen… En vervolgens horen wij dat we zoveel goed werk doen. Basta.

Maar het werk van het Jeugdsportfonds - met al die vrijwilligers in het land - dient nog veel verder te gaan: nu kunnen wij 30.000 kinderen, die vanwege de geldelijke problemen niet (meer) aan sporten toekomen, daadwerkelijk ondersteunen. De lokale en regionale fondsen, actief in zo'n 130 gemeenten, vinden die kinderen jaarlijks. Uiteindelijk regelt het Jeugdsportfonds de financiering van het sporten rechtstreeks met de clubs: lidmaatschap, kleding en dat soort noodzakelijke zaken. Maar er zijn dus veel meer kinderen die wij dienen te vinden, zoals de armoedecijfers aangeven.

Er zijn tal van redenen waarom die zoektocht stagneert: valse schaamte bij direct betrokkenen die de weg naar het fonds niet durven te vinden en - heb ik het idee - ongeloof en afstomping bij diegenen die ons moeten wijzen op die kinderen die niet kunnen sporten… Geen onwil of desinteresse, maar er is al zoveel en dit is Nederland en dit bestaat toch niet en wordt overtrokken… Ik merk die gedachte steeds vaker en begrijp het. Maar ik kan en mag niet berusten. Net als al die andere vrijwilligers die dagelijks beseffen dat ook en zelfs in Nederland nog lang niet alle kinderen kunnen sporten. Het leed is ook hier.

Mijn vervolgvraag gaat over een totaal ander onderwerp: betaaltelevisie in Nederland. En ik stel hem aan mijn vriend en collega Will Moerer, een van de leidinggevenden bij Sport 1, concurrent van FOX Sports waar ik momenteel programma's presenteer:

Volgende keer de vraag van Kees Jansma aan Will Moerer, werkzaam bij Sport 1:
Will, ooit dachten wij samen na over een fusie tussen Sport 1 en FOX Sports, makkelijker te begrijpen voor de consument, overzichtelijker dus… Acht je die kans inmiddels uitgesloten of biedt de toekomst ooit één sportkanaal?