Vereniging die boeit en bindt helpt sportparticipatie omhoog

Wie zich thuis voelt bij een sportvereniging zal naar alle waarschijnlijk vaker sporten en zichzelf ook eerder als sporter zien. Die constatering kan van belang zijn om meer Nederlanders langdurig in verenigingsverband te laten bewegen. Onderzoeksbureau Insites Consulting - dat dinsdag jl. op Papendal een studie presenteerde naar de relatie tussen sociale binding en sportparticipatie - komt in het rapport ‘Boeien en binden’ met aanbevelingen voor NOC*NSF.

Voor Insites Consulting was de opdracht van de sportkoepel een vreemde eend in de bijt. Het bureau richt zich voornamelijk op het bedrijfsleven. Aan de hand van online onderzoek voorzien zij commerciële partijen bijvoorbeeld van advies bij het positioneren van een nieuw product. Juist die ruime marktervaring zag NOC*NSF als een pre. Sportverenigingen moeten immers net als succesvolle merken proberen om nieuwe mensen te verleiden (boeien) en vervolgens ervoor zorgen dat zij er blijvend loyaal aan zijn (binden).

“Wij doen veel onderzoek op het gebied van fast moving consumer goods. Denk aan voedsel, cosmetica en wasmiddelen. Merken die zich daar willen manifesteren moeten innovatief te werk gaan omdat er veel concurrentie is. In meer of mindere mate gaat dat ook op voor sportverenigingen”, zegt Anita Peerdeman, Research Director bij Insites Consulting.
 
NOC*NSF vroeg het bureau te onderzoeken of er een relatie bestaat tussen de sociale binding met een vereniging en sportparticipatie. “Context speelt daarin een heel belangrijke rol. Sociale binding is bij iemand die in zijn eentje hardloopt min of meer afwezig, bij een lid van een voetbalvereniging is er per definitie dan weer wél sprake van”, zegt Peerdeman.

De sportparticipatie werd vastgelegd aan de hand van het aantal keren dat de ondervraagden sportten, of dat aantal de afgelopen vijf jaar constant was en of zij zichzelf als sporter zagen. Uit de antwoorden van de 1.200 ondervraagden – deze vormen een dwarsdoorsnede van de bevolking – kan worden opgemaakt dat mensen die meer sociale binding ervaren ook vaker en over een langere periode sporten. Peerdeman: “Uiteindelijk is de betrokkenheid bij de mede-sporters een cruciale factor en die betrokkenheid kan worden aangewakkerd door de vereniging. Als de sfeer daar in orde is, blijven mensen terugkomen. Leden die zich er niet welkom voelen, zeggen waarschijnlijk niet alleen hun lidmaatschap op. De kans is ook groot dat zij de sport vaarwel zeggen.”
 
Uit het onderzoek van Insites Consulting blijkt dat de mogelijkheden om de sociale binding te beïnvloeden niet voor elke vereniging gelijk is. Met name tennis-, voetbal- en volleybalclubs hebben een voorsprong. “Daar heerst een cultuur waarin het heel normaal is om in de kantine of op het terras nog even te blijven hangen om iets te gaan drinken. Veel mensen fitnessen in een klasje, maar ze kennen de naam van de man of vrouw naast hen niet. Sociale binding is daar geen vanzelfsprekendheid. Wil NOC*NSF die binding vergroten om zo een positief effect op sportparticipatie te bewerkstelligen dan zijn er volgens Peerdeman twee routes te bewandelen. “ Het kan een uitgangspunt zijn om te investeren waar het goed gaat. Dat zou kunnen leiden tot een maximumresultaat. NOC*NSF zou er ook voor kunnen kiezen om juist daar waar sociale binding nog te wensen overlaat een duwtje in de rug te geven. Ik zou niet voor een tweesporenbeleid kiezen, maar uiteindelijk gaan wij niet over het budget.”