Titel ‘Fieldmanager van 2017’ voelt als winnen van een Oscar

door: Marc Hoeben | 15 december 2016

Zie het als het winnen van olympisch goud, of misschien als het winnen van een Oscar voor het regisseren van de beste film. Gerard Verweijen van Ataro bv uit Zevenaar werd begin december bij het Nationaal Sportveldencongres op het KNVB-sportcentrum in Zeist op het voetstuk gehesen als de grootste ‘kunstenaar’ op het gebied van de verzorging van sportvelden en sleepte de eretitel ‘Fieldmanager van het Jaar 2017’ in de wacht.

Het was niet zomaar wat, dat wordt wel uit de woorden van Gerard Verweijen duidelijk. Met veel bevlogenheid kan de 55-jarige inwoner van Loenen, in de buurt van Apeldoorn, over zijn vak vertellen. Dan gaat het over de hoogte van de grassprieten, de bodemgesteldheid, de wijze van bemesting en de manier van maaien.

Lang traject
Eindeloze gespreksstof is dat voor hem en daarom kunnen we het nauwelijks een wonder noemen dat hij in de prijzen is gevallen in de verkiezing van het blad NeWSTories. Met de erkenning kwam het einde aan een lang traject, legt hij uit. 

“Het is heel mooi en heel spannend geweest. Al in mei werden de mensen in dit vak, met alles op het gebied van sportvelden, genomineerd. Daar kwam een lijst van 41 genomineerden uit. Dat proces had ik al eerder meegemaakt en daarvan wist ik dat je bij een eerste nominatie een vragenlijst moest invullen, maar dat deze eigenlijk nooit werd bijgewerkt. Ik heb de vragenlijst nu opnieuw ingevuld en waar nodig aangevuld, want in de loop der jaren was er toch ook het een en ander veranderd.”

Oorspronkelijk werkte Verweijen, zoals zo vaak in deze branche, voor de gemeente. “Dat heb ik 25 jaar gedaan in Zevenaar. Maar sinds 1 januari dit jaar zijn we met Ataro bv zelfstandig, voor de binnen- en buitensport. Ik doe daarbij alleen de buitensport en dat werk is in de loop der jaren enorm veranderd. Zo hebben we te maken met technologische ontwikkelingen als een robot, zijn we nu zelf verantwoordelijk voor de budgetten bij het onderhoud van de sportvelden, probeer ik mijn kennis te delen via het vakblad voor fieldmanagers en probeer ik ook jonge mensen enthousiast te maken voor het vak.”

Spervuur van vragen
Na maandenlange stilte bleek het bijwerken van zijn cv vruchten te hebben afgeworpen. Eind september zat Verweijen bij de laatste tien kandidaten, die door een jury op het KNVB-sportcentrum werden uitgenodigd om zich te onderwerpen aan een spervuur van vragen. “Ik had nog steeds geen idee wie mijn concurrenten waren. Ik kwam die dag ook als laatste aan de beurt en heb voor de rest niemand anders gezien. Ze vroegen mij het hemd van het lijf. Met welk budget werk je? Waarom doe je bepaalde dingen zo? Zulke vragen kreeg ik.”

Hij had zich met verve verdedigd, zo bleek. Na een paar dagen ontving Verweijen het bericht dat hij was doorgedrongen tot de laatste vier. “En voor die laatste ronde kwamen een paar mensen een halve dag op bezoek, om met me mee te lopen en vragen te stellen. Van tevoren was ik wel een beetje zenuwachtig. Maar dat verdween wel toen het gesprek over het vak een beetje op gang kwam. We zijn op het sportpark in Babberich (zandvelden) geweest en later op sportpark de Griekse Poort (kleivelden) in Zevenaar. Eén van hen was een professor van de Universiteit van Wageningen. Met hem kon ik het goed vinden. Hij gaf me een hand en zei dat hij een interessante middag had gehad.”

Juryrapport
Toen kwam het grote moment, op 1 december, bij het Nationaal Sportveldencongres in Zeist. Bij het gala in de avond werden de laatste vier kandidaten via promotiefilmpjes gepresenteerd en uiteindelijk rolde Verweijen als winnaar uit de bus. “Alsof je een Oscar hebt gewonnen, zo voelt het dan toch wel. Je wordt even geleefd. Gaat op de foto en moet met iedereen een praatje maken. Een mooie chaos, zal ik maar zeggen.”

In het juryrapport kwam zijn bezetenheid van het vak naar voren, zijn liefde voor het overdragen van kennis aan vakgenoten en jongeren, zijn interesse in technologische ontwikkelingen en zijn scherpe oog voor de financiële aspecten.

Wat betreft de techniek komt Verweijen meteen met het voorbeeld van een robot voor het maaien van het natuurgras op de proppen. “In het begin zag ik het eigenlijk niet zitten. Ik dacht dat ze de robots ’s avonds zouden opladen en dat we ze dan weer kwijt zouden zijn. Toen ben ik me er toch maar in gaan verdiepen en steeds meer de voordelen ervan gaan inzien. Een robot draait 24 uur per dag, kan twee velden aan, heeft ’s ochtends geen hoofdpijn. Als je een veld laat maaien, kost dat op jaarbasis zo’n drieduizend euro. Een robot kost in de aanschaf 14.000 euro, maar gaat tien jaar mee en doet twee velden. Dat betekent dat het gras maaien zo’n zestig procent goedkoper wordt." 

"En dan zijn er nog andere voordelen. Hij is elektrisch op te laden, je verstookt dus geen diesel voor de maaier, je hoeft niet met de tractor op het veld en daardoor is ook de beluchting weer beter. De robot versnippert bovendien de grassprietjes heel klein en houdt het altijd kort. Je hoeft dus niks af te voeren en omdat de gemaaide sprietjes kunnen blijven liggen, geef je zuivere stikstof terug aan de bodem.”

Nieuwe ontwikkelingen
Met de robot stopt wat Verweijen betreft niet de interesse voor nieuwe ontwikkelingen. Die gaat verder met zoiets als LED-verlichting of met een begrip als duurzaamheid. “Vroeger bestrooiden we de velden traditioneel met kunstmest en groeide het gras razendsnel in veertien dagen. Nu werken we veel meer met organische stoffen. We halen ook geregeld monsters uit de bodem. Daardoor weten we precies wat er nodig is en hoeven we niks weg te gooien.”

Het vak van fieldmanager dreigt wel een beroep voor oudere mannen te worden, zegt Verweijen. Het bestand vergrijst en dat vindt hij maar al te zonde. “In Lochem zit een agrarische opleiding. Ik heb dit bij de mensen daar aangekaart. De jongeren worden opgeleid tot boer. Maar door alle regeltjes is het steeds moeilijker om boer te worden en te blijven. Zo is het mij eigenlijk ook vergaan, ik kom oorspronkelijk uit het boerenbedrijf. Voor zulke jongeren kan dit vak een geweldig alternatief zijn en dat vonden ze gelukkig bij het AOC ook. Ze zijn geïnteresseerd, het is nu nog even afwachten wat er uitrolt.”

Voor meer informatie: atarobv.nl/sport en fieldmanager.nl