“Wielerkoersen met politiebegeleiding in Nederland staan onder grote druk”

Het contrast kan bijna niet groter: het uiterst succesvol verlopen WK veldrijden afgelopen weekend in het Zeeuwse Hulst, tegenover de zorgen die directeur-bestuurder Maurice Leeser van de KNWU over dit onderwerp heeft. Namens een groot aantal wielerorganisatoren, -ploegen en andere betrokkenen uit de Nederlandse wielersport stuurde hij op 23 januari een brief aan de Tweede Kamer. Kernboodschap: de toekomst van wielerkoersen staat onder druk.

Leeser signaleert dat het organiseren van wielerevenementen in Nederland steeds lastiger wordt. “Daar zitten meerdere oorzaken achter. Eén daarvan is een gebrek aan capaciteit van motoragenten. Dat er veel van de politie wordt gevraagd en dat zij met bezuinigingen kampen, snappen we. Tegelijkertijd is hun inzet voor een deel van onze wedstrijden cruciaal. Ze stralen gezag uit en hebben bevoegdheden die personen uit motorbegeleidingsteams van de organisaties niet hebben. Het geven van verkeersaanwijzingen vanaf de motor is daar een voorbeeld van.”

Het gebrek aan capaciteit is niet het enige probleem, vervolgt Leeser. Ook de nieuwe werkwijze van de politie maakt het lastig voor wielerorganisatoren. 

“Een paar jaar geleden nog sloot de KNWU aan bij het landelijk motorplatform van de politie, waarin zij op nationaal niveau de inzet van motoragenten regelden en voorbespraken. Op dit moment wordt de benodigde politie-inzet zonder betrokkenheid van de KNWU en uitsluitend op lokaal en regionaal niveau besproken. Daarmee verdwijnt de centrale regie op de inzet van motoragenten en bepalen de regionale politie-eenheden en het lokaal bevoegd gezag zelf of en hoe deze begeleiding wordt ingezet. Voor (meerdaagse) etappekoersen is dat zelfs bijzonder onhandig, omdat dergelijke wedstrijden per definitie door meerdere regio’s lopen. Als de ene regio wel meewerkt en de andere niet, of de ene regio is wel bereid om agenten uit te wisselen en de andere werkt daar niet aan mee, dan is dat voor de organisaties van wielerevenementen een tijdrovende en frustrerende exercitie. Naast deze zorgen over regionale verschillen, zien we ook dat de politie soms (te) laat in het vergunningenproces duidelijkheid geeft over de vraag of zij motoragenten kan inzetten. Ook  is de nieuwe werkwijze op regionaal niveau nog lang niet overal even goed doorgedrongen en nog onvoldoende eigen gemaakt.”

Dat moet dus anders, vindt Leeser. “In Nederland vinden jaarlijks ongeveer 2.000 wielerwedstrijden plaats, in alle wielerdisciplines. Van dit totaal hebben tientallen wielerkoersen politiebegeleiding nodig. Het aantal wedstrijden dat daadwerkelijk politiebegeleiding ontvangt, is de afgelopen jaren echter sterk teruggelopen. Dat is onwenselijk, omdat die evenementen cultureel erfgoed zijn, verbinden en enthousiasme voor sport aanwakkeren. Zowel grote als kleine wielerwedstrijden en het behoud van onze wielersport- en fietscultuur is van groot belang voor een gezonde samenleving, menen wij. Daarom pleiten we voor een uniforme werkwijze van de politie waarbij organisatoren ruimschoots van tevoren duidelijkheid hebben of zij op de inzet van motoragenten kunnen rekenen. Bovendien moet er — zeker voor de etappekoersen — landelijke coördinatie plaatsvinden in plaats van de huidige versnippering.”

Door de verminderde beschikbaarheid van motoragenten staan de wielerevenementen ook financieel onder hogere druk. "Motoragenten worden bekostigd door de overheid. Het feit dat organisatoren een motorbegeleidingsteam moeten inhuren, betekent hogere kosten. We begrijpen dat organisatoren verantwoordelijk zijn voor de veiligheid van de renners en de toeschouwers, en de wielersport is bereid daarin extra te investeren, maar de politie schaalt op dit moment in een tempo af dat voor de regionale politie-eenheden, het lokaal bevoegd gezag en de wedstrijdorganisatoren niet meer werkbaar is.”