Rugbybond zoekt damestalent voor nationaal sevens team

Sevens Rugby staat op de Spelen van Rio de Janeiro in 2016 voor het eerst op het Olympische programma. De Nederlandse Rugbybond (NRB) heeft grootse plannen met het damesteam. Op het Europees kampioenschap in Boekarest hoopt de ploeg van coach Gareth Gilbert in juli met een derde plaats de Olympische A-status te bemachtigen. Oranje is gewaagd aan de wereldtop, maar de ploeg kan nog versterking gebruiken. Met een testdag op 28 mei in Amsterdam gaat de bond op zoek naar geïnteresseerde en sportieve dames. Zij hoeven niet eerder te hebben gerugbyd.

Er bestaat een groot verschil tussen het klassieke rugby, dat gespeeld wordt met ploegen van vijftien tegen vijftien, en sevens rugby. “Het veld is even groot, maar je hebt slechts de helft van de mensen”, legt Gilbert uit. De Zuid-Afrikaanse coach werkt al enkele jaren in Nederland en heeft sinds november de sportieve leiding over het project met de Nederlandse sevens-dames. De NRB wil naast de nationale selectie een talententeam opzetten als kweekvijver voor topinternationals. Het talententeam zal in de toekomst dagelijks samen met het Eliteteam trainen.

Late-entry-sport
Omdat er slechts met zeven tegen zeven op een groot veld wordt gespeeld, wordt er in sevens rugby veel meer geëist van het atletisch vermogen van de speelsters. Bovendien bestaan er in deze variant geen specialisten. “Daardoor kun je er op late leeftijd mee beginnen en toch nog heel goed worden”, zegt Yves Kummer, die als NRB-bestuurslid manager is van het Olympisch programma. “Net als bijvoorbeeld roeien en bobsleeën, is sevens rugby een late-entry-sport. Er moet wel een basis zijn aan atletisch vermogen. Tactisch inzicht en techniek kun je aanleren, maar atletisch vermogen niet.”

Leervermogen
Kummer noemt twee voorbeelden van dames in de huidige selectie die relatief laat met de sport begonnen zijn. “Pien Selbeck is 26 jaar en zij speelt nu vijf jaar. Zij is echt een wereldtopper. En Tessa Veldhuis - 21 jaar - speelt pas anderhalf jaar en zit nu al tegen de wereldtop aan.” Ook Gilbert is ervan overtuigd dat het mogelijk is speelsters op relatief late leeftijd nog veel te leren, al heeft hij ook zijn kanttekeningen. De voormalig international van Botswana kreeg rugby in Zuid-Afrika met de paplepel ingegoten. “Het is nu eenmaal een heel complexe technische en tactische sport, ook in de sevens. Als je niets van rugby weet, moet je echt een heleboel leren.” Naast atletisch vermogen is de leergierigheid en de leervaardigheid dan ook het belangrijkste selectiecriterium op 28 mei.

“We proberen goed te kijken naar de snelheid waarmee deelneemsters dingen oppikken. De oog-handcoördinatie is heel belangrijk. Om die te testen hebben we een aantal oefeningen. We kijken bij het gooien van de bal bijvoorbeeld hoe snel iemand de specifieke polsbeweging onder de knie krijgt”, legt Gilbert uit. Speelsters die goed genoeg worden bevonden, komen in een vervolgtraject. Ze gaan onder meer op trainingskamp en daarna volgt een tweede selectiemoment. “Ik weet niet hoeveel speelsters we er uiteindelijk aan over houden”, aldus Gilbert. “Als er één goede speelster uit voortkomt, ben ik al tevreden. Maar ik hoop dat we ongeveer vijf speelsters kunnen selecteren.”

Geen zee te hoog
Aan die speelsters worden hoge eisen gesteld. De nationale selectie van Gilbert traint vier tot zes keer per week en dat wordt alleen maar meer. “Als je ziet wat die meiden er allemaal voor over hebben, dat is echt ongelooflijk”, zegt Kummer. Het Olympisch traject met de Nederlandse rugbydames begon in november 2010 en Gilbert is enthousiast over de vorderingen. “We hebben enorm veel progressie geboekt en de passie van de speelsters is echt fantastisch. Voor dit team is geen zee te hoog.”

De Nederlandse dames waren vorig jaar al derde op het EK sevens, maar dat gold destijds nog niet als norm voor het verkrijgen van de A-status. “De programma’s tussen het klassieke rugby en de sevens waren toen nog niet gescheiden”, aldus Kummer, die er bij zijn aantreden meteen werk van maakte om hier verandering in aan te brengen. Als de ploeg er in juli in Boekarest in slaagt om die prestatie te herhalen, maakt dat het leven van de dames een stuk makkelijker. Met de Olympische A-status kunnen zij zich volledig op de sport storten. Vanaf juli hoopt de nationale selectie dertig uur per week te trainen. Wie zich op 28 mei aanmeldt, moet dus beschikken over de nodige toewijding.