Sportarts kan huisarts helpen leefstijlmodules te ontwikkelen

door: Leo Aquina | 17 september 2015

Begin september presenteerde het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) nieuwe richtlijnen over leefstijl. Deze leefstijlmodules moeten zorgverleners in de eerste en tweede lijn een overzicht en handvatten geven hoe zij patiënten kunnen begeleiden naar een gezonde(re) leefstijl. Bij de totstandkoming van de leefstijlmodules werkte het NHG samen met een groot aantal partijen uit het werkveld. Opvallend genoeg was de Vereniging voor Sportgeneeskunde (VSG) daar niet bij betrokken. “Dat heeft mij ook verbaasd.”, zegt directeur Anja Bruinsma. “Ik zie een hoop aanknopingspunten voor samenwerking.”

Sportgeneeskunde is vanaf 1 juli 2014 officieel erkend als medisch specialisme. “Zorginstituut Nederland heeft ons geadviseerd om met het NHG en de LHV (Landelijke Huisartsen Vereniging) om de tafel te gaan zitten, zodat de huisarts nog beter bekend raakt met de rol van de sportarts. Daar werken we op dit moment hard aan”, aldus Bruinsma. De directeur van de Vereniging voor Sportgeneeskunde benadrukt dat er veel in de eerstelijnszorg wordt gedaan waar geen sportarts voor nodig is.

“Er is natuurlijk een grote bewegingsarmoede in Nederland en er zijn verschillende groepen te onderscheiden waarvoor meer beweging goed zou zijn. Het is goed dat huisartsen dit constateren. Eigenlijk zou de vraag naar het beweegpatroon net als de vraag of iemand rookt, standaard moeten zijn bij een huisarts. Als een huisarts constateert dat een patiënt te weinig beweegt, kan hij die patiënt in samenwerking met een beweegprofessional verder helpen. Dat is allemaal eerstelijnszorg.”

Leefstijlmodule beweging
Het NHG ontwikkelde vier leefstijlmodules, gericht op roken, alcohol, voeding en beweging. Bij de eerste drie thema’s is er geen specifieke inbreng van de sportarts nodig, maar op het vlak van beweging heeft de sportarts wel toegevoegde waarde.

“Stel je voor dat er een diabeet bij de huisarts komt”, aldus Bruinsma. “Het is wetenschappelijk bewezen dat beweging een positief gezondheidseffect heeft bij diabetes. De huisarts kan zo’n patiënt aanraden meer te bewegen, maar vanwege de diabetes zijn er beperkingen. In zo’n geval kan de huisarts de patiënt doorsturen naar een sportarts voor een advies. Dan is het niet de bedoeling dat zo’n patiënt onder behandeling van de sportarts blijft, maar dat hij met een gericht inspanningsadvies wordt teruggestuurd naar de huisarts, zodat die samen met de patiënt en een beweegprofessional een plan kan opstellen. Op deze manier kunnen we door optimale inzet van ieders expertise optimale zorg verlenen aan patiënten.”

Bewustwording
Hoewel sportgeneeskunde sinds kort een erkend medisch specialisme is, weten veel huisartsen de weg naar de sportarts nog niet makkelijk te vinden. Bruinsma hoopt daar verandering in aan te brengen.

“Wij willen de huisarts bewuster maken van de specifieke kennis die de sportarts heeft, zodat de huisarts daar aan de voorkant al veel meer mee kan doen”, aldus Bruinsma. “We organiseren in dat kader bijvoorbeeld cursussen om de huisartsen te ondersteunen in de dingen die zij zelf kunnen doen en ze daarnaast meer inzicht te geven in wanneer een patiënt gebaat kan zijn bij de inzet van de expertise van de sportarts. We hopen uiteindelijk dat de huisarts straks altijd automatisch beweegadvies meegeeft. Daarnaast zou het voor de huisartsen vanzelfsprekend moeten worden om samen te werken met sportartsen als het om beweging gaat.”

Voor meer informatie: www.sportgeneeskunde.com