De vraag van André Cats aan Poul Annema

De vraag van… André Cats, chef de mission paralympische ploeg
Aan… Poul Annema, voormalig sportredacteur bij de Volkskrant

De vraag
Beste Poul,

Je hebt onlangs afscheid genomen van de sportredactie van de Volkskrant. Ik ben benieuwd hoe jij – nu je niet meer in de dagelijkse hectiek van het journalistieke strijdtoneel gebonden bent aan strakke deadlines – met enige distantie en als kritisch volger van de sport tegen deze wereld aankijkt. Welke ontwikkelingen zullen de sportwereld bijvoorbeeld onmiskenbaar veranderen denk je, wat zijn je verwachtingen, waar hoop je op, waar ben je daarentegen bang voor?

Het antwoord
Beste André,
 
De deadlines van de krant zijn inderdaad uit mijn leven verdwenen, maar de metamorfose voltrekt zich niet zo snel dat ik van de ene op de andere dag anders tegen deze sportwereld zal aankijken. De fascinatie voor (top)sport is altijd mijn drijfveer geweest in de sportjournalistiek, die zal ook in de relaxtere omstandigheden na mijn afscheid niet verdwijnen. Evenmin als de positief/kritische geest. Excellerende topsport zal zich met nieuwe innovatieve kracht van de wetenschap blijven ontwikkelen en aan de basis zal - naar ik hoop - de bindende kracht van sport steeds meer leiding geven aan een gezonde en verdraagzame samenleving. Het probleem zou de regievoering kunnen zijn; zijn we op beleidsniveau wel voldoende in staat om de grensverleggende ontwikkeling van sport te sturen en te ondersteunen? Ik ben daar overigens op voorhand niet pessimistisch over.

Waar ik wel bang voor ben is dat de politiek haar belofte om het bewegingsonderwijs te stimuleren weer niet zal nakomen. Het is mij tot op de dag van vandaag een raadsel waarom een overheid aan de ene kant de maatschappelijke, preventieve en gezondheidswaarde waarde van sport onderkent door er niet op te bezuinigen, er aan de andere kant niet in slaagt het verplichte gymnastiekuur weer op het lesrooster te krijgen. Dat is een punt van zorg. Niet alleen doet zich nu al het probleem van obesitas bij steeds meer jonge kinderen voor, maar komen ook met de jeugd werkende trainers in de sport met de klacht dat steeds meer kinderen een fitheids- en vaardigheidprobleem hebben.

Bang ben ik niettemin niet voor de toekomst van de sport als fenomeen, al blijft het nodig in een wereld met toenemende commerciële aantrekkingskracht alert te zijn op de reeds gesignaleerde excessen van bedrog en omkoping.

Volgende keer de vraag van Poul Annema aan NAC-speler Tim Gilissen:
Beste Tim,

Je bent onlangs uitgeroepen tot ‘Maatschappelijk voetballer van het jaar 2012’, een onderscheiding die je hebt verdiend omdat je je buiten het veld hebt geprofileerd als voetballer die heeft ingezien dat voetbal en de voetballer werelden kan verbinden. Je hebt je geafficheerd als een rolmodel in de letterlijke zin van het woord. Mijn vraag is of dat affiche niet een extra last voor je is in je optredens op het veld; moet je je niet voortdurend bewust zijn van het feit dat je boodschap op papier een extra verantwoordelijkheid met zich meebrengt in de wedstrijd?