De vraag van Hans de Boer aan Dick van Well

De vraag van… Hans de Boer, voorzitter VNO-NCW
Aan… Dick van Well , president-commissaris van Feyenoord en oud-CEO Dura Vermeer

De vraag
Wat zijn volgens jou de verschillen tussen een sportbedrijf en een normaal bedrijf? Wat is de meerwaarde van sport? Heeft Feyenoord de juiste balans gevonden tussen versterking van de vermogenspositie en een attractieve exploitatie? En tenslotte, wanneer worden we weer eens kampioen?

Het antwoord
Beste Hans,

We kennen elkaar al jaren erg goed en hebben in verschillende rollen uitstekend samengewerkt. Ik heb je daarbij leren waarderen, maar je bent soms ook een rupsje nooit genoeg. Ook nu, want je stelt me niet één maar liefst vier vragen.

Alleen over de eerste kan al een boek vol worden geschreven. Niettemin hierbij mijn poging om jou toch nog enigszins summier bevredigende antwoorden te geven. Waarbij ik begin met je slotvraag, aangezien die natuurlijk het belangrijkste is.

Kampioen worden laat zich helaas niet plannen. Echter, we mogen als Feyenoorders langzamerhand echt weer hoop hebben. De nieuwe trainer Fred Rutten en onze technisch directeur Martin van Geel hebben op 2 september de doelstelling neergelegd dat we dit seizoen echt mee willen doen om de titel. Na het vertrek van nogal wat internationals is dat bepaald ambitieus en daar houd ik van. Vorig jaar waren we er al dichtbij, maar wat zou het toch lekker zijn om ergens in mei eindelijk weer eens met zijn allen naar de Coolsingel te kunnen.

Dat we na een reeks van lastige jaren weer van een titel kunnen dromen is op zich al zeer prettig en het resultaat van enkele jaren achtereen compromisloos bezuinigen en vooral keihard werken om het huishoudboekje weer op orde te krijgen, nadat de club wegens torenhoge schulden uit het verleden zelfs even moest vrezen voor haar voortbestaan.

Door het strakke, zuinige beleid, door investeringen van Vrienden van Feyenoord, door het hondstrouwe publiek dat altijd achter de club bleef staan en door mooie resultaten op de transfermarkt kunnen we nu zeggen dat we echt weer gezond zijn. Voor het eerst sinds jaren hebben we deze zomer zelfs weer een bescheiden deel van de transferopbrengsten kunnen herinvesteren in het aantrekken van nieuwe spelers. Dat is dus mooi. Al zullen we de filosofie dat we vooral eigen spelers willen opleiden om in de Kuip te laten debuteren en acteren natuurlijk niet verlaten.

Met het benoemen van de spelers noem ik direct een van de variabelen uit het voetbal, die maakt dat een sportbedrijf altijd anders zal blijven dan een normaal bedrijf. Misschien is het aardig om te weten dat we hier geregeld tegen elkaar zeggen ‘dat clubs zoveel mogelijk gerund moeten worden als een normaal bedrijf, in de wetenschap dat dit nooit helemaal zal kunnen’.

Haal je voor een miljoen een speler op, dan heb je daar bepaalde verwachtingen van, maar - in tegenstelling tot bijvoorbeeld een machine waarin een normaal bedrijf investeert – helaas geen enkele garantie. Het feit dat deze jongen het in pakweg Utrecht of Eindhoven uitstekend deed, wil nog niet zeggen dat hij ook in onze Kuip rendeert. Je probeert dat natuurlijk wel in te schatten, maar garanties heb je niet. En wanneer je dure spits vanwege een blessure een half jaar wegvalt, kun je ook lastig het arbeidsbureau bellen voor passende vervanging. Wil je als club een speler tussentijds verkopen, omdat je daar een fantastisch bod op krijgt, dan kan zo’n voor de club geweldige deal alleen maar doorgaan als de speler er ook zin in heeft.

Deze voorbeelden klinken wellicht een beetje makkelijk of logisch maar typeren wel al verschil tussen een voetbalbedrijf en een normaal bedrijf. En dit zijn er dan nog maar een paar. Ik kan zo nog maar tien tamelijk cruciale verschillen noemen.

Voor hier voert dat allemaal te ver. Is het misschien een idee dat ik je daarom maar weer eens uitnodig voor een wedstrijd bij onze mooie club, om het er dan nog uitgebreider over te hebben? Dan zal ik je ook, met alle plezier en trots (!) laten zien wat een grote club als Feyenoord allemaal doet voor de stad en wijde omgeving.

Onze focus ligt daarbij op het stimuleren van kinderen om te bewegen en toch vooral hun school af te maken. Met onder andere eigen lesprogramma’s, klaslokalen in De Kuip en met de inzet van onze spelers die door de jeugd als voorbeelden worden gezien, bereiken we jaarlijks duizenden kinderen. Maar ook op vele andere terreinen zijn we actief voor de maatschappij.

Hoog tijd dus om weer eens uitgebreid bij te praten. Wat mij betreft dus rond een wedstrijd met – je kent me – na afloop een goed wijntje om de overwinning te vieren. Hans, hierbij van harte uitgenodigd!

Volgende keer de vraag van Dick van Well aan Kim Lammers, voormalig hockeyinternational, spelend bij hc Laren:
Beste Kim, Ik ken je niet persoonlijk, maar ik geniet altijd wanneer ik je en jullie team op tv zie presteren. Mijn vraag aan jou is wat het voetbal en voetballers kunnen leren van tophockey. Andersom ben ik ook benieuwd op welke gebieden hockey juist een voorbeeld zou moeten nemen aan het voetbal...