De vraag van Henk Spoon aan Frank Eijken

De vraag van… Henk Spoon, partner bij Brandwatch
Aan… Frank Eijken, een van de belangrijkste vormgevers van het commerciële televisielandschap

De vraag
Commercie heeft meer en meer het landschap bepaald van de topclubs in Europa. De verenigingen in de grootste landen (in economische omvang, mede gedreven door simpelweg het aantal inwoners) krijgen onafwendbaar een groter deel van de televisie- en andere commerciële inkomsten, en zullen dus altijd de beste spelers kunnen kopen. Zelfs talentvolle jongeren vertrekken al op jonge leeftijd naar die clubs, om vervolgens jarenlang (en misschien wel voor altijd) in de anonimiteit te blijven – wie kent Quincy nog? Daarmee valt Europa ‘uit elkaar’, terwijl juist het omgekeerde wenselijk is. Is de voetbalsport in Europa niet beter gediend bij een Amerikaans systeem, en daarmee bedoel ik:
• gelicenseerde en gelimiteerd aantal franchises;
• een cap op het totale salarisbedrag voor alle spelers per club, waarbij de clubs zelf de verdeling mogen betalen;
• een draft systeem, waarbij de slechts presterende clubs als eerste mogen kiezen, en waarna ruil plaats kan vinden;
• verdeling van de commerciële inkomsten onder alle teams, zodat alle teams gezond kunnen blijven;
• financieel ongezonde franchises kunnen aan een andere stad doorverkocht worden;
• vastgelegd aantal franchises per land/regio.

Dat de sport er bij zo’n systeem niet onder hoeft te leiden, laten Basketball, Icehockey en American Football duidelijk zien. Wat zou er aan het Amerikaanse systeem aangepast moeten worden, om het in Europa überhaupt een kans van slagen te laten hebben (afgezien van een nieuwe FIFA-president), met als doel om de topsport gelijkelijk over de landen in Europa te kunnen (blijven) verdelen?

Het antwoord
Een interessante vraag die je aan mij stelt en waarover veel clubs uit de 'kleinere competitielanden' zich hebben gebogen. Ook onze eigen Michel Platini - als hoogste baas van de UEFA - heeft als speerpunt in zijn beleid ‘financial fairplay’. In de basis ben ik het met je eens dat een Amerikaans systeem zoals Football dat kent, voor het Europese voetbal een zegen zal zijn. Bij ons ontbreekt echter het gevoel van een Verenigd Europa. De verschillende nationale competities hebben een veel hogere emotiewaarde dan er op Europees niveau speelt. El Classico in Spanje, Italië en Portugal, de derbies in Engeland, Duitsland en Nederland en de landskampioenschappen spelen nu nog een belangrijkere rol en geven meer emoties op nationaal niveau. De sponsoring van de meeste Europese voetbalelftallen is primair gericht op nationale merkbekendheid en secundair op een internationaal grensoverstijgend niveau. De televisie-inkomsten van nationale voetbalcompetities in Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Spanje, Frankrijk en Italië is vele malen hoger voor de clubs dan dat de winnaar van de Champion's League ontvangt.
Er is dus nog een lange weg te gaan, maar ergens moet je beginnen om het huidige financieel verschil aan te pakken. En dat is Platini nu aan het doen.

Volgende keer de vraag van Frank Eijken aan Maurits Hendriks, technisch directeur van NOC*NSF en chef de mission van de olympische ploeg:
Beste Maurits,

Over ruim een jaar beginnen de Olympische Spelen in Londen. Hoe ‘staan’ we ervoor, in hoeverre liggen de sporters op schema? Waar bestaat jouw werk voornamelijk uit in het laatste jaar?

De vraag van Henk Spoon aan Frank Eijken

Meer over:

Blijf op de hoogte