De vraag van Maarten Nooter aan André Bolhuis

De vraag van… Maarten Nooter, hoofd NOS sport
Aan… André Bolhuis, voorzitter NOC*NSF

De vraag
Nu we de galavoorstelling in Sotsji en de glorieuze ontvangst in Den Haag achter de rug hebben, de economie wat aantrekt en het nog maar zeven jaren is tot het IOC-beslismoment in 2021, vraag ik mij af: is het niet tijd om de Nederlandse plannen voor '2028' weer uit de la te halen?

Het antwoord
Beste Maarten,
 
Dank voor je vraag. Ik kan je vertellen dat je niet de enige was die ons de afgelopen weken heeft herinnerd aan het Olympisch Plan 2028. Eerlijk gezegd heeft het me zelfs een beetje verbaasd dat jullie er tijdens de Olympische Spelen van Sotsjii 2014 zelf niet met sporters of ons over hebben gehad in een van de vele fraaie sportprogramma’s die jullie hebben verzorgd.

Tijdens en na iedere succesvolle Olympische Spelen bespeur ik altijd een groot enthousiasme om me heen voor het idee om die Spelen toch ook eens in Nederland te organiseren. We hebben het er sinds Sydney 2000 dan ook vaak over gehad met elkaar. Dat is logisch, we willen dat feest van de successen van TeamNL ook wel eens in eigen huis vieren. En het zou ons bovendien als Nederland goed staan als we de 204 collega olympische sportlanden bij ons net zo gastvrij zouden ontvangen als Australië, Amerika, Griekenland, Italië, China, Canada, Groot-Brittannië en Rusland dat sinds het jaar 2000 met ons hebben gedaan.

En je hebt gelijk, de ontvangsten in Assen en Den Haag hebben ons weer eens laten zien hoe het Nederlandse volk met Olympic en Paralympic TeamNL heeft meegeleefd. Bovendien, recent onderzoek heeft uitgewezen uit dat de successen in Sotsji dertig procent van de bevolking heeft geïnspireerd om meer aan sport te doen. Zo winnen we veel met sport, en niet alleen medailles. Wat zou het mooi zijn om die inspiratie niet alleen van TeamNL te laten komen, maar van alle bijna tienduizend Olympische deelnemers wanneer die van overal vandaan naar Nederland zouden komen om hier met elkaar om de medailles te strijden.

Je kan er verzekerd van zijn dat NOC*NSF de droom om de Spelen hier ooit te mogen organiseren dan ook niet heeft weggestopt. Wij zijn er nog steeds van overtuigd dat we daarmee Nederland in veel opzichten vooruit zouden kunnen helpen. Vandaar dat wij er aan hechten dat we in Nederland nu in ieder geval een krachtig evenementenbeleid voeren. Daarbij ervaren wij overigens een grote stimulans en ondersteuning van het ministerie van VWS. En wie weet vinden we in de loop van de komende jaren wel voldoende sterke partners om samen met ons de droom te realiseren van het toch ooit in Nederland organiseren van de Olympische en Paralympische Spelen.

Volgende keer de vraag van André Bolhuis aan Jacques Geraets, Nederlands Huisartsen Genootschap:
Waar komt het door dat er zo weinig expliciet gebruik wordt gemaakt van het positieve effect dat sport op de gezondheid kan hebben? Artsen kennen die positieve effecten zeker wel, bijvoorbeeld als therapie bij depressies. En een ander voorbeeld is dat in onderzoek is aangetoond dat door van tevoren conditie en functionaliteit te verhogen, een patiënt die in een betere conditie een operatie ondergaat daardoor met minder complicaties en sneller het ziekenhuis weer uit komt. Dat scheelt ook nog mooi in zorgkosten. Toch wordt sport niet op grote schaal ‘voorgeschreven’ door de medische wereld, ook niet in relatie tot beide voorbeelden. Vandaar mijn vraag naar de oorzaken van de kennelijk toch geringe erkenning die sport krijg als probaat middel om de gezondheid individueel en van hele groepen te verbeteren.