Zwoegen en ploeteren tijdens de FjällRäven Classic

door: Emilie Maclaine Pont | 5 september 2024

Vijf dagen zwoegen door ruige natuur met een rugzak van achttien kilo op je rug. Ex-sportdiëtist, -hardlooptrainer en avonturier Annet Brons ging onlangs die uitdaging aan tijdens de FjällRäven (FR) Classic in het noorden van Zweden: een 110-kilometer lange trektocht over onherbergzaam terrein.

Deelname aan de FjällRäven Classic kwam voor Annet Brons uit de lucht vallen. “Ik werk bij Bever als teamlead sales en werd dit voorjaar op een dag gebeld door mijn winkelmanager. 'Jij gaat meedoen met de FR Classic', zei hij. Even aarzelde ik. Ik heb altijd zeer fanatiek hardgelopen en ben door overtraining geblesseerd geraakt. Rennen kan ik met mijn knie nu niet meer. Maar al snel voelde ik mij enorm dankbaar en vereerd dat ik deze uitdaging aangereikt kreeg. Eentje die ik dus met beide handen aangreep.”

Niet alleen kreeg Brons haar deelname cadeau, ook werd ze volledig in het nieuw gestoken door FjällRäven. “In totaal tien Bever-medewerkers kregen de uitnodiging vanuit FjällRäven om aan dit evenement mee te doen; zeven van het hoofdkantoor en drie uit de winkel. Die nieuwe outfit zou tijdens de tocht geen overbodige luxe blijken, want onderweg kregen we met allerlei weersomstandigheden te maken en liepen we over afwisselend terrein en soms zelfs door water.”

Uitdagende trekking
FjällRäven organiseerde de Classic dit jaar voor de twintigste keer; een route van Nikkaluokta naar Abisko – een deel van de 440 kilometer lange, befaamde Kungsleden-trekking. “Het bedrijf wil met deze tocht mensen dichterbij de natuur brengen en ze er bewust van maken dat we zorgvuldig met de natuur om moeten gaan, bijvoorbeeld door geen afval achter te laten.”

Zo’n tweeduizend deelnemers, die op drie verschillende dagen starten, gingen begin augustus de uitdaging aan. Brons was uiteraard goed getraind, maar ervoer de trekking niettemin als zeer zwaar. “Continu moest je opletten, omdat het pad vooral uit stenen en steentjes bestond. Even niet opletten en je lag op de grond of verzwikte je enkel. Soms liep je over twee planken van tien centimeter breed. Bovendien ging het aldoor op en neer. Stevig doorstappen was er niet bij. De rugzak met daarin een tent, kleren, eten en andere benodigdheden maakte het extra uitdagend. Ik merkte dat ik het beste liep als ik om het uur even een korte pauze had van vijf minuten. Dan ging ik even zitten, dronk ik wat, nam een reepje en liep daarna weer door. Deed ik dat niet dan zakte mijn tempo in. Elke dag kwamen we langs checkpunten, waar we stempels haalden in ons FR Classic-paspoort. Had je een stempel gemist, dan kreeg je geen medaille. Reken maar dat ik dus alle stempels in mijn paspoort heb verzameld.”

Broodje rendier
Tegenover de fysieke beproeving stond het landschap. Dat was waanzinnig volgens Brons. “Het begon al bij het ’s ochtend wakker worden in the middle of nowhere. Nu eens liep je door een bos, dan weer kwam je bij een groot meer of wandelden we boven de bomengrens. Meer dan eens heb ik mij verwonderd over de schoonheid van het landschap, waar ik vaak uren alleen doorheen liep. Soms kwam ik een groepje wandelaars tegen, maar uiteindelijk liep een groot deel z’n eigen tempo.”

Naast het zelf meegebrachte eten kregen de deelnemers ook bij de checkpoints de nodige versnaperingen aangeboden. “Een brownie of pannenkoeken met slagroom en jam bijvoorbeeld. Of zelfs een broodje rendier.”

Brons kijkt terug op een onvergetelijk avontuur, maar wel een dat eenmalig was. “Dit was wel erg zwaar, vooral de continue focus die het vergde. Maar dagtochten maken, blijf ik zeker doen. In Schotland, Ierland en dit jaar nog in Kroatië samen met mijn vriend bijvoorbeeld. Maar een ding is zeker: deze ervaring ga ik nooit vergeten.”

Voor meer informatie: Fjällräven Classic Sweden, 9-16 augustus 2024