Training belooft vrouwen in de sport haar op hun tanden

Vrouwen zijn ook in de sport nog steeds ondervertegenwoordigd in de hogere functies. Vandaar dat Sandra Meeuwsen in september start met een leiderschapstraject voor vrouwen in en rond de sport.

‘Haar op je tanden’ is er nodig. En een mentaliteit van ‘niet lullen maar poetsen’. Werken op hoog niveau in de sportwereld, is werken op de apenrots. Maar de nieuwe generatie werknemers zit daar helemaal niet op te wachten. Dat is althans de analyse van Sandra Meeuwsen, die bij sportbonden en gemeenten als interim-manager werkt maar ook in te huren is als personal coach. “Sport gaat natuurlijk heel erg over winnen en verliezen en die polariteit zie je overal terug. Voorbeelden hiervan zijn de aanhoudende spanningen tussen bonden en verenigingen, en tussen NOC*NSF en bonden. Maar je ziet het ook terug in het wantrouwen tussen verenigingen en hun gemeente.”

Voorbeelden zijn er te over. “Kijk maar naar de strijd op leven en dood bij Ajax”, zegt Meeuwsen. “Of naar het verloop onder bondsdirecteuren, waar veel spanning samenkomt. Maar ook de stagnering van het Olympisch Plan is hierdoor te verklaren. Je ziet dat de behoefte aan strijd ook bij deze prachtige ambitie nu weer naar voren komt: of je bent er voor, maar dan ben je naïef. Als je ertegen bent, hoor je erbij. Van binnenuit wordt het succes gesaboteerd.”

Volgens Meeuwsen wil de nieuwe generatie niet meedoen aan deze zwart-wit cultuur. “Ik kom dagelijks jonge mannen en vrouwen tegen die moeite hebben om mee te doen aan deze strijd op de apenrots. Die hebben geen zin om zich alleen maar op de borst te kloppen. Het gaat hen niet om hun ego, het gaat hen om de sport.”

Gaat er eigenlijk wel wat goed in de sport? Meeuwsen: “Zeker, vooral op lokaal niveau. Kijk maar naar het succes met de combinatiefuncties. Dat is een regeling als een draak, maar niemand is ertegen. De sport speelt hier een grote rol in, door verbindingen aan te gaan met sectoren als onderwijs en zorg. En dan zie je dat er een andere beweging mogelijk is.”

Van verschillende vrouwen in de sport die kampten met die oude cultuur kreeg Meeuwsen de vraag of ze een training kende waarin ze iets konden doen aan hun gezag en overtuigingskracht. “Eerst verwees ik ze door naar dure bureaus, maar dan kom je met dames uit het middenkader van de zorg op de hei te zitten. Ik denk niet dat je daar als sportvrouw veel aan hebt.” Met haar achtergrond in de sport aan zowel de organisatiekant als op coachingsvlak dacht ze vervolgens: ‘laat ik mijn ervaring inbrengen’.

Hoewel ook mannen volgens Meeuwsen kampen met de machocultuur in de sport, is deze training alleen gericht op vrouwen. “Bij vrouwen zie je toch ook veel schaamte over hun vermeende onvermogen om hogerop te komen. Ze putten zich uit door te veel werk naar zich toe te trekken, in de hoop op waardering die dan niet komt. Ik heb tien jaar bij NOC*NSF gewerkt en daar veel vrouwen de stappen niet zien zetten die ze potentieel wel in zich hadden.”

Volgens Meeuwsen ontbreekt het veel vrouwen aan lef om gewoon te poneren wat zij vinden. “Kijk maar naar die discussiegroepen rondom het Olympisch Plan. Als vrouwen al input leveren, doen ze dat vragend. Terwijl mannen met hun vuist op tafel slaan en zeggen: ‘we doen het zo, want dit is beter’. Ik wil vrouwen leren dat ze ook het zwaard kunnen hanteren, dat ze meer in het licht mogen staan, met het risico dat je kritiek krijgt.” De onverzettelijkheid die dat vraagt, en het vermogen tot relativeren wil Meeuwsen overbrengen op de cursisten.

“We gaan ook op persoonlijk niveau kijken: naar de achtergronden van de deelnemers. ‘Wat belet jou?’ ‘Ooit was dat misschien nodig, maar nu ben je dertig, zou je het ook anders kunnen doen?’ Ik wil dat vrouwen vrij worden van hun belemmeringen. Hun geluk en welzijn staan voorop. Dat zal de sport verder helpen.” Ook mannen en vrouwen uit de sportwereld leveren een bijdrage. “Mariken Koole - voormalig directeur van het watersportverbond - reageerde heel enthousiast. Zij wil haar ervaringen komen delen. En Cees van Loon - met jarenlange ervaring op vele posities in de sport - is als man aanwezig om te werken aan de balans tussen mannelijke en vrouwelijke energie.”

Meeuwsen hoopt dat de vrouwen de training sterker verlaten en dan stukje bij beetje veranderingen kunnen bewerkstelligen in de conservatieve sportwereld. “Er verschijnen al scheurtjes in die cultuur. En het gaat de sport zeker ten goede komen als alle energie die vrijkomt bij die vrouwen, omgezet wordt in daden.”