Meldpunt inventariseert problemen maar biedt geen oplossing

De economische crisis laat ook in de sport zijn sporen na. Sportconsumenten houden de hand op de knip en bedrijven denken wel twee keer na voor zij tot sponsoring overgaan. Om de gevolgen van de recessie in kaart te brengen en waar nodig te bestrijden heeft NOC*NSF het meldpunt Sport en Crisis ingesteld.

Net als bekende betaalde sportorganisaties worden lokale sportverenigingen hard getroffen door de crisis. Die lokale doorwerking is - in tegenstelling tot grote sponsordeals die op losse schroeven komen te staan - echter nauwelijks in het nieuws geweest. Met de opening van het meldpunt hoopt NOC*NSF de effecten van de crisis toch boven water te krijgen en openbaar te maken.

Hoe werkt het meldpunt? Alle bij sport betrokken partijen kunnen per e-mail aangeven wat voor gevolgen de crisis heeft op hun sportpraktijk. Woordvoerder van NOC*NSF Geert Slot:“Een meldpunt is tamelijk laagdrempelig en stelt bijvoorbeeld sporters, ouders van sporters, sportverenigingen en gemeenten in staat te reageren.” Wat echter opvallend is: als een organisatie een crisis meldt, ontvangt ze een autoreply met als boodschap:
‘Naast deze antwoordmail ontvangt u verder geen reactie meer van ons. Wij zullen de gegevens uit uw mail gebruiken om inzicht te krijgen in de gevolgen van de economische crisis voor de sport. Uw bijdrage wordt verwerkt en opgeslagen, zodat we een goed overzicht krijgen. Met alle verzamelde gegevens zullen we zo nodig ook de publiciteit zoeken.’

Waar dient dan het meldpunt voor? Kennelijk niet om de problemen van een sportorganisatie op te lossen? Geert Slot bevestigt dat: “Het meldpunt is niet bedoeld voor het verhelpen van de afzonderlijke ingezonden problemen. Dat verwachten de inzenders ook niet. Daarvoor zijn ze aangewezen op de lokale, regionale, provinciale en bondsgewijze verenigingsondersteuning. Het meldpunt moet er vooral aan bijdragen dat beleidsmakers en overheden zich bewust worden van de negatieve effecten van de economische crisis op de sport.”

Mogelijk verwachten sportorganisaties inderdaad niet dat hun problemen worden opgelost. Want sinds het meldpunt Sport en Crisis eind februari werd geopend, ontving NOC*NSF slechts enkele reacties. Slot waagt zich niet aan een voorspelling, maar denkt echter niet dat de respons op korte termijn zal opdrogen. “Wij zijn erg benieuwd en gebruiken deze eerste weken om een verwachting over de aard en omvang van de reacties voor de rest van het jaar te maken.” NOC*NSF is van plan om de binnen gekomen reacties te categoriseren en kort voor de zomer te verwerken in overzichten en publicaties. Slot: “In een enkel geval zullen we een concrete situatie uitlichten en - als men dat goed vindt - ook laten gebruiken door de pers.”

Het meldpunt heeft voor NOC*NSF zijn waarde bewezen als het een goed inzicht oplevert in de lokale gevolgen van de crisis. Daarnaast hoopt de sportkoepel goede ideeën te ontvangen voor het gebruik van sport in economisch mindere tijden. Woordvoerder Geert Slot: “Bij alle maatregelen om de crisis te bestrijden werd tot op heden vooral gesproken over duurzaamheid en Nederland als kennisland. Niet over het belang van vitaliteit en sport.” NOC*NSF ziet dat als een gemiste kans. Sport is een sector waar nieuwe projecten direct van start kunnen gaan. Het meldpunt Sport en Crisis kan daarbij van toegevoegde waarde zijn. NOC*NSF wil daarbij de sportbonden laten delen in de kennis die zij opdoet. De autoreply die volgt op een melding vervolgt namelijk het hierboven weergegeven citaat met:
‘Indien van toepassing, sturen wij uw reactie door aan de betreffende sportbond, zodat ook die voor haar eigen sport(en) kan volgen wat er aan de hand is. Mocht u hiertegen bezwaar hebben, laat ons dat dan snel (binnen twee dagen) weten.’

Het slot van de autoreply is opvallend. De organisatie die een crisis meldt krijgt weliswaar geen reactie meer van NOC*NSF, maar wél als de sportkoepel er zelf meer over wilt weten:
‘Mochten wij over uw mailbericht nog vragen hebben of meer over de door u gemelde situatie willen weten, dan nemen we contact met u op.’

Is dat geen omgekeerde gang van zaken als je als organisatie een crisismeldpunt instelt? Geert Slot daarover: “Meten is weten en zonder kennis van de problemen kunnen we niet aan oplossingen werken. Het meldpunt zelf is de centrale plaats waar men de gevolgen van de crisis kan melden. Niets meer, maar ook niets minder. De inzenders laten weten dat zij ons graag helpen bij het verzamelen van informatie en dat zij zeer bereid zijn nadere toelichting te geven ook al wordt er niet direct geholpen.”