ADO en Europa

Onlangs relativeerde relativeerde Joop Niezen - die ik destijds nog bij ADO in de goal heb zien staan, als betrouwbare opvolger van Frans Kok - onlangs in een column op Sport Knowhow XL het huidige succes van ADO door erop te wijzen dat ADO niets te zoeken heeft in Europese competities, waar ook de gevestigde topclubs Ajax, PSV en Twente, al jaren teleurstellend opereren.

Niezen brengt dat in verband met marktwerking: in het buitenland verdienen spelers vele malen meer dan hier, vandaar dat de besten snel vertrekken. Enige teleurstelling daarover houdt hij niet voor zich. Dat wil ik in deze reactie op mijn beurt dan wel weer relativeren: was er vele jaren geleden, toen de Nederlandse topclubs nog wel meetelden in Europees verband, dan geen marktwerking? Verdienden voetballers in Spanje, Italië, of Engeland toen dan ook al niet veel meer dan die in Nederland?

Marktwerking is van alle tijden, maar enkele decennia geleden waren de succesvolste Nederlandse spelers niet zo snel vertrokken, als ze al weg wilden. Het is alsof ze toen liever thuis bleven. Johan Cruijff ging pas laat naar Barcelona - op zijn 26e - hetzelfde geldt voor Philip Cocu en Marc Overmars. En Danny Blind en Wim van Hanegem – op een klein uitstapje naar de Chicago Stings na - en zijn altijd hier gebleven. Waar dat door komt zou ik niet weten, maar de grote talenten van weleer waren tamelijk honkvast, is mijn indruk, en als ze al voor buitenlandse clubs kozen, dan deden ze dat bij voorkeur als ze tegen de dertig liepen.

Het lijkt me dus geen kwestie van marktwerking, want dat fenomeen is een constant gegeven. Wat dan wel? Dat wordt gissen. Misschien zijn de afstanden wel korter geworden, bij wijze van spreken. In Barcelona of Londen spelen en regelmatig naar Nederland vliegen om een zaakje te regelen, voor een camera te verschijnen of een wedstrijd te bezoeken is nu niks bijzonders, destijds wellicht nog wel. Ook beschikken in het buitenland spelende voetballers meestal ook nog wel over een aardige woning in Nederland, waardoor het eenvoudiger wordt om even over te wippen. Zo beschouwd is het niet de ‘schuld’ van de markt, maar toch nog steeds een geldkwestie. Het is de schaal. Ging het destijds om enkele tonnen, nu gaat het om vele miljoenen. Voetballers van nu verdienen al zo snel zoveel geld dat ze zich alles kunnen permitteren, zelfs in Nederland een onderkomen houden en zich tijdelijk in het buitenland vestigen, waar ze meer verdienen dan hier.

Moeten we dat zorgelijk vinden, dat Nederlandse spelers al snel voor het grote geld gaan en dus vertrekken? Waarom zouden we? In Nederland wordt het toch al snel idioot gevonden om meer dan een paar ton per jaar aan salaris te innen? Deze kijk op de zaak wordt hier toch alom gedeeld? Nou dan, dat is de reden waarom de beste spelers zo snel mogelijk weggaan, namelijk dat ze elders veel meer geld incasseren dan hier, zelfs als bankzitter. Simpel. Nederland heeft blijkbaar niet meer geld over voor topvoetbal, en dat is niks bijzonders: de topclubs van de Denen, de Belgen, de Ieren, de Grieken tellen ook niet mee in Europese lijsten, en uit die lijsten valt niks anders af te leiden dan dat er een paar landen zijn die veel meer geld investeren in topvoetbal dan de hele rest van Europa. So what? We zitten in de Nederlandse competitie toch ook vooral naar buitenlanders te kijken? Er is weinig Nederlands aan, als Ajax of PSV kampioen wordt. Waarom zouden we dan treuren als die clubs tekortschieten in Europees verband waar dezelfde mix van nationaliteiten, maar dan rijker, de dienst uitmaakt?

Joop, waarom zou je nu toch staan te juichen als ADO, dat volgens jou weinig te zoeken heeft in Europa, straks een buitenlandse club gaat verslaan dankzij een Russische spits, genaamd Bulykin? Wat bestaat die vreugde dan uit? Het idee dat je voor een koopje (anders voetbalde die Rus niet in Den Haag) een veel duurdere club aftroeft? Dat is het toch ook niet?