Werkgevers én werknemers in debat over arbeidsvoorwaarden

Een permanente plaats bij de top tien sportlanden in de wereld, het organiseren van grote sportevenementen met als hoogtepunt wellicht de Olympische Spelen en sport als middel voor maatschappelijke, sociale en gezondheidsdoelstellingen inzetten. Nederland heeft grote ambities als het om sport gaat, maar dat betekent wel dat de arbeidsverhoudingen in de sport optimaal moeten zijn. Daarom is de Werkgeversorganisatie in de Sport (WOS) gestart met het project ‘cao 2016’; niet alleen werkgevers, maar ook werknemers gaan in debat over hun wensen op het gebied van arbeidsvoorwaarden.

De ambities in de sport zijn aansprekend: Nederland naar Olympisch niveau. Om van Nederland een professioneel sportland te maken, zijn goede arbeidsvoorwaarden een must. Maar wat betekenen de sportambities voor werkgevers en medewerkers in de sport? Zijn de arbeidsvoorwaarden in de sport hierop toegerust? Om op deze vragen antwoord te krijgen, is de WOS in januari begonnen met het project ‘cao 2016’. “We nodigen iedereen in de sport uit het komend jaar hun visie over hoe de arbeidsvoorwaarden er in 2016 uit moeten zien met ons te delen”, vertelt Eric Lankers, beleidsadviseur van WOS.

Interactief platform
De aftrap van het project betrof de expertmeeting die op 19 januari in het Olympisch Stadion in Amsterdam plaatsvond. Hierbij werden een twintigtal sportdirecteuren uitgenodigd om met een frisse blik in de toekomst te kijken. De focus is hierbij gelegd op 2016, omdat Nederland dan op Olympisch niveau wil zijn om de laatste fase van het Olympisch Plan 2028 in te laten gaan. “Het was een buitengewoon inspirerende meeting, waarbij we open hebben gediscussieerd over welke stappen op het gebied van arbeidsvoorwaarden gezet moeten worden, zodat de sport ook in de toekomst een aantrekkelijke werkgever blijft voor talentvolle medewerkers. Willen we de sportambities in Nederland namelijk waar maken, dan moeten werkgevers en medewerkers hierop toegerust zijn. Het zijn immers deze spelers die grote delen van de ambities moeten waarmaken”, aldus Lankers.

De WOS wil het debat breed voeren. Allereerst met de WOS-leden, maar juist ook met werknemers en vakorganisaties. Daarom worden er door het hele land bijeenkomsten gepland, en komt er een interactieve website waarop via sociale media mee gediscussieerd kan worden. Lankers vervolgt: “We vinden het heel belangrijk om te horen waar behoefte aan is en wat de verschillende geluiden zijn. Het speelveld is namelijk enorm divers, zowel ten aanzien van organisaties als beroepsgroepen. Dus of het nu een lokaal sportbureau is of NOC*NSF, we willen van iedereen horen hoe zij denken dat sport in de toekomst een aantrekkelijke werkgever kan blijven en hoe we dat kunnen bereiken.” Uiteindelijk moeten deze gesprekken leiden tot een CAO Sportagenda 2016, waarbij de nieuwe cao-sport na 2011 een eerste stap is richting 2016 en verder. “En dan is het uiteraard van belang dat iedereen zich in de cao kan vinden en het geen belemmering voor sommigen wordt.”

Nu je zegje doen!
Midden 2011 verwacht de WOS tot een slotconferentie te komen waarna de CAO Sportagenda 2016 wordt gepresenteerd en besproken met werkgevers, werknemersvertegenwoordigingen en de delegatie van cao-onderhandelaars. “Maar voordat het zover is nodigen we iedereen uit om mee te doen aan het debat. Dat helpt ons verder om eind van dit jaar een nieuwe cao-sport te ontwikkelen die mee ademt met de wensen van de sector.”