Nieuw type golfabonnement biedt ‘passieve’ golfer beter aanbod

door: Lennart Bloemhof | 21 november 2013

Dat willen wij ook, dachten Richard van der Linde, Pieter Kursten, Paul de Lau en Maurits van der Goes toen ze met medewerkers van Nationale Nederlanden en ING aan het golfen waren. Die medewerkers golfden voor 15 euro per maand via hun bedrijfskaart en mochten ook nog eens op meerdere banen in Nederland spelen: fors goedkoper en afwisselender dan een greenfee of abonnement op een golfbaan. Het inspireerde de mannen om De Nederlandsche Golf Sociëteit (NLGS) op te richten, om vanaf 1 januari 2014 de drempel voor de ‘passieve’ golfer naar de golfbaan te verlagen.

De NLGS werkt momenteel samen met 28 golfbanen in Nederland en focust op de particuliere golfer die niet gebonden is aan een club of bedrijf. De Sociëteit koopt bedrijfskaarten van de golfbanen voor haar klanten. Vervolgens verkoopt de NLGS het speelrecht als abonnement aan haar klanten, die voor een jaarlidmaatschap 360 euro betalen. Voor dat bedrag mag een NLGS-lid twee keer per maand golfen (een keer doordeweeks en eenmaal in het weekend) op verschillende golfbanen in Nederland.

Het jaarabonnement levert een flink kostenvoordeel op, vergeleken met de gemiddelde greenfee van 50 euro voor een middag golf op en willekeurige baan. Het initiatief van de vier bevriende ondernemers moet de golfbaan toegankelijker maken voor vrije golfers.

Samenbrengen van vraag en aanbod
Van der Linde en Kursten hebben zich inmiddels fulltime verbonden aan De Nederlandsche Golf Sociëteit. De andere twee oprichters hebben een ondersteunende en adviserende rol. Van der Linde: “Met z’n vieren zijn we een groep mensen die een passie voor, en gezamenlijke visie op golf delen.”

Die visie focust op het samenbrengen van vraag en aanbod in de Nederlandse golfwereld. De populariteit van de golfsport is namelijk groeiende, maar de bezettingsgraad van golfbanen daalt, aldus Van der Linde. Hij onderbouwt zijn constatering onder meer op een onderzoek van de Nederlandse Golf Federatie (NGF) en de Nederlandse Vereniging van Golfaccommodaties (NVG) uit 2010; de GOSTA.

Voordat de ondernemers de NLGS oprichtten, bestudeerden ze diverse soortgelijke Nederlandse golfonderzoeken en -enquêtes intensief en vroegen daarnaast golfbanen en golfers naar hun wensen. “Wij hebben toen als derde partij een helikopterview ontwikkeld. Vrije golfers willen graag meer en op verschillende banen spelen, maar vinden de prijs voor een rondje golf te hoog. Golfbanen willen graag meer golfers op hun banen. Daar zijn we mee aan de slag gegaan, met de gedachte dat het uiteindelijke product voor beide partijen interessant moet zijn.”

Het model met de bedrijfskaart van personeelsverenigingen was daar volgens Van der Linde het perfecte middel voor en de oprichters hebben vervolgens bij diverse golfbanen afspraken gemaakt. “Onze leden kunnen bijvoorbeeld rechtstreeks bij de baan een starttijd boeken”, zegt de oprichter tevreden over het soortgelijke bedrijfskaartprincipe via de NLGS.

Argusogen
Maar dat het model niet door iedereen in de golfwereld werd gewaardeerd, merkten de initiatiefnemers al snel nadat ze op 1 november de banen bekendmaakten die hadden besloten om een overeenkomst te sluiten met de NLGS via de website van de Sociëteit. Van der Linde: “Kort daarna ontvingen sommige van die banen een storm van boze telefoontjes en mails. Van die negativiteit ondervonden zij, en hun leden, hinder en uiteindelijk verzochten deze banen ons of we ze tijdelijk van de site wilden halen.”

Wie de banen dan bestookt met mails en belletjes? “Onze concurrenten. Er bestaan namelijk meerdere visies op de toegevoegde waarde van de NLGS op de golfsport”, zegt Van der Linde. “Met name de NVG laat zich negatief uit over ons model en betoogt dat onze prijsperceptie slecht is voor de Nederlandsche golfsport.”

De NLGS-oprichter is het daar niet mee eens. De prijs per ronde via de NLGS ligt volgens hem nog niet vast en hij verwacht ook niet dat alle NLGS-golfers 24 keer per jaar op de baan staan. “Het enige dat we weten uit onderzoek is dat bij personeelsverenigingen gemiddeld zes rondes worden gespeeld per jaar per persoon, terwijl zij via hun bedrijfskaart recht hebben op veel meer rondes. Waarom? Je verliest niets als je een keer niet gaat. De kaart heb je er vaak al wel uit.”

Daarnaast beklemtoont Van der Linde dat de NLGS voornamelijk bestaat voor de golfspeler die graag vaker zou willen golfen, maar voor dat verlangen in de huidige opzet van de golfwereld op te veel hindernissen stuit: “Golf is een sport waarbij je veel moet investeren in tijd en geld. Vaak wachten passieve golfers op een of twee zonnige dagen in het jaar. Op die dagen is het vaak druk op de baan en voel je al snel de druk van andere golfers. Dan wordt zo’n dag een onprettige ervaring. Via de NLGS zouden ze ook een keer op een mindere dag in mei - waar ze normaliter geen 50 euro voor overhebben - naar de golfbaan kunnen. Uiteindelijk zullen ze via ons vaker spelen, meer plezier hebben in hun sport en beter worden.”

Volgens Van der Linde zou het goed zijn voor de golfsport in Nederland wanneer er meer rondes worden gespeeld. “En dat maak je mogelijk wanneer de betaling wordt ontkoppeld van de afweging om een ronde te gaan spelen.”

Van der Linde is niet blij met de interventie van de NVG. “We kunnen potentiële leden nu niet tonen waar ze straks kunnen golfen, maar het maakt duidelijk dat ons concept iets losmaakt in de vaste netwerken in de golfwereld.” Wel benadrukt hij dat de samenwerking met de banen in ieder geval doorgaat. “Mensen kunnen in december, wanneer de golfbanen weer op de site komen, alsnog besluiten of de selectie aan golfbanen interessant genoeg is om een abonnement af te sluiten.”

Optimistisch
De zowel negatieve als positieve opwinding die de entree van de NLGS in de Nederlandse golfmarkt veroorzaakt, is geen garantie voor succes weet ook Van der Linde. Golf Management Group (MGM) - een bedrijf dat een soortgelijk, laagdrempelig golfabonnement aanbood (weliswaar via golfbanen in eigen beheer) - ging in 2011 failliet. Van der Linde vreest niet eenzelfde scenario voor de NLGS. “MGM had mooie golfbanen in haar portfolio, maar voor de individuele golfer had dat niet echt een meerwaarde. Er zaten te veel kilometers tussen de banen. Mensen willen graag kiezen tussen verschillende banen, maar niet tussen bijvoorbeeld een baan in Spaarnwoude of het Naarderbos. Wij streven voor iedere regio een goede dekking met meerdere golfbanen na. Zo heeft onze klant bijvoorbeeld in de omgeving van Amsterdam straks vier banen om uit te kiezen.”

In totaal telt Nederland ruim tweehonderd golfbanen. Uiteindelijk hoopt de NLGS met dertig tot veertig van die banen een overeenkomst te sluiten. Golfers kunnen inmiddels klant worden van de Sociëteit, waarna hun jaarabonnement op 1 januari 2014 ingaat.

Voor meer informatie: www.nlgs.nl