Twijfels over uitwerking maatregelen ter verbetering vechtsport

door: Marc Hoeben | 9 juli 2015

Het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport kwam onlangs met een plan van aanpak voor de vechtsportsector. Het draait daarbij om zes maatregelen om de wildgroei aan bonden en evenementen in te dammen en de veiligheid voor jeugd en volwassen deelnemers te garanderen. Minister Schippers presenteerde de plannen bij een symposium in Amsterdam, vlak daarna heette het dat iedereen de ‘nieuwe’ ideeën omarmde. Maar inmiddels blijkt dat toch een tikkeltje anders te liggen.

Thom Harinck stelt het onomwonden. “Eigenlijk is er weinig gebeurd.” Harinck was in de jaren zeventig van de vorige eeuw één van de grond-leggers van het kickboksen in Nederland. Sinds 2,5 jaar praat hij nadrukkelijk mee over een betere regulering van de vechtsportsector. Vorig jaar nog klom hij samen met oud-wereldkam- pioen Fred Royers en CDA-politicus Ibrahim Wijbenga in de pen om een pamflet richting minister Schippers te sturen.

Stoere woorden
Schippers zelf uitte zich bij de recente bijeen- komst in stoere en daadkrachtige bewoordingen. Ze had het erover dat de tijd van praten voorbij was en dat de tijd van ‘doen’ was gekomen. ‘We willen dat deze snel groeiende sport eerlijk, netjes en schoon is.’ Haar ministerie heeft voor het plan van aanpak voor de komende vier jaar een totaalbedrag van 500.000 euro beschikbaar gesteld. De eerste verantwoordelijkheid wordt in handen gelegd van sportkoepel NOC*NSF. Zij moet samen met de vechtsportorganisaties komen tot een veilige, gereguleerde en goed georganiseerde fullcontact vechtsportsector.

De belangrijkste maatregel, die weer doorwerkt bij de andere maatregelen, is het aanstellen van een Vechtsportautoriteit. Harinck: “Sinds vorig jaar wordt er al gezegd dat er een Vechtsportautoriteit moet komen. Iedereen is het er ook wel over eens dat de boel beter moet worden gereguleerd. Maar het enige verschil is voorlopig dat het ministerie en NOC*NSF erachter staan, terwijl we eerst als vechtsporters niet voor vol werden aangezien. Dit is het formele besluit dat we een autoriteit willen, maar deze moet er nog wel komen en dan blijft het de grote vraag hoe je het doet. Daar hoor ik toch wel veel jongens over."

"De transparantie ontbreekt voorlopig, er is te veel onduidelijk. Ik ken goede mensen voor de vechtsportautoriteit, zoals Ibrahim Wijbenga, Jan van Looijen en Milco Lambrecht. Van Looijen is een pionier in onze sporten, hij is een oud-rechercheur en weet alles van handhaven. Lambrecht is geridderd in de Orde van Oranje Nassau en organiseert altijd goede, prima gereguleerde kickboksgala’s. Bij een eerdere bijeenkomst riep Eberhard van der Laan, de burgemeester van Amsterdam, meteen dat hij met Lambrecht wilde samenwerken. Maar het gekke is dat hij en de anderen niet op een lijstje voorkomen.”

Versnippering
De vechtsportsector is versnipperd. “Je praat over wel twaalf tot veertien bonden.” Voor de instelling van een orgaan als de Vechtsportautoriteit kan dat een belemmering vormen. “Er is tot nu toe een hoop tamtam geweest, met allerlei bobo’s zoals Jan Loorbach. Maar zulke mensen weten eigenlijk niks van dit wereldje. Het is niet de eerste keer dat er over maatregelen is nagedacht. Maar nu moet het pas gebeuren. Het grootste bezwaar is dat uit al die bondjes de autoriteit moet komen. Maar je hebt het over allemaal ego’s, die het liefste hun eigen situatie in stand willen houden."

"Bovendien is het zo dat in sommige takken van vechtsport de bonden hier zijn aangesloten bij een internationale bond, met erkenning van het Internationaal Olympisch Comité. Als ze willen, kunnen ze buiten een nieuwe vechtsportautoriteit door blijven gaan. Dat is niet te handhaven. Zoals je je ook kunt afvragen wat je met vechtsportgala’s in sportscholen zelf moet.”

Centraal orgaan
De Vechtsportautoriteit moet een centraal orgaan worden voor de vechtsporten en een spreekbuis worden richting overheid. Zij wordt bovendien de eigenaar van keurmerken voor evenementen en vechtsportscholen. Die keurmerken zijn twee van de andere maatregelen. Het bevorderen van de veiligheid, een licentiesysteem voor stakeholders en een screening van evenementen door gemeenten zijn de drie overige maatregelen.

Ernesto Hoost, viervoudig K1-wereldkampioen, zei het toe te juichen. Hij vond het mooi om te zien dat in de afgelopen jaren de vechtsportsector en de overheid tot elkaar zijn gekomen. Ook de kritische Harinck zegt voorstander te zijn van de maatregelen. Maar tussen theorie en praktijk gaapt in zijn ogen een levensgroot gat en daaruit blijkt ook wel weer dat vechtsportsector en overheid nog steeds een kloof hebben te overbruggen.

“Op ons pamflet hebben we helemaal geen reactie gehad. Heel raar. Misschien omdat ze in de eindfase zaten van het bedenken van die maatregelen. Maar het gaat op de praktijk. Ik hoor al vanaf 1972 van alles, maar je werkt bij de vechtsporten nu eenmaal niet met de makkelijkste mensen. Sommige dingen zijn alleen met dwang van bovenaf te bereiken. Het is mijn droom dat we tot één grote bond komen. Dan zijn we ook groter dan de judobond of de boksbond en wordt het weer makkelijker om internationaal iets te betekenen. Daar schort het nu ook aan. De huidige situatie is echt te gek voor woorden.”