De <em>'legacy'</em> van de Tour en de Lotto

door: Paul Ruijsenaars

Thijs, je hebt het op Sport Knowhow XL in je interview vorige week over ‘Legacy’, letterlijk 'nalatenschap' (mooi Nederlands woord, waarom wordt dat woord niet gewoon gebruikt?). 14000 Deelnemers aan de toertocht in het kader van de Tour de France werden verplicht met koeienletters op hun ‘officiële’ fietsshirt reclame te maken voor Lotto. Ik heb mijn shirt weggegeven. Wat een labbekakkig beleid om enerzijds reclame voor alcohol en roken in de sport te verbieden, maar wel van fietsliefhebbers Lotto-sandwichmen te maken! Wat zonde dat het officiële Tour-fietsshirt het moet stellen zonder het fraaie tourlogo!

Hoeveel nalatenschap mag je verwachten wanneer je gokt op winsten uit de Lotto? De nalatenschap van mensen die zich afhankelijk maken van kansspelen bestaat doorgaans uit schulden en brieven van deurwaarders!

Ik heb jaren gewerkt in de verslavingszorg, in de hulpverlening en ook bij de afdeling  deskundigheidsbevordering van het Nederlands Instituut voor Alcohol en Drugs. Kenmerk van een kansspel is dat iedereen die daaraan mee doet hoopt er geld aan over te houden er heel snel achter komt dat dat 'lekker spannend' is, maar dat deelname vooral geld kost. Degenen die zich daar afhankelijk van maken, omdat ze geloven dat het lot hen ooit gunstig gezind zal zijn, die gaan er snel schade van ondervinden. Eerst alleen financieel, omdat het spaargeld opraakt, en daarna op andere levensgebieden omdat daar de financiële basis onder vandaan gaat. Niet voor niets is van kansspelen bekend dat het net zo verslavend is als roken, drinken, enz. Alleen is het schadelijke gevolg ervan veel sneller merkbaar en veel omvattender dan bij roken of drinken.

Goksyndicaten
Nóg labbekakkiger wanneer je bedenkt dat de georganiseerde sport met het promoten van de Lotto een voedingsbodem creëert ('Een gokje wagen is leuk!') waar goksyndicaten die actief zijn in de sport gemakkelijk op in kunnen spelen. Ook daar bestaat wetenschappelijk bewijs voor.

Inmiddels heeft de georganiseerde sport ook zelf al ondervonden hoe schadelijk het is om afhankelijk te zijn van inkomsten uit kansspelen: NOC*NSF en de bonden moeten fors bezuinigen omdat ze hebben gegokt te kunnen winnen aan de Lotto. Ze hadden de hoop gevestigd op dat het lot hen gunstig gezind zou zijn, en gaven ondertussen al miljoenen uit van hun reserves. En na twee jaar merken ze al dat ze financieel tekort komen op beleidsterreinen die ze belangrijk vinden voor hun status als topsportorganisatie. De huidige situatie van NOC*NSF geeft het beeld en 'het lot' van de gokverslaafde avant la lettre!

Thijs, ik maak me geen illusies: er zal gegokt blijven worden, dat spel bestaat al zo lang als de mensheid zelf. Gebruik van doping is ook een vorm van gokken, en je zou als de wereldverbeteraar graag zien dat dat uitgebannen zou worden. Je mijmert over hoe belangrijk een sterke rennersvakbond zou zijn, mee eens. Maar ik denk eerlijk gezegd dat een stevige rechtszaak over het mensonwaardige personeelsbeleid in de topsport sneller resultaat sorteert. Tot die tijd zal de georganiseerde (top)sport in de bestuurskamers en in de kleedkamers wel blijven gokken op betere tijden…

Paul Ruijsenaars is mede-oprichter van PRISMA Praktijk voor therapie en coaching. Hij is sinds 1995 zelfstandig ondernemer met een advies- en coachingsbureau voor de sportwereld en het bedrijfsleven. Hij geeft advies over aanvaardbaar veilige sport- en werkomstandigheden, en over performance in intensieve samenwerkingsverhoudingen. Hij was in 2007 mede-initiatiefnemer van het platform 'Stop de dopinginquisitie'. Hij is als basketballer oud-international (25 interlands) en is afgestudeerd als sociaal-psycholoog.