De vraag van Henny Smorenburg aan Arie Kauffman

De vraag
Welke oproep zou jij graag in je afscheidsspeech willen doen aan de politiek om de olympische ambities van Nederland te realiseren?

Het antwoord
Beste Henny,

Eerlijk gezegd was ik - totdat je vraag mij bereikte - nauwelijks met mijn afscheid als bondsdirecteur bezig en zeker niet met een oproep aan de politiek in een afscheidspeech.

Ik ben blij dat de politiek de olympisch ambitie van de sport onder oorspronkelijke aanvoering van NOC*NSF heeft omarmd en met (financiële) impulsen steunt. Het kabinet ziet het terecht als de kans om van Nederland een land te maken met een gezonde bevolking en een sterke economie. De bijbehorende ambities tot 2016 - het jaar van de waarheid - zijn: talentvol Nederland, vitaal Nederland, de kaart van Nederland en meedoen in Nederland. Dit zijn stuk voor stuk ambities die de georganiseerde sport aanspreken. Maar het is mijns inziens een utopie dat in vijf à zes jaar voor elkaar te krijgen.

De politiek moet niet in 2016 willen beoordelen of we het hebben gehaald om vervolgens te beslissen of we wel of niet in Nederland door moeten gaan Nederland op olympisch niveau te brengen. Ook na 2016 moeten we in Nederland de politieke bereidheid hebben ambities na te streven die van olympisch niveau zijn. Het zijn ambities die de sport ver voorbij gaan. De sport is daarbij wel een belangrijk middel, want sport is voor iedereen en van iedereen, op elk niveau.

Het zal niet verbazen dat ik er hier ook voor pleit dat de georganiseerde sport - hoe traditioneel die soms ook is - door de politiek niet wordt vergeten. Het heeft mij verbaasd hoe weinig de georganiseerde sport in de Beleidsbrief Sport wordt genoemd of aangesproken in verhouding tot andere en anders georganiseerde sportaanbieders. Behalve dat de georganiseerde sport zijn wortels diep in onze samenleving heeft, biedt het Nederland ook een schat aan kennis en ervaring en bovenal een onwaarschijnlijk aantal goed gemotiveerde vrijwillige handjes die gezamenlijk een niet te onderschatten bijdrage kunnen leveren aan het op termijn realiseren van onze olympische ambities. Erkenning van die waarde, ook door de politiek, is van blijvend belang.

Tenslotte zou ik de politiek willen oproepen niet alleen te luisteren naar de adviezen van de georganiseerde sport bij de uitwerking van de olympische ambities maar er ook echt iets mee doen. Als voorbeeld wil ik noemen de in ontwikkeling zijnde Strategische Topsport Evenementenkalender. In lijn met de Beleidsbrief Sport is daarvoor een aantal selectiecriteria benoemd. Het lijkt er op dat ook de politiek vergeet dat het verwerven van een topevenement en het organiseren van een topevenement in de regel een kwestie van zeer lange adem is en een voor de internationale federatie overtuigend track record als organisator.

Het kunnen organiseren van een topevenement als een WK of EK vraagt voorbereiding, training en opdoen van ervaring door al die (vrijwillige) handjes gedurende een reeks van jaren. Sportbonden zijn bereid hun nek uit te steken, maar het zou helpen als er ook politieke bereidheid is die aanloop naar het topevenement - die onmisbaar is voor een resultaat van olympisch ambitieniveau - te steunen. Niet alleen met woorden, maar ook met concrete middelen.